Puinduinrun Foâhèvâh

Mijn startbewijs voor deze run kocht ik al in november voordat ik de marathon Spijkenisse zou doen want het is een populaire loop waar slechts 1000 deelnemers aan mee kunnen doen. En toen kreeg ik het in mijn heup. Eerst heb ik geprobeerd het nummer te verkopen via de Facebooksite die startbewijshulp vervangt: klik maar dat mislukte omdat ik geen Messenger gebruik. Wel zette ik mijn ingeschreven afstand om naar één ronde en wachtte het consult bij de orthopeed af. Daar kwam uit de röntgen geen slijtage en de arts verwachtte geen labrumscheur (MRI volgt nog om dit uit te sluiten). Daarom mocht ik weer hardlopen op geleide van pijn zoals ze dat zo mooi noemen. En dus stond ik vanmorgen aan de start van de 16e editie (als ik goed heb geteld).

Ik was samen met manlief naar Den Haag gereden want hij wilde daarvandaan via een omweg terugrijden om te trainen voor de fietsweek met zijn schaatsmakkers in het voorjaar. Ik haalde mijn startnummer op in het vakantiepark Roompot waar dit jaar voor het eerst de startlocatie was gevestigd. Ik vond het er erg prettig en overzichtelijk. Ik kreeg meteen met mijn startbewijs een zonneklep in de handen geduwd. Dat is de attentie van dit jaar kregen (in plaats van een medaille). Omdat ik nogal wat zweet verwachtte vroeg ik of ik die ook na de wedstrijd kon ophalen en dat was geen probleem.

Tegen elven stond ik met mijn handen over mijn oren bij de start, want vorig jaar werd er een heus kanon afgevuurd. Op een gegeven moment begon iedereen te lopen maar ik had geen startschot gehoord, dus dat zullen ze wel anders gedaan hebben. Ik hoefde maar één rondje van 3,2 km en dat ging vrij gemakkelijk ondanks mijn gebrek aan training. Uiteraard deed mijn heup wel pijn, maar als je weet dat de pijn niet komt van een gewricht dat ergens tegenaan botst, dan kun je daar anders mee omgaan. Ik had ook bijna geen tijd om na te denken trouwens want het was oppassen geblazen met zoveel volk op de smalle paadjes en de steile trappen. Omhoog ging vrij gemakkelijk, maar naar beneden vind ik eng. Je kon trouwens niet echt hard omhoog rennen omdat er anderen wandelden. Je moest je kans grijpen om ergens voorbij te steken. Kijk maar naar de foto’s die zijn gemaakt door Fred Scholte voor de organisatie en die nu al op de Facebookpagina staan klik.

Na het racen over het smalle paadje en de tweede trap moest ik even op adem komen maar kon daarna voluit de helling naar beneden knallen.

En toen was het nog maar een klein stukje over het fietspad tot ik over de mat liep. Ik zette mijn Garmin uit, maar bleek nog een mat verder te moeten, want die andere was voor de volgende ronden. Uit de uitslagen bleek dat ik in 0:24:24 over de finish kwam en daarmee was ik 19e overall op die afstand van 48 deelnemers en 11e vrouw van de 36 dames. Ik heb nog even nagekeken wat ik vorig jaar heb gelopen. Mijn Garmin gaf toen na 3 km 0:22:38 aan en nu was dat 0:22:36 🙂 dus het is helemaal nog niet zo slecht.

Na een banaantje en een paar bekertjes water (en het ophalen van mijn zonneklep) stapte ik in de auto om via zoonlief die in Delft studeert terug te rijden naar huis en daar met een welverdiende latte macchiato in bad te ploffen. Manlief maakte die voor mij, want hij was al weer terug na 73 km fietsen. Wat een ben ik toch een geluksvogel. Die foute mergpijp hebben jullie niet gezien? Het warme water deed mijn heupen goed en de rest van mijn lijf ook. Dat is het enige waardoor ik minder last heb van mijn heup: warmte. Nu na een tijd achter de computer zit mijn heup weer vast. Het zal wel weer goed komen. Eerst even zeker weten dat het geen scheur of iets anders geks is en dan mag de fysiotherapeut zich er weer op storten. Ik heb er weer vertrouwen in.

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Matroos Beek schreef:

    Goed gedaan, een beloning in bad waard!

  2. Je staat er weer! Blij dit te zien…

    1. djaktief schreef:

      Ik ben ook blij maar hoop toch wel van de pijn nog af te raken want voor een marathon moet ik nog 13x dit km-aantal erbij te halen

      1. Het heeft tijd nodig…

      2. Dat wens ik je van harte toe!

  3. Kakel schreef:

    Dat heb je hartstikke goed gedaan! Van mij mag je nog een keer extra in bad…
    Geduld, geduld, lieve Dorothé ♥

    1. djaktief schreef:

      Dankje, ik ga heel regelmatig in bad. Het is heel goed voor me om te relaxen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s