Levensdeken, lapjesdeken of -dekbedovertrek of lapjesdekbedhoes

Het is maar een naam voor dit grote project waaraan ik een flinke tijd heb gewerkt. Het is sowieso al weer even geleden dat ik een blogje heb geschreven. Ik was er even een digitaal tussenuit geknepen zullen we maar zeggen. Ik las nog wel een beetje her en der maar onthield me van reacties op social media en postte zelf ook niks. Even een adempauze op zijn tijd is goed zeker met die overkill aan berichten en meningen over dat vervelende virus en de diverse maatregelen. Als ik niks on line zet kan ik het ook niet verkeer doen toch? Ik deed verder toch geen bijster spannende dingen want die hardloopblessure is na 6 maanden nog niet geheel genezen en dat beperkte me behoorlijk mijn sportieve actieradius. Vandaag de fysio maar weer eens gebeld voor een afspraak om te overleggen wat nou wijsheid is.

Maar deze blog gaat daar helemaal niet over eigenlijk. Ik wil juist met gepaste trots een AFFO showen (een project dat af is dus). Het is verre van perfect maar wel heel mooi bruikbaar. Tijdens het werken eraan ging mijn hele leven langs me heen en daarom noem ik het een levensdeken (en absoluut geen c-deken ook al maakte ik hem in deze tijd). Waar ik allemaal wel niet aan dacht als de stoffen voorbij kwamen…. de bruine ruitjes winterjas …..de bloemetjesrokjes die ik voor dansles maakte voor mijn zus …… de ruitjes van de kinderbroekjes en bloesjes …. een stukje geel en blauw waarvan ik een huisje maakte ….. batiks waarvan ik jasjes en kaftans maakte ……overhemden van manlief die ik omtoverde tot rokjes…. de stof voor mijn trouwpakje en ga zo maar door. Hoe ik ertoe kwam, hoe het ging en wat ik ervan leerde lees je in deze – uiteraard – lange blog. Ik heb een heleboel foto’s gemaakt en die zal ik steeds per groepje tussendoor plaatsen, maar ik heb niet alles vastgelegd. ik hoop toch dat andere naaisters wat aan mijn ervaring en fouten hebben.

In oktober vorig jaar kwam ik via via op de website van Marlies die quiltcursussen aanbood. Ik had altijd een beetje huiver voor quilten omdat een vriendin van mij bij de geboorte van een van mijn kinderen een quilt wilde maken en toen heb ik gezegd, maak er maar een kussen van, want dan weet ik zeker dat het wel gebruikt gaat worden. Toen bleek dat ik iets verkeerds had gezegd want eigenlijk is dat zonde van de quilt. Je mag hem wel bewonderen maar niet gebruiken. Uiteindelijk heeft ze met de naaimachine toch een prachtig quiltkussen voor me gemaakt, die nu nog steeds mooi ligt te wezen in de stoel op een van de kamers van de kinderen. Anders was het misschien in de kast beland want jongens willen natuurlijk niet zoiets ophangen. Je begrijpt dat ik een beetje angst had om zelf te gaan quilten.

Ik volgde via mail de gratis snelcursus van Marlies en heb veel dingen gezien en geleerd over wat het allemaal inhoudt, maar ik kwam tot de conclusie dat ik het nooit zou kunnen en ook nooit zou willen. Ik ben veel simpeler. Ik hou van naaien en kan dat behoorlijk, maar niet zo perfect als dat voor quilten nodig is. Verder gebruik ik graag wat ik heb en maak ik graag bruikbare dingen die persoonlijk dan wel uniek zijn. Ik had heel veel restjes stof en kledingstukken die ik eigenlijk niet meer droeg maar waarvan de stof te goed en te leuk was om weg te doen. Op een dag kreeg ik van iemand drie gebruikte lakens en toen had ik ineens het plan om een dekbedovertrek te maken met aan de bovenkant een lapjesdeken. Dat heet dus patchwork en het is absoluut iets anders als quilten. Ik had al eerder een ander dekbedovertrek gemaakt met grotere stukken en diverse steken (klik). De lakens zouden moeten combineren met die bonte stoffen en daarom besloot ik ze blauw te verven. Over het verven van stoffen schreef ik al in dit blog.

Je kunt zien dat ik per ongeluk in het plastic van de liniaal heb gesneden.

Ik begon met lapjes te snijden. Ik koos voor de maat 12 x 12 cm omdat ik een dekbedhoes wilde maken van 220 cm breed en 240 cm lang (waarvan 220 x 200 in lapjes, de rest werd instopstrook. Maar lang niet alle stoffen waren groot genoeg, dus ik besloot om ook samengestelde stukken oftewel “blokken” te maken door 4 lapjes van 7 x 7 cm te gebruiken. De afgewerkte breedte zou steeds 10 cm per lapje/blok zijn. Ik sneed de lapjes met behulp van een mes met mallen die ik van karton had gemaakt maar ook met een liniaal op een snijmat. Ik werkte zo nauwkeurig mogelijk, maar soms vond ik het snijden erg lastig omdat het mes niet door de stof heen ging of juist in de liniaal/mal bleef steken. Ik gebruikte allerlei soorten stoffen omdat het een soort levensdeken moest worden waarbij de stoffen herinneringen opriepen aan de dingen die ik ervan gemaakt had of de kledingstukken die ik of familieleden hadden gedragen. De kledingstukken waren natuurlijk al gewassen maar de reststoffen niet. Dit betekende dat je minder nauwkeurig werkt omdat sommige stoffen misschien zullen krimpen en andere niet. Ik had bewust geen rekbare stoffen gebruikt.

Ketting naaien = steeds 2 lapjes aan elkaar stikken en dan zonder de draad af te breken de volgende twee lapjes stikken enz.
De naden eerst platstrijken en dan open strijken. Later zou ik dit anders gaan doen.
Verschillende stofsoorten precies op elkaar leggen is best een kunst.
Speld precies in de naad gestoken.
Experimenteren met klemmetjes in plaats van spelden.
Je ziet wel waarom dit niet werkt.
Kleine klemmetjes passen wel maar toch kun je er met een gewoon voetje niet goed langsstikken.
De eerste lading blokken klaar.
Op het bed een rand met blokken en effen stof uitleggen en berekenen in welke rij en strook deze moet komen.
Blokken tekort, berekenen wat ik nog nodig heb aan effen lapjes en blokken met het uitgetekende patroon erbij.

In januari begon ik met het stikken van kettingen van kleine lapjes en daarna stikte ik de eerste blokken aan elkaar. Ik experimenteerde met diverse klemmetjes en spelden. Spelden werkte het beste uiteindelijk. Tussendoor werkte ik aan diverse andere projecten. In maart stikte ik weer een serie blokken aan elkaar. Begin april had ik genoeg vierkanten bij elkaar om een ontwerp te leggen. Ik koos voor een blok met effen kleuren, daaromheen een rand met kleine blokjes en later nog een rand met de combinatie effen kleuren en blokjes. Het was een hele puzzel om de 480 lapjes (waarvan 77 samengestelde) leuk neer te leggen. Om rust in het ontwerp te brengen legde ik alle strepen in de lengte, ook bij ruiten waarin een dominante kleur zat. Ik deed boven en onderaan iedere strook een speld met het strooknummer en de opmerking “top” of “onder”. Dan stapelde ik de 20 lapjes op en deed ze in een plastic mapje. Zo deed ik 22 mapjes in een mandje.

Het patroon helemaal uitgelegd.
Stapeltjes maken.
Stapeltjes nummeren en boven en onderkant strook markeren.
Stapeltjes verzamelen.
In een mandje valt de hele handel tenminste niet om.

Vervolgens begon ik voorzichtig met het aan elkaar stikken van de lapjes tot stroken. Ik maakte daarbij wat aantekeningen zodat ik er het nodige van leerde en besefte dat ik voortdurend fouten maakte en me vergiste. Ik heb dat trouwens alleen van de eerste 4 stroken gedaan, toen had ik de techniek redelijk onder de knie.

Strook 1: 38 minuten

  • Let op wat de bovenkant is van de rij.
  • Let op wat de goede kant is van de stof.
  • Let op of de afbeelding of bloem recht komt te staan in de strook.
  • Let op dat alle strepen in de lengte komen.
  • Let op dat de samengestelde blokken precies passen.
  • Gebruik de draadsnijder op de machine dat gaat sneller dan iedere keer de schaar pakken.
  • 5x een blok losgetornd; steeklengte 3 is beter dat kun je nog goed loskrijgen.

Strook 2: 30 minuten

  • Lapjes uit een stuk zijn makkelijker aan elkaar te zetten.
  • Meet af en toe tussendoor of de maat nog steeds klopt.
  • Flodderige lapjes hebben de neiging om te trekken.
  • Stik bij ruiten op de ruitenstof dat geeft houvast.
  • Twee dezelfde stoftypes naast elkaar stikt het makkelijkst
  • Blijf overal op letten, dus ook of de spoel nog garen heeft.
  • Verschillende garenkleuren in spoel en op klos maakt niet uit. Je ziet er niks van.
  • Markering van de stroken met “top” en “onder” laten zitten om de stroken niet te verwisselen of om te draaien.
  • 1x naad losgetornd.
  • Pauze nemen na een strook is fijn omdat ik anders ga jagen/haasten en dan werk ik minder nauwkeurig.

Strook 3: 30 minuten

  • Recht knippen/snijden beheers ik niet zo goed blijkbaar, dus blokken nameten.
  • Katoen werkt toch echt het fijnste.
  • Zonder aanhechten werkt best wel snel.
  • Muziek bevordert de concentratie, maar een tik in de plaat stoort.
  • Alles wat je naast de prullenbak gooit moet je later weer oprapen.

Strook 4: ……

  • Tijd moet je wel indrukken, vergeten dus deze keer, LP moet je ook opzetten. Ik ben dus minder scherp nu.
  • Let bij fluwelen stoffen op dat de vleug allemaal dezelfde kant op ligt.
  • Voor je het samengestelde lapje aanzet check ook het volgende lapje in verband met de kleur.
  • De meeste samengestelde lapjes zijn iets scheef getrokken.
  • Systematisch werken is fijn strook voor strook.
  • Halverwege de strook wordt hij zwaarder, dus op het bureau leggen anders gaat het trekken.
  • 1x lapje uitgehaald.
  • Begonnen met terugstikken op het einde van het lapje en dan de machine in die stand laten staan zodat het nieuwe lapje eerst een stukje achteruit wordt gestikt en dan vervolgens de naad.
  • Een stuk schilderstape op de machine geplakt om makkelijker recht te stikken.
Schilderstape precies op de 1 cm naadwaarde geplakt. Alleen bij het wisselen van spoel moest ik het tape losmaken.
De eerste stroken (onderkant).
De stroken aan de bovenkant. Het kleuronderscheid werkte heel goed.
De stroken samenvoegen met spelden haaks op de naad.

Hierna heb ik die vier stroken aan elkaar gestikt en dat was heel lastig. Ik had vooraf alle naden open gestreken volgens de aanwijzing uit de snelcursus van Marlies, maar toch lukte het slecht om de naden exact op elkaar te krijgen. Ik heb diverse manieren van spelden gebruikt en ook klemmetjes, maar dat maakte allemaal niks uit. Daarna de naden weer open strijken was ook moeilijk.

Een bloglezeres en plaatsgenoot verblijdde me met een quiltboek (zie dit blog) en naar aanleiding daarvan ben ik de naadtoeslagen om en om gaan strijken. Eigenlijk mag je het geen strijken noemen want je gaat niet met de strijkbout heen en weer maar je zet hem er alleen maar op om de toeslag te persen, anders rekt het uit. Dus bij alle even genummerde stroken streek ik alle toeslagen naar links en bij alle oneven stroken deed ik dat naar rechts. Ik kon zo de stroken veel netter op elkaar krijgen omdat ik de stof zo beter kon inwerken. Ik zette de spelden hierbij dwars op de naad. Bij de naden die naar boven wezen zette ik dan een extra speld zodat ze niet zo gauw dubbel gingen zitten tijdens het naaien. Ik las in dat boek ook dat de reden om de toeslagen een kant op te strijken is dat de naden beter blijven zitten en dat zo voorkomen wordt dat de wattering/vulling erdoorheen komt. (“Handboek Patchwork, quilten en appliqueren’ door Jenni Dobson blz. 28 en 29). Zo streek/perste ik alle aan elkaar gezette stroken naar dezelfde kant toe. Omdat ik bij de samengestelde blokken nog geen rekening hiermee had gehouden, zijn bij die blokken de naden soms open gestreken en soms samen gestreken. In het begin smolt er zelfs een lapje onder de strijkbout, daarna heb ik die stof zoveel mogelijk vervangen door een andere stof in een soortgelijke print.

De achterkant met de stroken in tegengestelde richting geperst.

Na de eerste vier stroken volgden er nog diverse naaisessies met 4 of 5 stroken. Ik maakte geen aantekeningen meer maar werkte geconcentreerd omdat ik de dingen die ik in het begin had opgeschreven me echt eigen heb gemaakt. Slechts één keer heb ik twee stroken omgewisseld omdat ik niet op de nummers had gelet, maar gelukkig heb ik geen lange oren en een grijze kleur.

De bovenkant aan de onderkant vastspelden.

In de eerste week van mei zaten alle stroken aan elkaar. Eerst volgde een uitgebreide persbeurt van de lapjes. Daarna maakte ik de achterkant van de lakens op de juiste maat en legde met hulp van manlief de lapjes erboven op en zette het vast met een flinke hoeveelheid spelden. Ik gebruikte geen tussenvoering omdat het een dekbedhoes moest worden en anders zou het te dik en te stijf worden. Tussendoor kan ik nog even melden dat ik sinds twee maanden weer gruwelijk veel last heb van – weliswaar korte – opvliegers dus je begrijpt waarom ik niet onder dikke dingen wil liggen.

Ik had ondertussen ook twee kleine lapjesdekens gemaakt als proefexemplaar om te experimenteren met de steek waarmee ik ze wilde doorstikken. Ik maak hier later denk ik 2 kussens van. Omdat bij mij niet alle naden 100% precies aansluiten koos ik voor een gestikte zigzag over de naden heen. In het oog van echte quilters is dit misschien een doodzonde maar ik vind het niet erg. Het is een dekbedhoes en ik ga heus niet zitten kijken of de naden wel allemaal perfect zitten. Ik kruip eronder en ga slapen. Dat is tenminste de bedoeling, maar ik slaap heel slecht de afgelopen tijd.

Nog een experiment met de naden open strijken.
Alle strooknaden naar een kant gestreken.
Allerlei steken uitgeprobeerd.

En toen begon de enorme klus van het doorstikken (22 naden van 2 meter en 20 naden van 2,2 meter reken maar even uit ook handig in verband met het garenverbruik). Ik had gekozen voor een lichtblauwe kleur garen die goed paste bij de meeste stoffen. Ik had steeds 3 spoeltjes op voorraad liggen zodat ik daar tussendoor niet mee bezig hoefde te zijn. Het was niet één klos garen maar diverse kleine klosjes zodat ik wel een paar keer moest af- en aanhechten midden tijdens de meanderende naad omdat het garen op was. Ik werd daar steeds handiger in.

Zwaar werk dat doorstikken.
De gestikte zigzagsteek.

Maar ik maakte toch één hele grote fout. De spelden hielden de onderstof en de lapjes minder goed op elkaar dan ik dacht. Tijdens het stikken kwamen er wat bobbels in. Ik had de boven- en onderkant beter aan elkaar kunnen rijgen om de paar stroken. Uiteindelijk heb ik er geen last van want de bobbels voel ik niet want daar zit het dekbed tussen. Op blz. 162 van het eerder genoemde boek staat deze waardevolle informatie (en nog meer) over het rijgen voor het quilten oftewel het doorstikken, maar dat had ik niet tevoren gezien. Ik kan daar nog als tip aan toevoegen dat ik een jeansnaald heb gebruikt in plaats van de geadviseerde universele naald 80. Bij mij stroopte het garen steeds op omdat de universele naald minder goed door de dikkere stoffen heen ging. Na verloop van tijd brak de draad dan af. Na het starten met de jeansnaald heb ik geen enkele keer meer een draadbreuk gehad.

Opruimen en afval scheiden.
Snijafval en draadjes gebruik ik weer als vulling in kussens.
De afwerking met de lockmachine rondom.
De mislukte achterkant met bobbels.

Nadat de lapjes definitief waren vastgestikt heb ik de buitenrand afgewerkt met de lockmachine. En ik ruimde eindelijk alle markeringen, draadjes en snijresten op. Daarna maakte ik van de resterende stukken laken een achterkant voor de dekbedhoes en een instopstrook en toen was hij helemaal klaar. Voor de show heb ik hem op ons bed gelegd. Daarna moest hij natuurlijk in de wasmachine. Ik gebruikte een tweetal colorcatchers om te voorkomen dat de afgevende stoffen zouden neerslaan op de lichte stoffen. De dekbedhoes bleef keurig in model. Ik strijk nooit beddengoed behalve slopen dus hij kon zo de kast in. Van het weekend verschoon ik de bedden en dan kan ik er eindelijk onder gaan slapen.

Eindelijk klaar.
Zo zie je iets beter het randpatroon.
Aan de zijkant zit ook nog een blokkenrand maar die valt minder op.

Al bedankje voor alle tips en voor mensen die echt willen leren quilten verwijs ik naar de on line lessen van Marlies Mansveld. Ook bij Marieke van Sew Natural kun je een workshop volgen. Ik heb van hun blogs in ieder geval al veel opgestoken.

23 reacties Voeg uw reactie toe

  1. MyriamC schreef:

    Wat een fantastisch project heb je afgewerkt. Een deken vol met herinneringen. Het is echt heel, heel mooi.

    1. djaktief schreef:

      Merci Myriam. Ja er zitten heel veel herinneringen in.

  2. Matroos Beek schreef:

    Echt mooi gedaan Dorothé. Wat een titanenwerk! Hoedje af hoor.
    Prachtig in beeld gebracht met jou erbij op bed.

    1. djaktief schreef:

      Bedankt voor je compliment

  3. AnneMarie schreef:

    Applaus, echt een levensdeken. Heel knap dat je hem af hebt weten te maken.
    Ooit, heel vroeger ben ikmook eens aan het quilten begonnen maar ik had er totaal het geduld niet voor.
    Heb dus ook heel veel bewondering voor dames (en heren) die het geduld er wel voor op kunnen brengen.

    1. djaktief schreef:

      Quilten is echt nog veel ingewikkelder en nauwkeuriger maar dat is echt niks voor mij. Ik snap je helemaal.

  4. Dit moet een monnikenwerk geweest zijn, maar wàt een resultaat !!! Prachtig!

    1. djaktief schreef:

      Bedankt. Het was wel veel werk maar niet vervelend hoor.

      1. Mijn moeder heeft ook ooit een soortgelijk iets gemaakt. Een enorm werk. Ze was er uiteindelijk zo tevreden van dat ze er dan ook één maakte voor elk van haar vier kinderen.

        1. djaktief schreef:

          Mijn kinderen hebben een andere smaak en dat respecteer ik, daarom zou ik dat niet voor ze doen. Wel knap van jouw moeder. Ik heb overwogen om tegen betaling dergelijke dekens te maken maar ik ben niet goed genoeg en met de hoeveelheid tijd zou het te duur worden.

          1. Zoiets kun je niet in geld uitdrukken. Mijn moeder kloste ook kant, op de ouderwetse Brugse manier. Urenlang werk om een eenvoudig onderleggertje of kruisje te maken.

  5. KnutzEls schreef:

    Wat een werk. Maar superleuk geworden. Een echte levens deken.

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel. Dat ik wat heb met al die gebruikte stofjes maakt het bijzonder.

  6. v schreef:

    Wat een mooie deken is het geworden. Je hebt er heel wat tijd in moeten steken maar dat komt de herinneringen wel ten goede.
    Onder dit kleed zul je mooie dromen krijgen. Ik begrijp dat zoiets economisch niet haalbaar is om te verkopen maar ik denk zeker dat je een goede afzetmarkt zou hebben.

  7. Andrea schreef:

    Unglaublich! Was für eine schöne Tagesdecke!!!!

    1. djaktief schreef:

      Danke schön Andrea. Bin froh dass es endlich fertig ist.

  8. Kakel schreef:

    Je zou je deken ook heel goed een herinneringsdeken kunnen noemen!
    Ik kan alleen maar respect hebben voor alles wat je maakt. Jij hebt werkelijk twee rechter handen. Wat je noemt een heidens karwei. Jullie zullen er lekker onder kunnen slapen! Welterusten…
    Bewonderende groet.

    1. djaktief schreef:

      Herinneringsdeken mag ook. Het is alleen geen deken maar een dekbedovertrek. Bedankt voor je compliment

  9. Mrs. T. schreef:

    Echt super, super, supermooi!

  10. saturnein schreef:

    Heel erg mooi! En ja, een levensdeken! Geen c-deken. Zo’n deken waar je al dat werk ingestoken hebt, heeft een positieve connotatie, geen negatieve.
    Ik zit er altijd watertandend naar te kijken, maar ik weet niet of ik het zou kunnen, en heb me er nog niet aan gewaagd. Maar het kriebelt wel een beetje 🙂
    Voor mijn kinderen heb ik een deken gehaakt toen ze het huis verlieten. Voor elk naar eigen smaak, ze mochten zelf de kleuren en het patroon kiezen.

  11. Affodil schreef:

    Héél erg mooi! Maar (gelukkig) heb ik geen naaimachine, want ik heb er ook het geduld niet voor en dan weet ik al waar zo’n project eindigt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s