Bloggen: wat doet het er toe allemaal?

Van de week oogstte ik de andijvie uit onze tuin en maakte er een lekkere stamppot van. Begin mei hadden manlief en ik de plantjes gekocht. Het smaakte goed, maar anders dan die uit de winkel. Het is een beetje grover van structuur.

Het is allemaal maar een momentopname. Als je erover schrijft dan lijkt het belangrijker dan het is. Ik blog de laatste tijd veel over boeken en over mijn blessure. Dat is niet belangrijker dan deze andijvie hoor. Dat wat in mijn hoofd zit vindt eerder een plek op mijn blog. Ik heb nog heel veel foto’s om een leuke tuinblog te schrijven, maar liever ben ik er gewoon in bezig. Ik weet dus niet of die blog er gaat komen.

Zo is het ook met handwerken. Ik breide gewoon van wat restjes en losse rare bolletjes wat stukken die ongeveer even groot waren. Geen moeilijke steken want tegelijkertijd kijk ik tv. Van alleen maar tv-kijken word ik lui. Tijdens spannende stukken wil ik weg kunnen schuilen achter mijn handwerk. Dat de handen een bezigheid hebben is ook wel gunstig tegen de knabbeltrek. Afijn dit zijn de kussens die nu op de bank liggen. Ik heb ze met de naaimachine aan elkaar gestikt. Ze zijn gevuld met oud kussenvulsel waarvan ik eerst een binnenkussentje maakte met een oud t-shirt.

Verder haakte ik een Pi-kussen. Dat komt uit een boek dat ik leende uit de bibliotheek. Toen onze jongens nog op de basisschool zaten deden ze aan vingerhaken. Ze gebruikten alle oude restjes daarvoor. Het werd een ‘reuzenbol. Ze mochten er van hun leerkrachten helemaal meer om de school lopen om te meten hoe lang het was. Die tijd is voorbij. De bol is er nog maar groeit niet meer. (Ik heb nu geen tijd om de bol te gaan fotograferen want ik moet zo koken). De laatste resten zitten in dit kussen. Toch heb ik nog weer wat over. Nog bedenken wat ik daar weer van ga maken.

Ik zou veel vaker en uitgebreider willen bloggen maar dan zou ik minder tijd hebben om dingen te doen. Natuurlijk verpruts ik ook heel veel tijd, maar dat is ook nodig want je kunt nu eenmaal niet de hele tijd ‘aan’ staan. Ik schrijf vaak lange uitgebreide blogs als een soort verwerking van dingen of als een documentatie van wat ik maak of als reis/bezoekverslag. De tijd gaat snel voorbij. Ik blog grotendeels voor mezelf maar zonder jullie lezers is er ook geen donder aan. Daarom dit tussenblogje over een wat onbenulligheden waar je ook wel zonder kunt. Het is een soort: ‘hoi hoe is het met je?’ op de markt of supermarkt in het voorbijgaan. Tot binnenkort!

23 reacties Voeg uw reactie toe

  1. MyriamC schreef:

    Dat gehaakte kussen is leuk. Ik hou van kleur!

  2. Matroos Beek schreef:

    Ach zo, vandaar de naam PI-kussen… Leuk bedacht. Ik vind jouw pi-kussen ook geslaagd! Haak lustig verder!

  3. djaktief schreef:

    De naam komt van de de ontwerpster uit een boek.

  4. Menck schreef:

    Ach, ik zit momenteel ook een beetje in zo’n blogmodus. “Wat doet het er allemaal toe?”
    En dus blog ik maar niet.
    De wil is er, de zin ontbreekt. Want: “Who cares?”

    1. djaktief schreef:

      Vandaar mijn kleine poging om dit te doorbreken.

  5. AnneMarie schreef:

    Het lijkt toch dat veel mensen in die blogmodes zitten.
    Geen idee idee waarom en waarom nu. De kussens zijn oog goed gelukt.
    Lekker fleurig op de bank.

    1. djaktief schreef:

      Bij mij ligt het aan het in mijn hoofd of in de activiteit zitten. De ene tijd vind ik het hoofd en de verwerking van alles en de andere tijd vind ik de handeling belangrijker. Ik ben ook wel perfectionistisch met bloggen en wil het hele verhaal doen. Dat vraagt meer tijd en die heb ik vaak niet. Ook omdat ik de tijd niet altijd handig besteed.

      1. Menck schreef:

        Ik tracht me net te beperken qua tekstlengte. Onderzoek heeft uitgewezen dat teksten die meer dan 500 woorden bevatten vaak niet – of diagonaal – worden gelezen. Beetje jammer van het werk dat je er insteekt, en dus: schrappen, schrappen, schrappen.

        1. djaktief schreef:

          Ja jij bent daar beter in. Maar het schrappen kost mij net zoveel tijd als het schrijven. Ik heb ook gemerkt dat je niet teveel moet bloggen. Bij mij wordt er minder gelezen als er 2 posts in één week verschijnen. Ik denk nog steeds dat social media met al die berichten echt de doodsteek is voor bloggen. Omdat iedereen maar post denkt men dat blogposts net zo makkelijk gaan. Men ziet het werk niet en waardeert het te weinig. Afijn mijn stokpaardje is los.

          1. Menck schreef:

            Laat je stokpaardje maar galopperen, want je hebt gelijk. De nieuwe – snelle – social media ZIJN de doodsteek voor bloggen, ook al is een blog eveneens een social medium. Hij of zij die de tijd neemt om te proeven en te genieten van de weloverwogen inhoud, de wijze waarop er bijwijlen briljant met taal wordt gespeeld en de foto’s of illustraties die een schrijfsel áf maken, is een zeldzaamheid aan het worden. Jongeren haken niet meer in en oudgedienden haken steeds frequenter af.
            Ik hoopte ooit op een blogrevival, maar daar kom ik nu van terug. Bloggen is, althans naar virtuele normen, een oud en achterhaald medium, een fossiel welhaast, dat slechts de die-hards kan blijven bekoren.

          2. djaktief schreef:

            Ze zijn er nog wel hoor. Ik ontdekte laatst deze parel https://www.henkvanstraten.nl/

      2. AnneMarie schreef:

        Tijd niet altijd handig besteden heeft iedereen toch last van.

  6. KnutzEls schreef:

    Bloggen om je zinnen te verzetten, niks mis mee. Doe ik ook.

    1. djaktief schreef:

      Niks mis mee, maar ik blog toch echt om voor mezelf vast te leggen, te verwerken en kennis over dingen te delen.

  7. Mrs. T. schreef:

    Natuurlijk kunnen we zonder, maar het is best leuk om te lezen hoor. En fijn ook om een beetje van elkaars bezigheden op de hoogte te blijven.

    1. djaktief schreef:

      Al een aantal keer heb ik overwogen mijn blog op te geven, maar ik kan toch niet zonder schrijven. Het is misschien niet goed, maar schrijven doet me wel goed. Dagboeken dat hou ik nooit vol, maar bloggen wel.

  8. Ook hier om diverse redenen weinig zin in bloggen. Af en toe een keer om geen contact te verliezen met mensen die ik volg…

    1. djaktief schreef:

      Ik heb wel zin om te bloggen maar maak er geen tijd voor vaak.

  9. Natalie schreef:

    Haha “zonder lezers is er ook geen bal aan”, zo is dat! Ik heb je blog gelezen en ja het is heerlijk om te schrijven. Soort van reflectie, zo ervaar ik dat zelf en lekker je hoofd opgeruimd. Ik krijg altijd zin om “iets” te gaan doen als ik jouw stukjes lees. Ik vraag me wel eens af hoe je het met de tijd doet haha. En wat je zegt, even uitstaan is net zo goed, breinen werken in die tijd op “volle toeren” om daarna weer te kunnen spatten van de energie. 😊🍀

    1. djaktief schreef:

      Heel hartelijk bedankt Natalie voor je reactie. Je hebt mij jarenlang geïnspireerd met je consuminderplatform

  10. Kakel schreef:

    Er zijn zo veel dingen die ik leuk vind en bloggen is er een van. Ik zou wel vaker willen bloggen maar kan dan bijvoorbeeld weer geen boek(en) lezen…Het is of/of.
    Je kussentjes zien er vrolijk uit. Ik hou van kleur!
    Fijn weekend ♥

    1. djaktief schreef:

      Herkenbaar dat dilemma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s