De fietstag

Al een hele tijd geleden las ik bij Liesbeth – die toen nog een ander blog had – de fietsttag. Door de blessures sinds december ben ik veel meer aan het fietsen. Ik vind het heel leuk om met hulp van deze tag mijn fietsgeschiedenis in beeld te brengen.

Heb je een fiets, zo ja welk merk en waarom maakte je deze keuze?

Ik heb als stadsfiets een Gazelle met 8 versnellingen en trommelremmen en die keuze maakte ik omdat omdat 3 jaar geleden mijn fiets (ook een Gazelle) werd gestolen in Rotterdam. Ik wilde graag een soortgelijke fiets weer terug maar ik wilde ook geen nieuwe fiets meer in verband met de kosten. Een mand voorop voor kleine boodschappen, glas naar glasbak, handtas in het zicht is voor mij heel belangrijk. Deze schafte ik tweedehands aan bij onze fietsenwinkel in Barendrecht.

Ik had nl. net een paar maanden voor de diefstal een nieuwe sportfiets gekocht om samen vaker met manlief te gaan fietsen. Arjen doet als schaatster in de zomer veel training op de racefiets. Ik wilde geen racefiets maar iets tussen racefiets en mountainbike in. Ik koos voor deze Focus vooral omdat het frame zo lekker stijf voelde. Een stijf frame is stug, waardoor er minder energie verloren gaat en je harder kunt fietsen. Bij het voorwiel kan ik de demping van de voorvork zelf in – en uitschakelen voor gebruik off the road of juist op fietspaden. Het is een zogenoemde gravelbike. Ik koos ook voor iets stevigere banden en een spatbord.

Met mijn in 2017 gestolen Gazelle

Wat is voor jou een reden om te gaan fietsen?

Fietsen doe ik vooral als verplaatsing van A naar B voor van alles en nog wat. Verder ga ik graag fietsen om samen met mijn man Arjen wat te ondernemen. Hij fietst heel veel en ik loop veel en dan is het leuk om ook eens samen te sporten. Af en toe hardlopen we ook wel eens samen. Nu met de covid fietsen we nog vaker samen, vaak al ’s morgens vroeg. Jullie hebben vast wel eens een blogje over een van onze fietstochten gezien en anders moet je even op het onderwerp/tag ‘fietsen/cycling’ klikken hier dus.

Beste/mooiste/ fijnste/ fietstocht ever?

Klaar voor vertrek in Nijmegen

Dat zou ik niet zo een twee drie kunnen zeggen, maar de bijzonderste fietstocht die ik ooit maakte was met een vriendin van de middelbare school na ons eindexamen VWO. We zijn toen langs allerlei slotkloosters in Nederland en België gefietst. We wilden wat meemaken van het religieuze leven en werken en namen deel aan de werkzaamheden in de tuin of keuken en deden ook mee met de koorgebeden, destijds meestal 3 tot 4x per dag: ochtendgebed soms met eucharistie, middaggebed, vespers en completen. Ik reed toen op een Gazelle racefiets, die ik bij elkaar had gespaard van weekendbaantjes en vakantiewerk. Internet was er toen (1981) nog niet dus alle afspraken werden telefonisch of schriftelijk gemaakt en soms probeerden we ook dingen op de bonnefooi. Het was een heel avontuur:

  • De tocht ging van Nijmegen naar de Kanunnikessen van het Heilig Graf in St.Odiliënberg.
  • Daarna naar een vriend die in Heerlen woonde.
  • Vervolgens naar de Norbertinessen in Veeerle dat klooster Immaculata is nu overgegaan in een verzorgingscentrum.
  • Daarop fietsten we naar Leuven waar ik me in de fietsenstalling omkleedde om een bezoek te brengen aan een bevriende secretaresse in Brussel. Aldaar werd ik werd ik met de auto met chauffeur van haar baas door Brussel langs bezienswaardigheden geleid. En terug met de trein weer naar Leuven waar we op een camping verbleven.
  • Het volgende klooster dat we bezochten lag in Rixensart en was van de Franstalige zusters benedictinessen. We konden daar echt ons middelbare-school-Frans testen, maar in de kloosters was ook veel stilte.
  • Doel daarna was de abdij van de Norbertijnen in Postel om diensten mee te maken. Als vrouwen mochten we daar toen niet als gast verblijven en dus kampeerden we in de buurt.
  • Tenslotte fietsten we naar het trappistenklooster in Tilburg ook slechts voor een dagbezoek voor diensten en gesprekken op abdij Koningshoeve en daarna weer naar Nijmegen terug.

Al met al was het een hele bijzondere fietsvakantie met veel indrukken en verder uitdagend om op de kaart te navigeren want Google Maps bestond nog niet.

Alle kloosters en verblijfplaatsen van onze fietstocht 1981

Goede vrienden met de fietsenmaker?

In Barendrecht zat vroeger Peter Terlouw Tweewielers. Inmiddels is het bedrijf in andere handen over gegaan. Het is er altijd heel druk, maar ze weten nog echt wat service is. Toen onze jongens nog thuis woonden was er altijd wel wat met de fiets van deze of gene en toen was ik er heel regelmatig. Bandenplakken doe ik zelf. Ik leerde het van mijn vader. Mijn record staat op 12 minuten met de ouderwetse Simpson solutie. Tegenwoordig heb je ook zelfklevende bandenplakkers, meestal ook te koop bij de fietsenmaker. Die zijn nog veel gemakkelijker. Kijk hier voor info/voordelen. Mijn vader leerde me destijds alles over fietsonderhoud (nieuwe kogellagertjes in de trappers, dynamo repareren) maar nu doe ik er niet veel meer aan behalve af en toe een druppel kruipolie als er iets piept en op tijd een en ander aandraaien met de juiste sleutel.

Kan je je eerste fiets nog herinneren?

Als basischoolkind hadden wij volgens mij geen fietsen. Wij liepen alles, maar toen ik naar de middelbare school moest had ik natuurlijk een fiets nodig. Mijn eerste fiets kocht mijn vader voor mij bij de stationsrijwielstalling in Nijmegen waar achtergebleven fietsen voor een zacht prijsje weg mocht. Aangezien Nijmegen een studentenstad was werd er ook wel eens een fiets gestolen. Op onderstaande foto sta ik aan de Waalhaven voor onze fietsen. Ik weet alleen nog dat een van de fietsen grijs was en dat er geen versnellingen op zaten. Verder zat er toen op alle fietsen nog een dynamo, wat fietsen in het donker veel zwaarder maakte. Ik had een grote sticker op mijn fiets geplakt met Betonson erop om mijn fiets makkelijker terug te kunnen vinden op school.

Van het geld dat ik verdiende met weekend- en vakantiewerk spaarde ik mijn eerste echte nieuwe fiets bij elkaar. Het was een blauwe racefiets van het merk Gazelle met 10 versnellingen. Hij staat wel op enkele foto’s in dit blog.

Als pubers fietsten we veel. Niet alleen naar school en vriendinnen maar mijn zus en ik deden ook mee aan de Nijmeegse fietsvierdaagse samen met een aantal buurtkinderen. Het was heel leuk om de hele dag op pad te zijn want we gingen nooit op vakantie en zo was er toch wat te beleven. Ik heb nog een aantal medailles uit die tijd. Ik weet dat ik op die fiets zonder versnellingen meedeed aan de 75 km. Met de racefiets durfde ik zelfs de 125 km per dag aan. Bijzonder was toen dat je op een van de fietsdagen dan de grens over ging: de dag van Kleef.

Vertel eens over je laatste/grootste fietsblunder?

Jullie weten dat ik kampioen verdwalen ben met wandelen en hardlopen. Op de fiets gebeurt me dat dus ook regelmatig. Als je kijkt op mijn tochten op Strava of Garmin dan zie je daar regelmatig een krom streepje omhoog of omlaag bij een weg waar ik in ben gereden waar ik dan ook weer terug uit moet. Ze worden ook wel ‘piemeltjes’ genoemd. Ik blunder daar dus heel regelmatig mee.

Maar de grootste blunder zie je toch wel hieronder op de foto. Jongste zoon zit als baby in het kinderstoeltje voorop de fiets terwijl die gewoon los op de standaard staat zonder dat iemand de fiets vast houdt of erbij staat. Eén onverwachte beweging en zoonlief zou kunnen vallen en van een meter hoog op zijn bolletje landen.

Met de kinderen heb ik heel veel gefietst voor boodschappen, speeltuintjes, schoolbezoek etc. Meestal was de fiets dan zwaar overbeladen met nog een kind achterop en boodschappen of andere spullen in fietstassen of in de mand of gewoon aan het stuur. Het lastigste was toen ik met twee kleine kinderen oudste op zijn eigen fietsje door het verkeer moest leren manoeuvreren. We hebben daar zeker allemaal wel een engeltje bij op de schouder gehad dat het allemaal goed is gegaan.

De beige fiets op de foto’s kochten we een jaar na de geboorte van oudste bij Halfords. Het was een loeizwaar kreng maar wel solide voor gezinstransport. Op de tweede foto zie je middelste in een maxicosi die met een speciale drager achterop kon. Dat moet in de zomer van 1999 zijn geweest. Ook maakte ik gebruik van zo’n levensgevaarlijke drager om de buggy ingeklapt mee te vervoeren. Alleen oudste heeft op de racefiets gezeten. Ik had er destijds al wel een ander stuur op gezet. Op de middelste foto valt verder mijn zwarte fietstas aan de bagagedrager op. Dit is de allersterkste fietstas die ik ooit heb gehad. Ik gebruik hem nog steeds maar helaas komen er meer en meer gaten in. Een week geleden zat hij vol met bier uit de aanbieding en toen reed ik over een drempel en helaas vloog toen die tas van de bagagedrager af. Twee gebroken flesjes en een stinkende tas: weg reclamevoordeel. Zijn dit genoeg blunders?

Ik weet nog dat de fiets 500 gulden kostte

Grootste fietsergernis?

Nou hebben jullie een kwartiertje? Waar ik me het meest aan erger is de toestand van het wegdek waarop je moet fietsen. Voor auto’s wordt iedere drempel en uitholling aangegeven maar als fietser moet je echt oppassen voor alle oneffenheden door boomwortels, putten, verzakkingen, tegels die bewegen of waar spleten/richels tussen zitten. Vooral in de schaduw of op donkere plekken is dat levensgevaarlijk. Verder worden fietsers overal omheen geleid met een zo kort mogelijke bocht. Dat is dan meestal haaks, maar als je dat niet in de gaten hebt moet je vol in de remmen om die bocht te kunnen nemen. Er wordt veel te weinig rekening gehouden met fietsers door verkeerskundigen en door overheid met het onderhoud van fietsroutes.

Mijn tweede grootste ergernis betreft scooters die gebruik maken van het fietspad zonder zich aan te passen aan de oorspronkelijke gebruikers ervan. Op de doorgaande routes van Barendrecht naar Rotterdam hoor je een claxon en twee seconden daarna nog een keer en dan scheert er zo’n ding rakelings langs je heen, meestal met breeduit zittende medepassagiers achterop. De meeste fietspaden zijn niet berekend op dit snelvervoer. Omdat scooters zich zonder inspanning voortbewegen hebben ze geen begrip voor de langzamere fietser. Bij het wachten voor verkeerslichten sta je in de stank, die nog vergroot wordt doordat ze even flink accelereren bij groen licht. Omdat er meestal geen groene golf is voor fietsers, herhaalt die ellende zich bij ieder verkeerslicht.

En dan de batterijrijders, oftewel de mensen met elektrische fietsen. Op zich vind ik het geen probleem dat ze een hulpmotortje gebruiken, maar ze claimen daarmee een soort voorrang en bewegingsruimte. De meesten batterijrijders passen zich nl. niet aan het gewone fietsverkeer. Ze steken je voorbij zoals het hen uitkomt, bang om af te moeten stappen. Ze geven geen ruimte en verplaatsen zich niet in hun medeweggebruikers. Om bergop te fietsen of te starten hoeven zij geen moeite te doen maar de gewone fietser heeft even nodig om op gang te komen en te schakelen. Verder rijden de meesten veel te breed. Ze gaan zelden achter elkaar rijden bij tegemoetkomend verkeer. Het voelt vaak net als in het openbaar vervoer waar je geacht wordt/werd op te staan voor ouderen. Ze claimen ze de weg voor zichzelf. Er zijn natuurlijk uitzonderingen en ik hoop van harte dat daar er steeds meer van komen.

Gebruik je je telefoon tijdens het fietsen en waarvoor?

Gelukkig mag er niet meer met de smartphone in de hand gefietst worden. Ik heb dat nooit gedaan. Ik heb wel bijna altijd mijn telefoon bij me om te kunnen bellen als er iets is. Ik gebruik tegenwoordig wel heel vaak de app van Strava om afstanden te kunnen opnemen die ik afleg. Zo probeer ik een beetje bij te houden of ik wel genoeg beweeg in blessuretijd.

Heb je nog fietswensen?

Ik heb drie fietswensen. De eerste gaat over het goed afstellen van mijn sportfiets. Bij fietstochten langer dan een uur krijg ik altijd wel ergens last. De ene keer aan mijn polsen of schouders, de ander keer aan mijn onderkantje of ik krijg tintelende voeten. Ik fiets niet met klikpedalen overigens. Heel graag wil ik een bike fitting laten doen. Je wordt dan helemaal doorgemeten en alles wordt precies afgesteld. Aan het vakmanschap dat daarvoor nodig is hangt echter een flink prijskaartje. Online is er ook informatie te vinden. Daar ga ik eerst maar eens mee aan de slag klik en dan met misschien deze on line klik of googelen naar de professionals. Als je ergens in de buurt van Rotterdam goede ervaring hebt met het afstellen van je fiets geef me dan een tip.

Fietswens twee is niet zozeer een fiets, maar betere fietskleding. Ik vind het heel lastig om fietskleding te kopen. Ik wil absoluut niet zo’n broek met bretels want dat is een ramp als je naar het toilet moet. Ik heb één echt fietssetje en wat losse fietsshirts. Nu heb ik een fietsonderbroek (Craft) gekocht die kan ik overal onder doen en dan mijn reguliere sportkleding gebruiken. Momenteel fiets ik veel in verband met mijn blessures maar als het maar even kan schakel ik weer om naar hardlopen en dan heb je aan veel dure spullen niet zoveel. Dus ik doe het kalm aan. Zelf maken is ook een optie, maar dat is toch nog wel ingewikkeld. Dat ik de wens heb opgeschreven is al een trap de berg op.

Fietswens drie is met manlief naar Parijs fietsen. Ik heb er ooit dit artikel in de ANWB kampioen over gelezen maar dat staat niet online. Mocht het je aanspreken meer informatie staat op dit blog Het liefst zou ik dan heen en terug fietsen maar dan een andere route nemen. Vorig jaar was ik een week met manlief in de Ardennen en daar kreeg ik wel de smaak te pakken klik maar ook in Limburg heb ik al wel eens mijn best gedaan klik. Maar nu met het covidgedoe in de verschillende landen kiezen we voorlopig daar niet voor.

Ik wil nog een vraag toevoegen aan de tag:

Wie is je fietsvoorbeeld/inspiratie?

Toen ik in training was voor mijn eerste marathon leerde ik Curly oftewel Jacqueline kennen. Zij organiseerde ook zelf wel eens trainingsloopjes in Zeeland. Helaas raakte zij zwaar geblesseerd en moest na een operatie aan haar voet het hardlopen grotendeels opgeven. Sindsdien fietst ze en niet maar zo een beetje. Ze fietst mijlenver en ze komt ook de Mont Ventoux en dat soort bergen op. Naast touren doet ze ook aan MTB. Ik volg haar nog steeds op Instagram en Strava (alleen nu even niet). Ik vind het inspirerend dat ze niet bij de pakken neer is gaan zitten en dat ze in haar nieuwe sport zo ver is gekomen.

MTB heb ik nooit gedaan, ondanks het feit dat ik in 2005 een fiets ervoor won bij de Edah met een slagzin. Die fiets heeft heel lang in de garage gehangen en is op een gegeven moment ingeruild bij de aankoop van een van de fietsen voor het gezin. MTB vind ik net te moeilijk omdat ik bang ben om te vallen. Dat heeft natuurlijk met mijn gezicht te maken maar ook omdat ik geen risico wil lopen om een tijdlang niet te kunnen sporten. Een mens wordt ouder en …..

Op de Edahfiets in 2005

Nou dat was mijn fietsgeschiedenis. Hopelijk inspireert het iemand tot een rondje bloggen. De vragen van Liesbeth zijn een mooie kapstok.

23 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Als in België een kind wordt geboren, komt na de baby een moederkoek uit de vagina.
    Ik denk dat dit er in Nederland ietsje anders aan toe gaat, dat daar een klein fietsje komt na de baby. Nederlanders en fietsen, men zou er één woord moeten voor uitvinden.
    Spannende, grappige, boeiende feitjes over je fiets(en). Leuk om te lezen!

    1. djaktief schreef:

      Bedankt voor je compliment. Als kind had ik geen fiets, dat kwam pas later, maar ik begrijp wat je bedoelt.

  2. saturnein schreef:

    Heel leuk!
    Ik moest grinniken om je fietsergernissen… maar ze zijn zo herkenbaar! En dat “heb je een kwartiertje”, hahaha!
    Dit inspireert zeker tot een rondje bloggen, maar het zal even moeten wachten want ik heb net letterlijk 2 blogberichten over fietsen op 2 dagen tijd geplaatst 🙂 Maar het gaat in mijn lijstje met inspiratie.
    Trouwens, ik draag met veel plezier zo’n broeken met bretellen, en da’s geen probleem om naar het toilet te gaan hoor. De achterkant is een los stuk wat je in je broek stopt, waardoor je makkelijk toch naar het toilet kan gaan zonder je volledig te moeten uitkleden.
    Ik heb zo’n bikefitting laten doen, en ben er zeer tevreden. Pijnen en pijntjes opgelost, en ook van slapende handen/voeten geen sprake meer. Kan je uiteraard niemand aanraden, ik ging bij een zeer fijne vrouw in West-Vlaanderen.

    1. djaktief schreef:

      Dat klinkt veelbelovend dan voor mijn fiets toekomst. Maar eens werk gaan maken van mijn fietswensen.

  3. Mrs. T. schreef:

    Jemig, wat heb jij een goed geheugen dat je dat soort dingen allemaal nog weet. Met veel plezier gelezen!

    1. djaktief schreef:

      Mijn foto-album heb ik er nog eens bijgepakt. Leuk dat je het waardeert. Ik heb best veel tijd in dit blog gestoken, maar de tocht door memory lane was voor mezelf ook fijn.

  4. Matroos Beek schreef:

    Ik vind dat je énorm veel weet te vertellen over jouw fietsen. Het verhaal over je fietstocht langs slotkloosters vind ik zeer boeiend. Ooit fietste ik van huis naar Boulogne in Frankrijk – en terug – toen ik achttien was, met mijn vriend en een bevriend koppel. Het was een ramp qua fietspaden en we hadden heel veel regen. Veel plezier, maar ook spanningen van vermoeidheid. Ik reed gewoon met een roestige tweedehands fiets zonder versnellingen. Waar is de tijd…

    1. djaktief schreef:

      Die kloostertocht was ook heel bijzonder.

      Leuk jouw Franse avonturen. Als je de foto’s erbij zoekt zoals ik deed, komen de herinneringen meer terug.

  5. runningreneetje schreef:

    Wat een leuk idee, fietsen naar Parijs! hopelijk kun je die wens snel uitvoeren.
    De Edah, dat is lang geleden.

    1. djaktief schreef:

      Het zal nog wel eventjes duren maar ik moet er ook nog voor trainen.

      1. runningreneetje schreef:

        Een heel leuk vooruitzicht! Succes met trainen.

    2. Neeltje schreef:

      Nou, dat is nog eens een fietsverhaal. Zelf fiets ik iedere dag een uurtje of 1,5. Beetje in de buurt. Heb een langere periode helemaal niet kunnen fietsen, door twee hele slechte heupen. Inmiddels twee neppers, maar daar kan ik weer heerlijk mee fietsen. Hele verre afstanden gaat het hier ook niet worden, maar daar neem ik genoegen mee. Iedere dag geniet ik even van mijn fietstochtje in de buitenlucht. Heerlijk! Nu mét helm. Ik heb een gewone sparta met 5 versnellingen en lage instap.

      1. djaktief schreef:

        Lekker doorgaan zo.

  6. rietepietz schreef:

    Mijn fiets heden en verleden steekt we héél pover af,Stam nog uit de tijd dat een fiets een fiets was en ben nooit meegegroeid met alle opties die er heden ten dagen zijn. Eeen fiets ( meestal tweedehands) om boodschappen in de buurt te doen of met de kinderen naar opa’s en oma’s te gaan. Later wel met manlief bescheiden tochtjes in het duingebied gemaakt, of richting de polders maar écht afstanden moet je je daar niet bij voorstellen. Ook nu staat er nog een oudje in de gang voor als ik snel een boodschap wil doen die voor de auto niet ver genoeg is.
    Heel fijn is wel dat ik daardoor ook niet meekrijg van de ergernissen die jij hier benoemt al weet ik natuurlijk dat ze bestaan.
    Maar fietsen zoals jullie doen is natuurlijk een vorm van vrijheid, heerlijk.

    1. djaktief schreef:

      Voor mij is hardlopen de sport en fietsen is een goede 2e. Wees blij dat je de ergernissen niet kent.

      1. rietepietz schreef:

        Heb ook wel een tijdje aan hardlopen gedaan maar echt sportief ben ik eigenlijk niet.

        1. djaktief schreef:

          Als je dat gedaan hebt ben je wel sportief en je zwemt in zee 👍

          1. rietepietz schreef:

            heb ook jarenlang aerobic gedaan maar toch ben ik niet écht sportief.

  7. Kakel schreef:

    Wat een bijzonder verhaal over jullie kloostertocht! Ik vind het een prestatie.
    Al mijn racefietsen (ik fiets inmiddels op de derde) zijn gebouwd door dezelfde wielerspecialist in Lekkerkerk die eerst mijn maten opnam. Vooral je schouderbreedte en binnenbeedlengte zijn belangrijk voor een goeie zit. Het is écht millimeterwerk.
    Sinds ik met het kliksysteem fiets (1992) heb ik geen tintelende voeten meer.
    Je fietsergernissen had ik kunnen schrijven (-:
    Ik draag alleen korte fietsbroeken met zeem zonder bretels. Smeer twee flinke dotten Nivea op het kruis en trek ‘m dan omhoog. Zo verschuift-ie niet.
    Mijn man en ik waren ooit van plan naar Santiago te fietsen maar dat zie ik niet meer gebeuren. Maar in mijn hoofd reis ik overal naartoe…
    Geweldig dat je een fiets won; ook al was het niet “jouw ding.” Het gaat om het idee.
    Ik ben niet van de tags en stokjes maar deze vind ik leuk, dus wie weet.

    1. djaktief schreef:

      Veel vragen heb ik….welk merk fietsbroek met wat voor zeem. Ik ben nog zoekende.
      Ik ben zo bang om te vallen met dat klik systeem. Welk merk schoenen draag jij. Ik heb maat 42 en vind niks passends.
      Die wielerspecialist kan ik misschien googelen als er niet meer zijn.
      Je hebt de helft van de tag al gedaan, dus wat let je? Maar vrijheid blijheid hoor. Je uitgebreide reactie is ook fijn.

  8. Kakel schreef:

    Ik draag alleen bibshorts (korte fietsbroeken zonder bretels) van het merk Nalini. Na veel merken te hebben geprobeerd, beviel deze meteen. Tegenwoordig verkopen ze damesmodellen maar ik draag nog m’n oude, van toen er nog maar een soort te koop was.
    Mijn schoenen zijn van Shimano; mijn tweede paar. Zitten prima. De fietsenmaker heeft de ijzertjes op de juiste stand onder mijn schoenen gezet.
    Aan het kliksysteem raakte ik snel gewend. Eerst een paar keer droog geoefend; op de fiets met m’n hand tegen een muur. Daarna op een lang en rustig fietspad. Het werd snel een automatisme. Je kunt de sterkte van het klikken instellen, dus strak of wat losser.
    Twee wielerspecialisten zouden je kunnen helpen.
    https://www.vanderveldenwielersport.nl/ in Lekkerkerk. Kleine zaak, goeie service. Hij heeft m’n Colnago’s gebouwd en is mijn vaste adres.
    https://www.pliegerwielersport.nl/ in Meerkerk. Gigantisch familiebedrijf. Gespecialiseerd in racefietsen en mountainbikes. Verkoopt werkelijk alles. Fietsen, kleding, vitrines met onderdelen. Verkoopt “stevige” fietsen voor reizigers: mensen die bijv. naar Santiago (of Parijs) fietsen.
    Beide zaken hebben veel expertise. Als ik jou was, zou ik eerst bellen voor een afspraak. Het is altijd druk.
    Van mijn huis is het 80 km heen en terug naar Meerkerk. Er staat voor fietsers altijd koffie met koek klaar. Als je last van je schouders krijgt, kan je stuur te breed zijn. Meten is weten (-:
    Het is vervelend als je na een uur niet meer lekker op je fiets zit als je hoofd nog verder wil. Ik hoop dat iemand iets voor je kan doen!

    1. djaktief schreef:

      Je bent een schat om me dit allemaal te vertellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s