Bezig blijven in keraunatèd*

Als je het hardop leest dan snap je het wel. Ik zag het staan in een bericht van de Puinduinrun en ik kreeg er gelijk een beter humeur door na de zorgelijke persconferentie met aangekondigde helaas noodzakelijke semi lockdown. Mijn tactiek is inderdaad bezig blijven. Dit weekend ondernam ik twee activiteiten waarbij ik ‘keraunaprauf’ bezig was.

Op de normaalgesproken luie zaterdag gingen wij een klein rondje fietsen in Barendrecht. De ‘groene initiatievenroute’ was een mooie leidraad om ons eens te laten verassen. Ik hoorde hierover van de Plantenbieb. We hadden nl. een kamerplant die te groot werd voor ons huis en die wilde ik doneren. De Plantenbieb is in de winter dicht maar speciaal voor deze route ging ze nog een dagje open. Met een goed ingepakte plant vertrokken wij op de fiets naar de Puccinistraat en leverden onze gift af. In het voorjaar gaat de bieb weer open en dan ga ik zeker nog eens terug om wat te ruilen. Ook in ander plaatsen in Nederland is er een plantenbieb. Check de lijst hier.

Manlief raapt noten

Hoewel een buitje regen wel lekker is voor het groen, vonden wij het gedrag van de weergoden zaterdag wel een domper. Maar we lieten ons niet op de kop zitten en fietsten van de Plantenbieb naar de Noldijk waar we in de stromende regen door Natuurgoed Ziedewij wandelden om meer te weten te komen over het natuur- en belevingsproject met restaurant, woningen, voedselbos etc. dat daar moet komen. Alles was ‘keraunaprauf’ want er was nagenoeg niemand. Ik nam er een foldertje mee over VELT (Vereniging Ecologisch Leven en Tuinieren) waarin ik zag dat ik met mijn schoonmaakazijn op de terrassen in ieder geval verkeerd bezig was klik. Ik ben van plan om nog eens wat langer op die site te gaan rondneuzen. Misschien is het ook wat voor jullie klik.

In het aldaar gelegen Moestuinhuis kregen we een kopje warme koffie op de zolder waar de noten lagen te drogen. We kregen uitleg over (we waren de enigen op dat moment – die tuin met meer dan 200 soorten meerjarige, eetbare gewassen die in 8 lagen groeien:

‘ Wat begon als een moestuin voor het gezin, is uitgegroeid tot een bosrandtuin, waarin zo’n 200 soorten eetbare vaste planten groeien. En elke week komt er wel weer een soort bij. We streven naar zo veel mogelijk voedsel opbrengst met zo min mogelijk werk. We houden bijen en kippen en voorzien daarmee in onze jaarlijkse behoefte aan eieren en honing. We maken compost van ons keukenafval en groenafval van buren en bladeren van de bomen uit de wijk. Die compost geven we aan de eenjarige planten die we elk seizoen tussen de vaste planten zaaien. We spitten niet en verstoren de grond zo min mogelijk, om op die manier een gezonde bodem te krijgen met veel biodiversiteit.’ Interessant Ik ga de plantenlijst nog eens bestuderen om te kijken of ik er wat mee kan voor onze eigen moestuin.

Afijn we moesten weer eens verder maar regende nog steeds en het zou alleen maar erger worden volgens buienradar. We wilden geen verkoudheid of ongewenst hoestje riskeren in deze tijd, dus we reden huiswaarts maar eerst doneerde ik nog een boek in de minibieb ‘De Ekelenburg’ onder beheer van Petra waar je 365 dagen per jaar duurzaam boeken kunt omruilen, lenen, doneren. Er zijn meer minibiebs in Barendrecht en ook vast bij jou in de buurt. Check deze lijst of ‘kèk ùit je doppe’ als eens een rondje fietst of loopt.

De tweede weekenddag zondag was het #nnrunningday oftewel raceday voor een wedstrijd naar keuze van Nationale Nederlanden, dat wil zeggen gratis deelname aan een virtuele hardloopwedstrijd. Na aanmelding bij je wedstrijd ga je naar http://www.nnhardloopplanner.nl om een route te generen overeenkomstig je wedstrijdafstand. Ik koos voor de 4 mijl van Groningen. Tevens krijg je een code om je aan te melden bij de app mytrace die je moet downloaden en dan kies je voor een startgolf in die wedstrijd. Vijf minuten voor de start zet je de app aan en dan wordt er afgeteld en dan hoor je aanmoedigingen onderweg net zoals je die bij en echte wedstrijd zou horen. Op 24 en 25 oktober a.s. is er een nieuwe editie. Klik hier als het je leuk lijkt om ook eens te proberen. Je komt dan vanzelf bij allerlei linkjes die je daarvoor nodig hebt.

Smile baby you are running again

Afijn ik heb een smartphone met alleen wifi en ik loop nogal eens verkeerd dus ik had manlief ingeschakeld om me te coachen zodat ik niet zelf op de weg hoefde te letten. Als mijn persoonlijke Andy Astfalck (hele goede sportfotograaf check hier) zou hij ook een paar sfeerplaatjes schieten van mijn eerste wedstrijd sinds ‘Kerauna’. Het was mijn 5e loopje sinds de looppauze van twee maanden ivm mijn blessures dus als het mis zou gaan dan was het ook erg handig als hij er zou zijn. De afstand van 4 mijl = 6,437 km zou ik wel halen maar in welk tempo en met wat voor gevolgen? Na mijn verjaardag was ik begonnen aan een week ibuprufen slikken om mogelijke ontstekingen te verminderen, dus sinds enkel dagen voelde ik eens geen pijn meer waar dan ook in mijn senior body (klinkt beter dan krakkemikkige lijf). Weer eens echt lopen zonder pijntjes leek me geweldig.

Hooggeëerd publiek

Zoals gewoonlijk was ik laat op zondag met lopen maar om 15:25 uur zette ik de wedstrijdapp aan en vertrok met manlief naar het Middeldijkerplein in Barendrecht waar mijn virtuele start zou zijn. Voor we daar waren werd het startschot van de app al gegeven dus we vertrokken op een andere plaats op de route. Er stond een gemeen windje die me gelijk de adem benam, daarna draaide ik gelukkig Gaatkensoog op en sloeg de juiste straat in om er weer af te komen door mijn behulpzame coach. De klinkers liepen niet echt lekker snel. Na de Middeldijk ging het gelukkig naar beneden en daalde mijn hartslag. Op naar Smitshoek, waar echt publiek stond waar ik niet op had gerekend. Er zaten nl. 3 zwanen in een plas op het fietspad (weet je nog al de regen van die dag ervoor). Maar blijkbaar waren ze oranjegezind want ze lieten me door in mijn Spijkenissmarathonshirt.

Afijn, ik zal jullie de hele route door Carnisselande besparen, maar na een km of drie begon ik toch wel wat te voelen aan mijn knie ondanks de pillen en ik had een hoge hartslag. Een tiental meters wandelen de Voordijk op zorgden ervoor dat die daalde en ik mijn race kon voortzetten. Ik had uitgerekend met Afstandmeten.nl dat ik een paar meter tekort zou komen bij de finish, daarom zou ik gewoon rondjes blijven lopen op het Middeldijkerplein tot ik de afstand af zou hebben en gejuich zou horen uit mijn smartphone. Afijn na een rondje zag ik dat ik er bijna was en ik rende verder over het parcoursgedeelte dat ik in het begin gemist had, totdat ik alles had gehad. Helaas geen gejuich maar vond de app het nog niet genoeg. Blijkbaar had die te laat verbinding gemaakt. Ik gaf mijn smartphone aan manlief en die loodste me nogmaals over Gaatkensoog zodat ik eindelijk op de verlossende tijd op de smarphone kon drukken. Daarna maakte hij een finishfoto. Volgens mijn Garmin liep ik 0:41:01 over 6,5 km (6:18 min/km oftewel 9,5 km/u) en volgens de app 0:44:28 over 6,4 km (6:56 min/km oftewel 8,65 km/u).

Afgezien van het gerommel met de app – waarvan ik al slechthorende niks kon verstaan – en mijn toch wel hele zere been voelde het geweldig om weer eens een keer flink tempo te maken en mezelf te dwingen tot het uiterste te gaan. Omdat mijn Garmin op fietsen stond ipv op hardlopen heb ik geen km-rondetijden, maar op Strava kon ik dat dan weer wel uitlezen en ik was toch blij om te zien dat ik 2 snelle kilometers had na de helft en nog een eindsprint. Heel blij was ik ook met manlief die gewoon meeliep terwijl hij een fietser is en slechts incidenteel hardloopt. Hoe ik me die nacht en de dag erop voelde zal ik maar niet verklappen want dan zouden jullie zeggen: ‘eigen schuld dikke bult’. Maar zoals een echte loper op mijn Instagrampost schreef: soms is dat het allemaal waard.

Htt vet is eraf, eindsprint en toen nog een lusje extra 😂

Nou dat waren mijn bezigheden. Zetten jullie hem op allemaal in deze lastige ‘keraunatèd. Let op elkaah en blèf gezond’. Met dank aan Haagse Harry voor de vertaling klik

33 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Menck schreef:

    En ik die dacht dat mijn West-Vlaamse dialect voor velen op Chinees leek. Het Haagse taaltje kan er ook wat van! Ik onthoud: keraunatèd = coronatijd. En jullie zouden de Vlamingen dan niet verstaan? Nou.

    Wat een cool initiatief, de plantenbieb. In België maakt men gewag van een plantenasiel. Alomgekend is het helaas nog niet.
    Wel goed ingeburgerd alhier: VELT. Ten zeerste aan te raden!

    1. djaktief schreef:

      Ze hebben zelfs een vertaalmachine die Hagenezen. Mijn Nijmeegse dialect is niet zo mooi. Dat VELT daar ga ik me in verdiepen.

    2. MyriamC schreef:

      VELT. Mijn vader was er van in het prille begin lid van. Hij tuinierde ook ecologisch.

      1. djaktief schreef:

        Op dat gebied heb ik nog veel te leren, maar zo blijf ik jong van geest.

  2. Matroos Beek schreef:

    Je hebt het toch maar weer gedaan!
    Wat versta je onder een te hoge hartslag en wat is daar de oorzaak van?

    1. djaktief schreef:

      Mijn hartslag loopt in het begin op naar de 200/220 en daalt dan naar 150-180 bij een hoog looptempo. Normaal bij duurlopen is 130 voor mij. Omdat mijn conditie slechter is geworden kan ik dat minder goed verdragen en door even te wandelen daalt de hartslag dan een tiental slagen of iets meer. Daarna liep ik mijn beste kilometer. Na het hardlopen daalt mijn hartslag binnen een minuut onder de 100. Mijn rusthartslag is nog veel lager, maar die heb ik al even niet gemeten. Dat komt binnenkort weer bij de bloedbank.

  3. saturnein schreef:

    Heel goed gedaan, en goed dat je er zelf helemaal blij mee was. Een oppepper in deze keraunatèd 🙂
    Net als Matroos Beek ben ik benieuwd wat je onder een te hoge hartslag verstaat. Zelf neem ik medicatie waardoor mijn hartslag standaard laag blijft. En dat voelt soms als een serieuze domper op het sporten.

    1. djaktief schreef:

      Zie mijn uitleg bij Matroos Beek

        1. djaktief schreef:

          Vervelend dat jij medicijnen nodig hebt. Lees dit stuk ook eens. Misschien kan er bij jou ook iets gewijzigd worden. https://www.sportrusten.nl/hardlopen-met-een-betablokker/

    2. MyriamC schreef:

      Dat is ook zo. Mijn man had hartritmestoornissen. De keuze was medicatie of een ablatie. Omdat hij veel fietst en wandelt stelde de cardioloog een ablatie voor omdat de medicatie die hij daarvoor zou moeten nemen inderdaad heel erg van invloed was op de sportieve prestaties. En dat is niet fijn voor een sportman.

      1. djaktief schreef:

        Het vraagt een mentale turn naar een niet competieve sportbeleving, maar dat is heel moeilijk omdat je blijft vergelijken. Als je dat los kunt laten kun je de sport anders beleven. Ik ben door mijn blessuregedoe nu ook in zo’n proces.

        1. MyriamC schreef:

          Jij bent een individuele sporter. Het zou voor hem heel erg geweest zijn niet meer met de groep mee te kunnen.

  4. saturnein schreef:

    Erg interessant. Heb het snel even doorgenomen, maar straks ga ik nog eens grondiger lezen.
    Ik neem die bètablokkers inderdaad voor hoge bloeddruk en migraine. Nu is die migraine veel verminderd, en ben ik met mijn arts aan het kijken om de dosis is eerste instantie naar beneden te krijgen. Een eerste poging in de zomer lukte niet goed, ik kreeg last van hartkloppingen, beven, enzovoort. Dus zijn we nu wat trager aan het afbouwen. Er zat nog een episode van hartkloppingen etc. tussen (niet fijn). Ik zit sowieso al aan de helft van de dosis die ik jaren genomen heb, en we gaan rustig verder afbouwen.
    Mijn maximum hartslag is momenteel zowat 160. Valt wel mee, vind ik. Ik heb na mijn behandeling indertijd revalidatie gedaan onder begeleiding, en daar werd gewoon rekening gehouden met mijn medicatie.
    Het is een domper op sporten, maar het houdt me zeker niet tegen. Het feit dat we hier in het voorjaar tijdens de lockdown niet mochten stoppen om effe op een bankje uit te rusten, heeft me meer tegengehouden, denk ik.
    Ik lees het artikel straks nog eens aandachtig door, eerst een beetje huishouden en… fietsen! (eindelijk gedaan met dat kakweer!)

    1. djaktief schreef:

      Neem geen risico’s maar overleg met je behandelaar

      1. saturnein schreef:

        Inderdaad. Alles in overleg, heb een zeer fijne dokter.

    2. MyriamC schreef:

      Ik neem ook een bètablokker. Een lichte weliswaar (Bisoprolol 2.5 mg) maar ik ben wel van mijn overslagen af, en daar ben ik heel blij om. Uren aan een stuk om de 3 slagen een overslag … je wordt daar stapelgek van!

      1. saturnein schreef:

        Dat kan ik me voorstellen!

      2. djaktief schreef:

        Lijkt me een heel onrustig gevoel. Ik hoor of merk mijn eigen hartslag nooit.

        1. MyriamC schreef:

          Is het ook. Zeker met die overslagen. Het mag dan wel onschuldig zijn, het is wel hoogst irritant.

  5. Sandra schreef:

    Ik onthoud vooral dat je genoten hebt van het lopen. Hopelijk op naar weer meer lopen!

    1. djaktief schreef:

      Ja was goed om het zo te doen, maar herhaling is voorlopig niet wijs anders riskeert ik teveel

  6. Mrs. T. schreef:

    Fijn dat je toch weer kunt lopen. Hopelijk gaat het snel beter(der).

    1. djaktief schreef:

      Verwachten doe ik dat niet maar ik hoop nog wel op een beetje vooruitgang.

  7. Zo’n minibib’s zijn bij ons niet zo in zwang. Er is er eentje in mijn buurt waar ik af en toe eens een ei in gaan leggen, maar de andere boeken die erin zitten zijn meer bestemd voor het containerpark…

    1. djaktief schreef:

      😂 ja er zijn veel pulpboeken en dat verschilt nogal per minibieb. Ik weet er al 4 in Barendrecht. Ook een speciaal voor kinderboeken.

  8. Affodil schreef:

    Moest ik inderdaad ook eerst even uitspreken, vóór ik ‘m doorhad! 🙂
    Ik heb hier zo’n minibib vlakbij, bij de buurvrouw. Ik zie hier regelmatig een paar vaste klantjes passeren. Elke woensdag wordt een dame in een rolstoel door iemand naar hier gerold om nieuwe lectuur te kiezen. Deze week heb ik er nog een Nicci French in achtergelaten. Die had ze meteen gespot. Elders in het dorp hangt er nog een kastje, bij de yogajuf.

    1. djaktief schreef:

      Ja dat Haags is een me een dialect. Ik moet er altijd om lachen. Jouw minibieb is wel erg dichtbij. Ik weet er 4 hier in Barendrecht, waarvan een speciaal voor kinderboeken.

      1. Affodil schreef:

        Zó dichtbij, dat – als ik in onze slaapkamer door het raam kijk bij schemerlicht – ik me vaak afvraag wie er o p onze oprit staat. 🙂

  9. Petra schreef:

    Wat leuk dat je langsgekomen bent bij de Minibieb. Dapper hoor, in de regen. Bedankt voor de link!

  10. Mirjam Kakelbont schreef:

    De alternatieve tip tegen het gebruik van (schoonmaak)azijn of zout: het onkruid verwijderen met een krabber en verwerken in je eten (-: Geweldige humor. Een goed bestede zaterdag ondanks de regen.

    Goed dat je oranje-gezinde zwanen tegenkwam. Die zullen zich nu wel bedenken (-; Stoer dat je bent gaan hardlopen. En inderdaad: soms is sport het allemaal waard. Mart Smeets zegt altijd: “Sport is de belangrijkste bijzaak in het leven.”

    1. djaktief schreef:

      Voor het onkruid gebruik ik tegenwoordig een brander op de tegels. Mijn tennisarm zorgt ervoor dat ik niet goed kan wieden. En die laatste opmerking is zo waar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s