Wisselend

Laatste dahlia’s uit de tuin, die zijn ook zoals ze zijn 😉

Diverse blogcollega’s schrijven wekelijks bepaalde rubrieken of juist een wekelijks overzicht. Het lukt mij niet om te bloggen volgens een bepaalde format omdat mijn schrijfsels een weerspiegeling zijn van mijn eigen leven en dat past niet zo in een hokje. Misschien wel in de ogen van anderen maar mensen die je proberen weg te zetten door een etiket te plakken daar kan ik niet zoveel mee. Ik schrijf gewoon wat er in me op komt maar ik probeer wel regelmatig een bericht te plaatsen. Mijn blog is daardoor wat minder goed te plaatsen. Het is geen creatief blog, geen sportblog, geen kookblog, geen reisblog maar gewoon een ‘van alles blog’ net zoals ik ben. Vanochtend begon ik om 06:00 uur te tikken (zomertijd) omdat ik niet meer kon slapen. Tussendoor deed ik allerhande klusjes op pc en in huis en nu ligt er dit.

Afstandhouder/airframe van de Etos (2 voor € 3)
helpt mij om iets meer lucht te krijgen in het mondkapje

Afijn, er is een hoop aan de hand momenteel en ik heb het losgelaten om te proberen er grip op te krijgen. Maar ik denk wel na over wat er is, gebeurt en moet. Allereerst is er de dreiging van Covid of Corona en dan het bijverschijnsel van iedereen die er wat van vindt. Ik lees de krant, volg het RIVM longarts Sander de Hosson op Twitter. Ik beperk me bewust want anders draai ik door. Gelukkig is ons gezin gezond en kunnen manlief werken en de kinderen studeren. De besmettingen komen wel steeds dichterbij want goed oppassende buren en familieleden, waaronder ook mensen waar de transmissie minder zou zijn, raken toch besmet. Wanneer wij aan de beurt zijn, of onze kinderen, dat vraag ik me nog net niet af en ik blijf goed opletten op om de kans hierop zoveel mogelijk te beperken. Maar velen zijn besmet geraakt in één moment van onoplettendheid. Ik zit niet te wachten op verhalen van mensen die vinden dat iedereen er maar een zootje van maakt want dat levert in geen geval een oplossing of verbetering van de situatie op.

Na behandeling de brace op exact de goed plek

Deze week was vol met medische dingen zoals een bezoek aan de fysiotherapeut voor een behandeling met shockwave voor mijn rechterarm. Als je wil lezen wat dat precies is moet je hier even klikken. De behandeling duurde bij mij een half uurtje. Eerst maakte de fysiotherapeut de elleboog helemaal los en lokaliseerde hij de pijnpunten. Daarna werd 4 minuten het shockwave apparaat erop gezet dan dat dan 2000 impulsen geeft. Ik vond het losmaken pijnlijker dan de shockwave. De eerste dag heb ik mijn brace gedragen, maar daarna niet meer. Ik heb kalm aan gedaan met tillen, poetsen en handwerken. Ik heb nu een soort beurs gevoel in de hele elleboog, maar de pijn zoals die was is weg. Binnenkort volgt een tweede behandeling.

Verder ging ik terug naar de orthopeed. De fysiotherapeut bij wie ik een second opinion had aangevraagd, had me dat aangeraden. Wonder boven wonder kon ik daar snel terecht. Alleen operaties zijn sterk vertraagd maar de reguliere spreekuren gaan gewoon door. Ik was stikzenuwachtig voor het consult omdat ik het moeilijk vond om aandacht te vragen voor mijn blessure in coronatijd, maar ook omdat ik bang was dat hij niks kon doen aan mijn heup en ook omdat ik bang was voor de evt. pijnlijke injectie. Verder wilde ik ook mijn knie- en vochtprobleem in datzelfde been aan hem voorleggen dat ik sinds begin juni heb. En dan de spanning nog over de praktijk van het ziekenhuisbezoek met niet te vroeg komen – terwijl de weg erheen filegevoelig is en ik dus ruim de tijd neem – en zoeken hoe ontsmetten, verwijsbrief overhandigen, identificatie mondkapje op/af, waar wel/niet zitten in wachtkamer hier nu weer is geregeld.

De orthopeed vond een tweede injectie met corticosteroïden zinvol als er nog pijnklachten waren en hij zou die ook direct geven. Verder luisterde hij naar mijn verhaal over de knieklachten en het vocht – er was reeds een röntgenfoto gemaakt via de huisarts waarop geen afwijkingen te zien waren geweest – en vroeg een MRI aan. Volgens de orthopeed is mijn looppatroon door de val in september 2019 veranderd waardoor ik heupklachten kreeg omdat ik een ander looppatroon kreeg. Door de langdurige heupklachten kreeg ik weer een ander looppatroon waardoor de knieklachten kunnen zijn ontstaan. Het is geen wiskunde maar wel een aannemelijk verhaal. Daarna moest ik op de slachtbank – zo voelde ik me – maar wonder boven wonder deed de injectie deze keer veel minder zeer. De afspraken in verband met mijn knie zijn inmiddels gemaakt en half november hoop ik meer te weten.

Zowel de fysiotherapeut als de orthopeed adviseren aangepast en pijnvrij te blijven bewegen. Dat betekent voor mij niet hardlopen maar fietsen en een beetje fitness, voornamelijk cardio en wandelen.

Het derde medische bezoek betrof mijn plasmadonatie aan de bloedbank oftewel Sanquin in het Maasstadziekenhuis. Vooraf twijfelde ik erg of ik dat nou wel of niet moest doen maar toen ik er was voelde ik me veilig. Ik heb nu 3x in Covidtijd gedoneerd en de maatregelen zijn steeds verder aangescherpt. Maar door de zoektocht naar medicijnen en vaccins ben ik extra gemotiveerd als plasmadonor, want dit wordt mede gebruikt om medicijnen te maken. Niets is zonder risico maar je houdt 90% van je antistoffen en het wordt weer bijgemaakt door je lijf. Ik voel zelf vrijwel niets van de donatie. Alleen het aanprikken blijft vervelend. Het kost me ongeveer een uur inclusief de screening vooraf. Doordat ik een mondkapje droeg was mijn bloeddruk wel hoger als anders. Verder noteerde ik een record wat betreft mijn hemoglobine 9.3 en dat betekent dat ik goed gezond ben.

Dat noem ik nou service Feetures bedankt!

Tussendoor nog een leuk hardloopdingetje is, dat ik een gat had in mijn favoriete hardloopsokken van het merk Feetures . Dat is toch helemaal niet leuk zal je denken, maar het tegendeel is waar: deze sokken hebben nl. levenslange garantie waar je ze ook gekocht had. Mijn laatste paar kocht ik in 2019 op de expo van de marathon van Enschede en ik wist niet meer precies bij wie. Ik stuurde een foto op met de kapotte sok en kreeg deze week vervanging binnen. Voor zo’n goede service maak ik graag reclame. Feetures zijn er in 3 lengtes en in verschillende uitvoeringen qua dikte en materiaal. Ik vind de dunne fijn voor de zomer en de iets dikkere ideaal voor lange duurlopen, kijk maar eens hier.

Weer een lapje van mijn voorraad gebruikt.
Geen patroon, maar lap dubbel gelegd
en tunnel bovenin voor elastiekje,
split om te kunnen lopen
en een zoompje aan de onderkant.
(2 uur werk inclusief strijken).

Verder was ik druk bezig met naailes geven in mijn Atelier DJ en aan huis bij ouderen. Ik geef steeds les in blokken van 2 uur omdat ik voorafgaand ongeveer een uur nodig heb om spullen op te zoeken en informatie te verzamelen voor het betreffende project van de cursist en nadien nog een uur bezig ben met facturatie en mail met samenvatting van de werk dan wel huiswerk of informatie die ik opzoek voor de leerling. In het gunstigste geval is het even aanpoten maar daarna de voldoening van een tevreden klant die prompt de rekening voldoet. En daar schortte het afgelopen week en daardoor kostte Atelier DJ me bakken vol energie en twijfelde ik zelfs sterk of ik er wel mee door wil gaan. Ik wil er niet in detail op ingaan maar ik heb er echt enorm mee geworsteld maar nu heb ik mijn weg er weer in gevonden. Ik heb ook zelf even gauw een rokje gemaakt om de zinnen te verzetten. En zoals dat is bij veel dingen: alles wat je aandacht geeft groeit, dus nu is mijn lust om dingen te maken weer volop aanwezig. Ik schrijf er nog wel eens over.

Nou ik laat het hier even bij. Ik zou nog wel 100 blogs kunnen schrijven over allerlei dingen maar ik heb nog zoveel dingen die ik wil/moet doen. Het gaat erom dat de reflectie en de actie continueert en in evenwicht is. Is dat geen mooi slot? Ben benieuwd hoe jullie met alles omgaan. Mijn mantra:

36 reacties Voeg uw reactie toe

  1. MyriamC schreef:

    Jouw dahlia’s doen mij eraan denken dat we die knollen uit de grond moeten halen willen we volgend jaar bloemen hebben. Dank daarvoor!
    Goed luisteren naar de orthopeed en de fysiotherapeut en niks forceren. Dat is moeilijk voor jou maar ik zou de goede raad toch maar ter harte nemen. Met je heup en je knie te gaan forceren raak je nog verder van huis. En je mag nog sporten. Fijn toch?

    1. djaktief schreef:

      Dat heb ik dus gisteren gedaan. Dit zijn de laatste bloemen. Wat betreft de blessures deed ik al het juiste en ik krijg nu de erkenning daarvoor van orthopeed en fysio. Al 10 maanden train ik op geleide van pijn dwz dat ik stop of verander als er klachten zijn of terugkomen. Daarom is die onderste tekst ook zo belangrijk voor mij. Ik heb me ermee verzoend dat ik ouder word 😉

      1. MyriamC schreef:

        En dat is belangrijk. Je houdt het toch niet tegen.

  2. Johanna schreef:

    Mooi gezegd:”alles wat je aandacht geeft, groeit” Daar moet ik vaker aan denken. Maar dat naailesgeven en naaien lijkt me toch een bevredigende bezichheid. Je krijgt positieve feedback, deels van je klanten, deels van het eindresultaat. En je doet iets met je handen. Succes!

    1. djaktief schreef:

      Het omgekeerde was nu het geval helaas en zelfs mijn lestijd werd niet betaald, maar naaien zelf blijft leuk.

  3. Ik hou van de afwisseling in weblogs. Zowel bij het lezen als bij het schrijven.
    Zelf probeer ik in mijn weblog ook voldoende variatie te steken, hoewel het me wat tegenvalt dat tegenwoordig veel richting ‘PPMS’ wordt afgedreven.

    1. djaktief schreef:

      Je ziek zijn is zo ingrijpend dat dat logischerwijs een heel groot aandeel inneemt. Er niet over schrijven zou haast onnatuurlijk zijn.

  4. Matroos Beek schreef:

    Wat een mooi mantra. Die moet ik onthouden.
    Je leven is goed gevuld en je hebt duidelijk zin in veel ondernemen en bewegen. Wat goed. Blijven gaan!

  5. AnneMarie schreef:

    Die afwisseling bevalt mij ook prima. Hoewel ik er zelf niet zo meer an toe kom om afwisselend te schrijven. Het lijkt dat je nu in goede handen bent wat je blessures betreft. Het kan soms ook zo’n lange zoektocht zijn om resultaat te zien. Heb al eens eerder genoemd, rusf is soms echt onontbeerlijk of een andere sport gaan doen. Voor mijn gevoel zijn de meeste fysiotherapeuten te veel op (blijven) bewegen gericht.

    1. djaktief schreef:

      Gedoseerde beweging en rust zijn essentieel nu.

      1. AnneMarie schreef:

        Ja klopt. Maar lastig om die balans te vinden.

  6. Affodil schreef:

    Wie heeft ooit bedacht dat een blog altijd in dezelfde lijn moet verder lopen? Affodil heeft het echt niet altijd over de natuur, hoewel dat één van de vertrekpunten was. Eén van …
    Afwisseling van kost doet immers eten.
    Er is maar één vraag die ik me bij jou altijd stel: waar blijf je in vredesnaam de energie vandaan halen? Na zo’n blogje van jou moet ik eerst altijd gaan zitten met een kop thee. 😉

    1. djaktief schreef:

      Ik voel me dankbaar dat ik die energie heb en ik wil die graag benutten. Gecombineerd met een brede interesse, volwassen kids en geen vaste baan, kan ik veel doen. Maar ik lees ook rustig een boek of de krant of ga in bad liggen. Alleen tv/Netflix daar besteed ik weinig tijd aan. Maximaal 1-2 avonden per week.

  7. saturnein schreef:

    Ik heb zelf veel aan de reeksjes op mijn blog, ze geven me inspiratie. Als ik niet op voorhand voor bepaalde dagen weet wat er gaat komen, dan blokkeer ik. Terwijl ik nu overloop van inspiratie 🙂 En ondanks de vaste reeksen, is het volgens mij ook wel zo dat mijn blog niet vast te pinnen valt op één onderwerp, en dat die in de loop der jaren nogal organisch van het ene naar het andere gaat. Ik heb jarenlang vrij veel geblogd over mijn creatieve bezigheden, nu veel minder, en neig ik meer richting foto’s. Ik doe waar ik plezier aan heb.

    1. djaktief schreef:

      Iedereen blogt zoals hij zij is en wil. Dat maakt het boeiend. Het is geen kritiek. Ik merk wel dat ik niet overal op reageer met blogs die zeer frequent verschijnen. Ik kan het gewoon niet bijhouden. Zelfs aan lezen ervan kom ik niet altijd toe.

      1. saturnein schreef:

        Het voelt ook niet aan als kritiek hoor 😊 is inderdaad heel gebonden aan je persoonlijkheid en karakter.

  8. Menck schreef:

    Het is met onze geest zo gesteld dat afwisseling meer ontspanning geeft dan rust. Blog dus vooral verder op deze manier, ook al omdat het aangenaam lezen is.
    Zo reageer ik bijvoorbeeld nooit op bepaalde themablogs zoals mamablogs, kookblogs of weetikveelwatblogs omdat ik er a) niks van ken, b) het me niet interesseert en c) zulke blogs niet blijven boeien. Zelfs loutere natuurblogs vind ik bijwijlen saai, ook al ben ik in hart en nieren een tuinier.

    1. djaktief schreef:

      Uit jouw mond een groot compliment. Dankje

  9. Mrs. T. schreef:

    Ik ben het zo eens met deze zin: Ik zit niet te wachten op verhalen van mensen die vinden dat iedereen er maar een zootje van maakt want dat levert in geen geval een oplossing of verbetering van de situatie op.

    Moe word ik af en toe van mensen.

    Hoop dat je elleboog snel weer goed is. Heb momenteel zelf een tenniselleboog, niet tof.

    1. djaktief schreef:

      Sterkte met je tenniselleboog.

  10. Samaja schreef:

    Een bezige bij, dat is duidelijk 🙂

    1. djaktief schreef:

      Mijn blognaam koos ik niet voor niets.

  11. Ka schreef:

    Ik deel je mening over dat zo gestructureerd bloggen, niks voor mij ook. Ik heb al zoveel verplichte kost in mijn leven, schrijven moet juist los blijven, spontaan, zonder druk.

    1. djaktief schreef:

      Ja die vrijheid vind ik essentieel al voel ik wel wat druk om regelmatig te schrijven anders lopen de lezers weg.

  12. Petra Teunissen schreef:

    Wat mooi dat je je blog zo bewust voor reflectie en actie gebruikt. Het is altijd naar als iemand je inzet en expertise niet waardeert, maar er volgt vast gauw weer een positieve ervaring met Atelier DJ. En ondertussen heb jij een nieuwe rok!

    1. djaktief schreef:

      Dankje voor je opbouwende reactie Petra. Ik zie het als een leermoment nu.

  13. Sandra schreef:

    Herkenbaar, zo’n blog over vanalles en nog wat. Ik lees je graag, en de afwisseling doet me net lezen.
    Leuke rok trouwens!

    1. djaktief schreef:

      Ja een mens is meer dan alleen maar dit of dat. Bedankt voor je compliment.

  14. rietepietz schreef:

    Het fijne is dat iedereen het kan en mag doen zoals het goed voelt. Voor mij ook geen vaste schema’s , logisch want mijn blog is ook meer dagboek voor mezelf. Dat ik daarbij ook wel eens heel summier wat actualiteit meepak gebeurt bijna buiten mezelf om maar ál te uitputtend moet dat niet beschreven worden.
    Heel vervelend zo’n kettingreactie als je ergens een blessure opgelopen hebt, dan rol je inderdaad vaak van het één in het ander. Ik hoop dat de behandelingen verlichting brengen.
    Rokje kleurt echt prachtig bij de trui die je draagt, compliment.

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel Riet, ik had dat rokje bewust bij deze trui gemaakt.

      1. rietepietz schreef:

        Leuk hoor, je moet het maar treffen zulke goed passende kleurtjes te vinden.

  15. djaktief schreef:

    Het is een oud lapje dat ik ooit van een vriendin kreeg die al haar stoffen opruimde. Ik zag er wel wat in en toen ik deze trui kocht wist i het meteen.

  16. Kakel schreef:

    Het leuke van bloggen is dat iedereen het op zijn/haar manier doet. Jij doet het op jouw manier en die werkt voor jou het best. Ik lees je altijd met interesse en plezier dus blijf jezelf.
    Je hebt baat bij de shockwave-behandeling, de injectie in je heup viel mee, en verhaal van de orthopeed is geloofwaardig. Je nieuwe rok staat je charmant en je ontving gratis nieuwe sokken. Dit past helemaal in je nieuwe mantra!
    Sportieve groet ♥

    1. djaktief schreef:

      Tegen mijn kinderen zeg ik altijd: blijf jezelf er zijn al zoveel anderen. Toch wringt het daar bij mij; erfenis uit mijn eigen jeugd waardoor ik zeer onzeker ben. De medische hulp en steun doen me goed net als jouw reactie op mijn blog. Dankjewel.

  17. Neeltje schreef:

    Gewoon schrijven waar je zin in hebt. Doe ik ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s