Voor M.

Het bord en de website

Dit blog schrijf ik voor iemand met wie ik deze week zou gaan wandelen. We zijn beiden nogal geplaagd door allerlei ongemakken die het hardlopen bemoeilijken en zelfs onmogelijk maken. Zij kreeg die dag nog als bonus een migraine aanval, dus ik ging alleen naar de Crezéepolder en keek mijn ogen opnieuw uit. Ik maakte foto’s en wilde die aan M. sturen met de belofte in het nieuwe jaar er nog eens samen te gaan. In een opwelling besloot ik er een heel blog van te maken.

Afijn ik parkeerde bij de Gorzen en wandelde volgens de aanwijzingen op de bordjes de goede kant op. Daarbij werd mijn oog getrokken naar iets wits. Er waren al sneeuwklokjes in december.
Als je bijna bij de polder bent kom je bij een heel glibberig stukje naar beneden en omhoog waar je door een hek moet. Ik had mijn stevige wandelschoenen aan maar besloot toch maar even via een ander weggetje te gaan.

In het poldergebied loop je eerst over een lange dam met een brug. Daaronderdoor stroomt 2 keer per dag het getijde de polder binnen. Het was laag water. Als je rechtdoor loopt kom je gelijk bij de rivier maar ik koos het weggetje over de bruggetjes door het riet en keerde nog even om voor een selfie.

Daarna werd ik omringt door de weidsheid en de rust van de natuur. Het is er niet volledig stil want er zijn vogelgeluiden, motorgeluiden van langsvarende schepen op De Noord en geruis van de snelweg dat in de tunnel daaronderdoor duikt. Ik hoor die niet goed behalve het gakken van de ganzen en het opvliegen van een fazant, die ik later zag. Eerst werd mijn blik getrokken naar een vissende aalscholver die zich bijna verslikte in zijn buit en nog een tweede keer zijn visje omhoog kokte. Daarna ging mijn blik naar een tweetal reigers die samen een zweefdans in de lucht uitvoerden. En verder moest ik oppassen waar ik mijn voeten zetten want het was heel glibberig in de modder die gekalligrafeerd was met vogelpootjes. De zon maakte alles nog mooier.

Op een gegeven moment kun je nog een klein stukje rechtsaf naar de vogelhut en dat is een prachtig uitkijkpunt waarmee je dan veel verder in de plas staat. Mijn smartphone kon de schoonheid niet vangen maar mijn ogen en mijn hart wel. In de verte sloot de brug bij Hendrik Ido Ambacht het schilderij af. Ik glibberde terug in de richting van de dijk waar ik het toestel nog een paar maal uit de zak haalde. Tweemaal werd ik begroet door een wandelaar. De een had flinke laarzen aan en was me in het begin al voorbij gesjeesd. De ander was een jonge man met een glimlach van oor tot oor, die hij mij ook schonk, die glimlach dan.

Aan het einde bij de brug weer een prachtig uitzicht aan alle kanten. Voor mij de brugboog die me altijd doet denken aan de Waalbrug van mijn geboortestad Nijmegen en me een thuisgevoel geeft. En achter me dat prachtige landschap met rietschoven, Daar kwam nog een jongen zijn meisje uitlaten of omgekeerd. Ze groetten ook heel vriendelijk. Verder kwam ik op deze dinsdagmiddag – ik had niet eerder tijd om een blog hierover te schrijven – niemand tegen.

Als je terug loopt in de richting van de Gorzen waar mijn auto stond dan kun je kiezen of je hoog op de dijk blijf of door de polder gaat. Ik besloot tot het laatste. Er zijn daar een paar ingrepen gedaan om de natuur een beetje uit te dagen (voor aanslibbing, verteren hout, schimmels en paddenstoelen) . Er zijn palen in het water gezet, Er liggen grote stenen en verderop liggen wat boomstammen specifiek gestapeld. Je kunt er natuurlijk ook gewoon even gaan zitten en de koffie uit je thermosfles opdrinken zoals ik. Ik had nl. kouwe jatten gekregen van het foto’s maken. Ik wilde de rode rietkleur vastleggen om mee naar huis te nemen om me aan te kunnen warmen op een moment dat ik dat nodig heb. En in plaats van een tak af te breken voor in een vaas of een kerststuk schoot ik een foto van de elzenkatjes of zijn het elzenproppen en liet ze rustig verder wuiven in de wind.

Niet de hele Crezéepolder is toegankelijk. Er ligt een dijk waarvoor een groot hek staat. Daarachter zie je groene ijzeren blokken staan waarschijnlijk om schuiven open te kunnen zetten bij extreme waterstanden, maar ik weet het niet zeker. Nog maar eens nazoeken hoe het precies werkt op het www. Dit is alleen vanaf de zijkant bij Hendrik Ido Ambacht zichtbaar. Als je door de polder loopt is het aan het oog onttrokken door door hoge begroeiing. Het gebied is een overloopgebied voor het getijde. Daarom zitten er ook grote diepe geulen in, waarvan je deze met een bruggetje moet oversteken als je onderlangs gaat.

Dan kom je bij mijn bomenvrienden. Ik vind ze prachtig. Al eerder schreef ik in een blog over deze polder en toen heb ik ze ook gefotografeerd. En er stond ook dichtbij nog zo’n prachtige bos riet voor. Eerst dacht ik een vogel te zien tussen de bomen maar helaas was van de tien bomenvrienden er eentje overleden. Zijn negen vrienden houden bij hem de wacht en zorgen dat hij een mooi tweede leven krijgt als rustplaats voor de vogels, hechtplaats voor nieuwe planten en schimmels etc.

Bijna was ik aan het einde van mijn wandeling gekomen (ca. 4 km) maar het venijn zat in de staart want er staan daar 4 hekken waar je overheen moet. Met die kapotte knie en die zeer gladde modderige schoenen was dat best een uitdaging. Vroeger zou ik er zo overheen gewipt zijn. Maar langzaam en veilig bereikte ik toch de dam weer en wandelde terug richting auto. Ik probeerde mijn schoenen nog wat af te spoelen in een plas maar dat hielp niet echt. Uiteraard nam ik niet precies dezelfde weg en verdwaalde nog een klein beetje in de Gorzen. Maar die zijn ook zeer de moeite waard om in te wandelen.

Het was een heerlijke wandeling, die ik in januari nog een keer over hoop te doen met M. Als je er ook eens wil lopen kijk dan hier voor meer informatie klik en route klik en voor heel veel routes in de omgeving kom je op de website van ontdek IJsselmonde tot nieuwe ideetjes.

36 reacties Voeg uw reactie toe

  1. AnneMarie schreef:

    Het wandelen lukte wel?
    Mooie wandeling en bewondering voor jou.
    Je laat je niet kisten en gaat weer voor een heerlijke wandeling.

    1. djaktief schreef:

      Wandelen lukt ongeveer een uurtje, dus ook nooit meer De Vierdaagse. Ik deed hier meer dan anderhalf uur over 4,3 km. Dus langer genieten van wat wel kan.

      1. AnneMarie schreef:

        Lastig hoor. Je hele manier van zijn veranderd zo.

        1. djaktief schreef:

          Het is echt moeilijk, maar ik vind mijn weg wel. Ik heb voor hetere vuren gestaan.

  2. MyriamC schreef:

    Wat is het daar mooi. En wat heb je het mooi beschreven. Je bent echt een vrouw met veel talenten.

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel. Ik dacht ook aan jou nog tijdens het wandelen trouwens.

      1. MyriamC schreef:

        Zo gauw we weer mogen gaan we ook nog eens wat verdere horizonten opzoeken om te wandelen en/of te fietsen. Maar eerst graag wat beter weer.

        1. djaktief schreef:

          Gisteren was ik in het Zuiderpark in de regen maar ik vond het er ook prachtig. De hete thee thuis was des te lekkerder. De eerste stap naar buiten kost mij moeite maar eenmaal genomen volgt de volgende vanzelf.

  3. rudolfverhoef schreef:

    Mooi stukje natuur Dorothé, heerlijk om daar te wandelen!

    1. djaktief schreef:

      Om te hardlopen ook Ruud. In de Gorzen is een leuke trail uitgezet en daarna kun je dus door de modder van de polder. Je moet alleen niet vallen zoals ik destijds in heb bos.

  4. Wat zijn jullie toch gezegend met een prachtige natuur. Het was fijn meewandelen, dank je wel voor de mooie reportage!

    1. djaktief schreef:

      Ja daar ben ik dankbaar voor die natuur. Gezellig dat je meeliep.

  5. Samaja schreef:

    Prachtige foto’s!

    1. djaktief schreef:

      En dat allemaal met een goedkope smartphone 😂

  6. veronique schreef:

    Heb weer genoten van je blog. Schitterende foto’s ook.

  7. LOLA♥CHAMPAGNE schreef:

    Schitterende wandeling lijkt me, met als resultaat prachtige foto’s

    1. djaktief schreef:

      Bedankt. De foto’s zijn niet echt van belang maar de rust in mijn hoofd wel.

  8. Matroos Beek schreef:

    Het was hier heel fijn om mee te wandelen. Mooie omgeving!

    1. djaktief schreef:

      Dankje, ik geniet er ook van.

  9. Menck schreef:

    Fijne fotoreportage. Anders dan in Nederland is het in Vlaanderen soms zoeken naar waterrijke gebieden om te wandelen. En als ik dan toch eens een verdoken meertje of een klaterend beekje vind, ben ik echt in de wolken.

    1. djaktief schreef:

      Maar jullie hebben toch ook veel kanalen en die prachtige Maas. Bij ons is water altijd dichtbij.

      1. Menck schreef:

        Om de Maas te bereiken, ben ik ruim twee uur onderweg met de auto. 😨
        Gelukkig zijn er nog wel meer stromen en stroompjes in België, maar qua waterrijkdom is dit Nederland niet. 😉

        1. djaktief schreef:

          Ja wij verzuipen in het water 😉

  10. lem2 schreef:

    Fijn zeg om even met je mee te lopen. Wat een prachtige foto’s en wat goed dat je gegaan bent. Dank je wel. ❤

    1. djaktief schreef:

      Mooi dat je ervan genoot. Jij bedankt voor je reactie.

  11. Monique schreef:

    Heerlijk om te lezen dat je zo heb genoten van zeg maar mijn achtertuin. Een mooi gebied wat iedere keer weer anders is.

    1. djaktief schreef:

      Door het bewust zo op te schrijven ben ik me er ook meer van bewust. Zo probeer ik hardlopen los te laten en wat ik nog kan te omarmen en naar waarde te schatten.

  12. Kakel schreef:

    Wat jammer dat je vriendin M niet mee kon…
    Nog nooit van deze polder gehoord en hij ligt zo dichtbij. Een afwisselende wandeling met mooie vergezichten. Een prachtige serie foto’s. Je lijkt wel een professioneel fotograaf (-:
    “De modder die gekalligrafeerd was met vogelpootjes.” Wat een pracht van een zin.
    Verdwalen…waar kan je dat nog in Nederland? Nou, in de Crezéepolder.

    1. djaktief schreef:

      Bij mooi weer met de fastferry voor jou ook goed bereikbaar. Er ligt nog een wandelgebied aan vast dat De Gorzen heet. Bedankt voor je complimenten.

  13. saturnein schreef:

    Daar wil ik ooit ook eens wandelen, zo mooi! Ik hou van die polderlandschappen. En die brug! Mooie wandeling, mooie foto’s!

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel. Ooit schrijf ik een bruggenblogje.

  14. rietepietz schreef:

    Het lijkt me nog een pittige uitdaging om daar op de been te blijven. Ik loop vanaf hier wel met je mee, dan blijven m’n schoenen schoon en droog;-) Wat een prachtige foto’s heb je gemaakt, wel jammer dat je nu nog even alleen moest, volgende keer beter.
    Die brug lijkt inderdaad op de waalbrug zo uit de verte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s