Plannen

Terwijl de zwarte hond genaamd ‘D’ tegen me opspringt om me bang te maken, besluit ik weerstand te bieden en volop plannen te maken. Natuurlijk is Covid nog lang niet afgelopen en natuurlijk wordt mijn knie nooit meer beter. Daar leg ik me bij neer maar tegelijkertijd maak me ervan los. Een inspirerend artikel van Daan Roovers gaf me veel inzichten. Als je het ook wil lezen kijk dan hier.

Deze week zei ik tegen manlief dat ik toe was aan een soort sabbatical. Gewoon me losmaken en even niet bloggen en social media bijhouden en alles vastleggen op de foto of in een sportprestatiemeting of GPS. Gewoon alleen maar naaien, fietsen, wandelen, slapen en opstaan, tuinieren, koken en bakken, lezen, zwemmen, kanoën, skiën, reizen en dingen bekijken en ontdekken. En natuurlijk afspreken met mensen en lekker kletsen over wat ons raakt en bezig houdt.

Gisteren deed gewoon een dagje mijn eigen zin terwijl ik eigenlijk van alles ‘moest’ van mezelf. Mijn zus legde me onlangs uit dat je een ander leven krijgt als je zegt ‘ik wil’ in plaats van ‘ik moet’. Dus gisteren deed ik een dagje dingen die ik wilde doen naast alle andere dingen die ik gewend ben om te doen en te willen.

Ik fietste op mijn Focus naar John van wie ik nu geen hardloopbuddy meer ben en we dronken koffie. Hij ging naar een afspraak in Rotterdam en ik wandelde met hem mee. Hij had zijn hond Owen in de beugel. Ik liep opzij of achter om de communicatie tussen hen niet te verstoren op de momenten waar het erop aan komt. Het was fantastisch om te zien hoe dat in zijn werk gaat trouwens. Op de rechte stukken haalden we hardloopherinneringen op en spraken over mijn plannen om bij de wandelgroep van Running Blind vrijwilliger te worden en om te kijken of ik misschien kan tandemfietsen. Het was een mooie bike-walk-bike van bijna 50 km. Ik heb tijdens het wandelen ook stukjes gefietst om de knie te ontlasten.

Manlief en ik plannen om samen door Nederland te gaan fietsen. We zijn volop aan het nadenken over de route, de lengte van de etappes en wat daar allemaal nog meer bij komt kijken qua overnachtingen, fietsspullen etc. Het is een mooi fietsdoel voor mij. Arjen kan de kilometers makkelijk aan maar ik moet er toch wel voor trainen. Dan kan ik gelijk eens die afspraken met mensen maken om samen te fietsen en te wandelen. Want dan heb ik aanknopingspunten en kom ik nog eens op andere plaatsen dan de omgeving van Barendrecht. Alhoewel ik daar trouwens ook steeds nieuwe dingen ontdek.

Toen door de tweede lockdown de naailessen niet doorgingen heb ik eens een beetje opgeruimd in mijn atelier. Ik heb nog ontzettend veel dingen liggen die ik zou willen maken. Alles zit nu in twee kratten en een project ligt in een grote stapel op een stoel. Ik ga nl. nog een patchworksprei maken van allemaal T-shirts die de jongens als puber hebben gedragen. Deze week wil ik nog wat kleine recycleprojecten afmaken en drie genaaide cadeautjes maar daarna maak ik een lijst van alle projecten waar ik in de toekomst mee aan de slag wil zoals ik al eerder deed. Als je eenmaal bezig bent dan raak je vanzelf op dreef.

Het ontwerp is er al, nu de rest nog.

Het is niet zoiets als een goede voornemens of een bucket-list maar gewoon op een rijtje zetten wat ik allemaal nog wil. In oktober word ik zestig jaar. Dan ben je toch echt al over de helft van het leven heen, dus als ik iets wil is het verstandig om er niet te lang mee te wachten. Sommige dingen kun je wel uitstellen maar fysieke achteruitgang – de kapotte knie – maakt het zinvol om keuzes te maken die daar rekening mee houden. Ik kocht bij de Lidl ook een leuke agenda waar ik een beetje de dingen wil bijhouden en plannen.

Jullie zullen me komend jaar veel minder zien op dit blog en op Social Media. Ik denk dat ik maximaal tot een blog per maand kom. Ik stop dus niet maar schrijf er geen 80 meer zoals dit jaar. Het schrijven van een blog kost me minimaal twee uur, maar de uitgebreide verslagen en werkbeschrijvingen vragen soms hele dagdelen. Ook gedurende de activiteit ben ik dan al bezig met foto’s daarvan voor een blog of voor de Facebookpagina van Atelier DJ of voor Instagram. Dat wil ik proberen los te laten. Ik wil terug naar het doen en beleven zelf. Het vastleggen en laten zien wordt bijzaak.

Tegelijkertijd wil ik graag echt de foto’s van ons leven ordenen in boeken om ons gezinsverhaal vast te leggen. In huis hebben wij heel veel spullen met een geschiedenis. Later komen die dingen bij onze kinderen terecht. Ik wil graag dat ze het verhaal ervan kennen en tegelijkertijd wil ik ze niet belasten met stapels zooi. De behoefte aan orde is sowieso groot bij mij, want dan kan ik dingen beter behappen. Maar ik mis het ook dat ik niemand meer kan vragen naar vroeger. Dat wil ik niet voor onze jongens.

De tijd om dingen te doen gaat ten koste van dingen die ik allemaal volg op mijn smartphone. Het aantal blogs dat ik lees en de interactie daarmee wil ik verminderen. Door mijn brede belangstelling en gevoelige aard raak ik overal bij betrokken, terwijl dit me afleidt van wat ik allemaal zelf nog wil verwezenlijken. Stoppen met bloggen etc. is een veel te grote stap. Het schrijven over wie ik ben, wat ik doe en wat er op mijn pad komt heeft me heel veel gebracht. Met schrijven verwerk ik dingen door ze uit te leggen aan anderen. Met schrijven waardeer ik dingen die ik maak en naai door ze te laten zien. Met schrijven geniet ik van dingen die ik gezien heb, meemaakte en deed door de foto’s en het verhaal te delen. De blog blijft dus maar zal wel anders worden. Hoe weet ik nog niet precies maar de frequentie wordt veel lager.

Dit jaar komt er in ieder geval geen jaaroverzicht van mij. Ik heb daar trouwens toch een hekel aan dat iets of iemand de maat nemen en al die toplijstjes. Het leven is zoals het is en ik maak er het beste van. Ik wil wel af en toe ‘even het geluk bekijken in de achteruitkijkspiegel’ zoals zo mooi in dit Volkskrantartikel van Danka Stuijver beschreven staat. Daarom maak ik wel een fototentoonstelling in een blog met alle creaties van 2020. Verder komt er ook nog mijn laatste boekenblog van 2020. Dat was voor mij dit jaar een challenge. Niet het aantal boeken (inmiddels zit ik over de 100 gelezen boeken dit jaar) maar er iets over opschrijven was de echte uitdaging.

Tja een blogpost beginnen is lastig maar een blogpost eindigen ook. Ik weet nooit hoe ik moet stoppen met schrijven. Met mijn kerstkaart dan maar. Ik naaide sterretjes voor op de naaimachine voor mijn vrienden, kennissen en familie. Hier voor jullie eentje voor per blogpost. Want een lichtje, een vonkje, wat warmte, een sterretje, dat kunnen we allemaal wel gebruiken.

38 reacties Voeg uw reactie toe

  1. veronique schreef:

    Jammer dat je stopt met bloggen maar begrijpen doe ok dat wel. Je bent een vlijtige mier, heb veel onderhanden en aan contacten heb je geen probleem. We houden wel contact.

    1. djaktief schreef:

      Ik stop niet met bloggen, maar schrijf er alleen geen 80 per jaar meer zoals afgelopen jaar. Het worden er denk ik een stuk of 15.

  2. Monique schreef:

    Altijd jaloers als ik jou blog lees ik gun mezelf er geen tijd meer voor, misschien moet ik er juist tijd voor maken……..Fijne kerstdagen en tot volgend jaar.

    1. djaktief schreef:

      Bedankt Monique, misschien ben je juist goed bezig. Ik ga dus veel minder bloggen om me vrijer te voelen.

  3. Affodil schreef:

    Dat wordt dan een goedgevuld 2021! Ik blijf hier volgen, of het nu 15 of 80 keer per jaar is.

    PS Dat idee van die t-shirts is superleuk!

    1. djaktief schreef:

      Jij bent een van de eerste volgers geloof ik. Dat idee pikte ik 3 jaar geleden op. Ik ben eraan begonnen. Nu de 2e lockdown is een mooie gelegenheid om aan de slag te gaan. Ik moet ook op mijn knieën om te spelden. Dat kan ik niet lang meer, dus ik wil opschieten.

  4. Inge Wertwijn schreef:

    Ha Dorothe, wat leuk als jullie gaan fietsen! Ik hoop dat je in de buurt fiets en we jullie van lunch of diner mogen voorzien.

    1. djaktief schreef:

      Wat leuk, ik hou het zeker in gedachten.

  5. LOLA♥CHAMPAGNE schreef:

    Vijftien die je schrijft omdat je echt wil en kan, is beter dan tachtig omdat je denkt dat je moet… ook voor jullie fijne feestdagen!!

  6. MyriamC schreef:

    ‘Ik wil terug naar het doen en beleven zelf. Het vastleggen en laten zien wordt bijzaak’. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Ik was vroeger zeer actief op een reisforum. Alle foto’s die ik maakte, die maakte ik in functie daarvan. Met de nodige tekst (en opzoekwerk) erbij. Tot ik het gevoel had dat het allemaal wel op papier (online dan) stond, maar ik vergat te genieten op het moment zelf.
    ‘Willen’ in plaats van ‘moeten’, een hemelsbreed verschil. Ik pas het al heel lang toe.
    Ik wens jullie hele fijne feestdagen, nog veel mooie vakantie- en andere plannen maken en dat we de kommer en kwel van 2020 het komende jaar achter ons mogen laten.

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel Myriam voor je wensen. Je snapt dan wel waarom ik een andere richting op wil.

  7. Petra schreef:

    Een waardevol voornemen om meer van het moment te genieten en minder bezig te zijn met het blog en het resultaat. Fotoboeken maken is een fijne manier van herinneringen ophalen en gebeurtenissen verwerken. Ik wens je veel rust en geluk in het komende jaar. En voor een korte (max 2 uur) wandeling mag je altijd bij me aanbellen.

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel Petra, Ik weet je te vinden ook voor boeken. Ik kan ook niet erg lang wandelen. En ik schrijf nog een laatste boekenblog voor december.

  8. Een logje vol goede ideeën, dit. Het vergt moed tegen die zwarte hond te vechten, en het vergt nog meer kracht om hem te temmen. Iets waar jij zult in slagen, hoe moeilijk het op sommige momenten ook mag worden. Die fietstocht door Nederland lijkt me een heel mooi idee. Jullie land is zo prachtig dat het nooit verveelt (toch zeker die keren niet dat wij er door zijn getrokken).
    Minder bloggen? Zal in jouw geval een oplossing zijn om wat tijd vrij te maken, want je moést wel wat ballast kwijt om alles draaglijk te houden.
    Bewondering voor de manier waarop je in het leven staat, beste Dorothé !!

    1. djaktief schreef:

      Het leven neemt en het leven geeft Paul. Als het geeft is het makkelijk maar als het neemt niet. En die hond dat is soms een rotbeest, maar je kunt hem voor de gek houden soms. Wij blijven elkaar volgen. Tot blogs.

  9. Mrs. T. schreef:

    Wat een leuk idee die patchworksprei!
    En verder gewoon net zo vaak of zo weinig bloggen als goed voor jou voelt zou ik zeggen.

    1. djaktief schreef:

      Mijn nichtje (petekind) wilde ooit zoiets van sportshirts en toen kwam ik op het idee om het voor onze eigen jongens te doen op de kamer waar ze later komen logeren. Qua blog wil ik toch wel zorgen voor continuïteit anders kan ik beter stoppen. Nu weten jullie waar je aan toe bent.

  10. Matroos Beek schreef:

    Ik geef je gelijk. Op onze leeftijd moeten we inderdaad vooral de dingen willen doen. Het moeten is lastig geworden. Zeg mij wat.

    1. djaktief schreef:

      Het is een wereld van verschil.

  11. saturnein schreef:

    Wat lees ik hier interessante dingen, ik ga dat eerste filmpje en wat van je links toch nog eens beter bekijken. Ik blijf je volgen, zoals hierboven ook al gezegd, of je nu 80 of 8 blogposts schrijft. Je inspireert me. Niet helemaal de juiste term, maar toch, ongeveer zoiets.

    1. djaktief schreef:

      Wat een lief compliment.

  12. Neeltje schreef:

    Ik wens je alle goeds!

    1. djaktief schreef:

      Dat is lief, bedankt. Ik ben benieuwd hoe het uitpakt. Ik ga niet meer dagelijks bij je lezen, maar volg je dan via mijn leespagina (zie menu) en favorieten op de smartphone. Het is een kunst om mezelf te herprogrammeren.

      1. Neeltje schreef:

        Doen wat bij jou past is de beste keuze.

  13. Mirjam Kakelbont schreef:

    Wanneer ik iets “moet” doe ik het bij voorbaat niet. Mijn Vriendin en ik hebben er een sport van gemaakt dat werkwoord te omzeilen. We kwamen tot de ontdekking dat we voor onszelf het strengst waren.
    Ken je de stichting Vrienden Op De Fiets?
    https://www.vriendenopdefiets.nl/nl
    Daar kun je als fietser/wandelaar goedkoop overnachten en ontbijten bij particulieren. Heb ik goede ervaringen mee.
    Die patchworksprei van T-shirt vind ik super!
    Je bent snel overprikkeld. Dat herken ik. Dan is het noodzaak je af te schermen van dingen/mensen die te veel energie vreten. Daarin ben je al een eind gevorderd.
    Ik blijf je (blog) volgen, ongeacht of je bij mij leest ♥
    Leuk, je alternatieve kerstwens.
    Ik wens je voor 2021 alles wat jij jezelf toewenst.

    1. djaktief schreef:

      Die sport om niet te ‘moeten’ volg ik nu ook. Bedankt voor je toptip weer. Jij bent mijn fietsinformatievraagbaak. Ik blijf wel allerlei blogs lezen en social media volgen maar niet meer dagelijks en echt veel minder reageren. Ik vind dat wel vreselijk eng omdat bang ben mensen kwijt te raken maar gelukkig zijn er mensen zoals jij.

  14. Samaja schreef:

    Doe vooral wat voor jou goed aanvoelt. Prettige feestdagen en tot in 2021!

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel, dat ga ik doen, maar het is wel eng.

  15. Menck schreef:

    “Wat je vandaag moet doen, moet je doen zoals je morgen denkt dat je het had moeten doen.”
    [ Toon Hermans ]

    Ik sta al een tijd in het leven met als motto “Niks moet, alles mag”. Bij deze kan ik je verzekeren dat je alzo stress uit de weg gaat en er een pak rustiger van wordt.
    Doe wat je denkt te willen doen, Dorothé. Ik moedig alvast je fietsplannen aan, alsook je idee om vrijwilliger te worden bij de wandelgroep van Running Blind. Op een bepaald moment in het leven, verlegt iedereen de focus, vrijwillig dan wel enigszins genoodzaakt.
    Alle succes van hieruit!

    1. djaktief schreef:

      Bij Running Blind was ik al vrijwilliger maar nu probeer ik het bij een andere tak. Ik ontmoet dan ook de hardlopers en hun buddies weer want het is op dezelfde locatie. Maar de vraag is of ik goed genoeg kan wandelen daarvoor. Ik kan niet halfweg zeggen dat mijn knie teveel zeer doet. We zullen zien hoe het gaat als we weer mogen. Bedankt voor je lesje ‘moeten’. Ik wil nog veel en ik heb nog veel te leren. Maar daar ben je gelukkig nooit te oud voor.

  16. rietepietz schreef:

    Je hebt inderdaad nog heel veel plannen. Dat het bloggen daardoor ik een wat lager pitje moet snap goed, ook dat je het niet helemaal wilt stoppen want uiteindelijk is het bloggen óók een soort naslagwerk waarin je terug kunt vinden ewat belangrijk voor je was en is. Het mag nooit als een verplichting gaan voelen, dan is het plezier erin snel verdwenen.
    Je gaat de gulden middenweg wel vinden en de lezer ziet vanzelf wel hoe veel of hoe weinig logjes er komen. De hoofdzaak is dat je er jezelf goed bij voelt,.

    1. djaktief schreef:

      Bloggen verheldert ook mijn koppie. Het was soms wel een verplichting maar die had ik mezelf opgelegd zonder het in de gaten te hebben.

      1. rietepietz schreef:

        Dat zal voor iedereen gelden, ik “verplicht” mezelf om om de andere dag een blog te zetten, een goed ritme voor mij en toch een soort deadline die ik nodig heb om “te presteren”, anders doe ik niets.

        1. djaktief schreef:

          Daar stap ik dus nu uit. in september 2021 blog ik 10 jaar. Ik kies voor meer vrijheid en ik denk dat het mijn blogblijheid ten goede komt. Voor iedereen kan het anders zijn. Ik volg heel veel blogs zie https://djaktief.wordpress.com/inspiratie/ en iedereen doet het anders. Ik kan ongeveer een blog per blogger per week aan. De andere blogs die vaker publiceren zet ik dus in deze lijst en dan kijk ik wanneer ik tijd en zin heb.

          1. rietepietz schreef:

            Vooral doen waar je happy bij kunt blijven, dat is voor iedereen altijd het beste en tegelijk voor iedereen anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s