Boekenwurm december 2020

on

Deze blog heeft me meer moeite gekost als anders. Niet vanwege het onderwerp of zoiets maar omdat ik ben veranderd van ‘muishand’. In het kader van de bestrijding van mijn zeer hardnekkige ‘tennisarm’ belast ik de rechterkant zo min mogelijk. Er staan misschien wel rare dingen in dit blog omdat ik nog niet zo handig ermee ben links als rechts. Waarschijnlijk staan er nog meer typefouten in de blog dan normaal. Taalfouten zullen er ook zijn natuurlijk want de energie zit in het anders ‘muizen’ en sowieso heb ik een bepaalde woordblindheid voor wat ik schrijf. Ik hoop dat hier geen taalpuristen lezen want het zal ze vast pijn doen. Zo nu over naar de acht boeken die ik deze maand las tot nu toe:

‘Marc-Marie Huijbregts in stukjes’ 149 blz van de gelijknamige schrijver, acteur, toneelspeler, cabaretier, presentator etc. is een dun boekje met 17 hoofdstukken over zijn eigen leven. In het begin vond ik het een sympathiek boekje omdat de man zichzelf liet zien als iemand die zijn best moest doen en wie het ook allemaal niet is komen aanwaaien en verder kan hij dingen zo humoristisch beschrijven dat je af en toe smakelijk in de lach schiet. In de verdere hoofdstukken komt de zelfgenoegzaamheid over hetgeen hij allemaal bereikt en gedaan heeft meer naar boven. Hij gooit er dan wel nog wat zelfspot tegenaan ter relativering maar volgens mij is die niet echt gemeend. Maar de hoofstukken ‘Vader’ en ‘Moeder’ maakten dat ik dit boek toch een dikke voldoende geef.

blz. 55 ‘Als mijn Moeder ineens haar ogen opendoet zie ik haar bijna letterlijk het lichaam verlaten. Ze is weg, ze ging, ik zag het. dan komt er iets los waar ik toch nog van schrik. We grijpen elkaar als drenkeling vast en staan als een grote kluit verdriet op elkaar. En er is pijn, fysieke pijn, pijn zoals ik hem nog nooit gevoeld heb, uit een diepte die ik niet kende. Het lijkt alsof er iets wordt afgerukt. We huilen hard en heftig, we zijn heel even samen met mijn Vader. Dat blijft zo die eerste dagen. Op de kaart staat ‘op een bed van tranen leggen we haar te rusten.’ En zo was het ook. ‘

blz. 41 ‘Tijdens ons laatste gesprek heb ik gelogen. ‘Pap, ze gaan u hier bet maken, ze maken u hier echt niet dood. ‘Het ging al een tijd niet goed met hem. Hij was vergeetachtig en was al een paar keer uit zijn aanleunwoning buiten gaan rondlopen en uiteindelijk een politiebureau binnengestapt, waarna een agent hem weer naar huis bracht.’

Ik heb nog nooit iets van Huijbregts gezien, want ik kijk heel weinig tv en theater is voor een slechthorende zoals ik een crime, maar ik zal er eens op letten want het sprak me wel aan. Ik vond een fragment op het www waar hij zelf uit het boek voorleest over hoe vreselijk hij gymles vindt klik, dus oordeel zelf of het je aanspreekt.

‘Reservekind, Verhaal van de Hemelseberg’ van Feikje Bremer 191 blz is een boek waar ik naar uitkeek. Ik volg de schrijfster – die ook hardlooptrainer is – al een aantal jaren op Twitter. Ze publiceert daar ook prachtige natuurfoto’s. In haar boek kijkt ze ook naar de natuur maar niet zo lief als op de foto’s maar beschrijft deze zeer realistisch. Ik kan daar niet zo goed tegen. Daardoor sloeg ik nogal eens een paar bladzijden over en miste ik wellicht de totale samenhang van het verhaal.

Ze schrijft niet alleen over de natuur maar ook over haar jeugd en haar gezin waarin de toestand van een zusje dat ziek is centraal staat. Op de opdracht staat: ‘Voor wie dit leest 1 Tmoteüs 4:12’ en dan kom je hier uit klik en dat maakt het wel weer dat je anders oordeelt over de schijfster. Ze kijkt namelijk met de kinderogen van een tienjarig meisje. Ze schrijft zoals ze kijkt en ze vinden dingen soms fijn of niet fijn, soms eerlijk en soms oneerlijk. Het lukte me niet goed om mijn volwassen lezer thuis te laten en helemaal mee te gaan in het verhaal. Misschien is het tijdstip nu voor dit boek voor mij ook verkeerd – ik heb behoefte aan een beetje verzoetendende boeken momenteeel – en schat ik het daarom niet op de juiste waarde. Dit zegt de schrijfster er zelf over in een inteview klik

Verder intrigeerde me de op blz. 58 lyrisch beschreven wandeling door ‘de Groene Bedstee’ die ook echt bestaat en die ik zeker eens ga doen klik “Nee, verder gaan we niet’, zegt mijn vader. Mijn zus vraag wanneer we naar huis gaan en ik zou hier wel willen wonen, maar we gaan weer terug. Ik kijk altijd even om naar de Groene Bedstee wanneer we naar huis gaan en ik zou hier wel willen wonen, maar we gaan weer terug. Dan lopen we terug naar huis langs dezelfde weg waarover we hiernaartoe zijn gewandeld, onder de tunnel door zonder op een trein te wachtenb, over het fietspad langs het talud steeds verder naar boven, totdat de trein weer beneden rijdt en we vanaf de brug het dak van de trein kunnen zien wanneer die voorbijrijdt. “

‘Het kleine meisje van meneer Linh van Philippe Claudel 143 blz. is een veelgeprezen verhaal over de ervaringen van meneer Linh die aarzelende stappen in een nieuwe wereld zet als vluchteling. Het is een korte roman en ik wil de clou niet vertellen, maar als je die wil bekijken dan moet je even hier klikken. Het is een boek dat je niet moet afraffelen maar waarbij je alle je ‘leespapillen’ moet inschakelen om het bijzondere verhaal te kunnen smaken. Meneer Linh raakt in dit boek bevriend met de weduwnaar Bark maar ze spreken elkaars taal niet. Toch raken ze diep verbonden. Een citaat van blz. 76 over hoe ze elkaar begrijpen: “Mener Linhkijkt aandachtig naar zijn huilende en pratende vriend. Hij komt tot de conclusie dat de vrouw van de foto en de molen met de houten paarden beide deel uitmaken van het vroegere bestaan van de dikke man, en dat dit overleden deel van zijn leven vandaag, nu ze bij de zee zitten op deze zonovergoten, bijna zacht te noemen dag, opnieuw naar boven komt.”

De schrijver blinkt uit in het schetsen van mooie droefgeestigheid of droefgeestige schoonheid. Ik heb al eerder van hem ‘Het verslag van Brodeck’, gelezen dat moeilijker en zwaarder is. Op mijn lijstje staat in ieder geval nog ‘Grijze zielen’. Maar zoals gezegd nu even wat vrolijkers voor mijn ziel.

De 239 blz van ‘Wij zeggen hier niet halfboer’ van Hendrik van Straten hebben me veel gedaan. Het is een boek over een wereld die ik niet ken: stiefgezinnen maar waar veel aspecten toch wel weer herkenbaar van zijn voor mezelf. Ik heb dezelfde radar als de schrijver blz. 34 ‘Mijn bui was niet alleen afhankelijk van de zijne. Van die van iedereen in huis. Ik was als een lopende barometer. Was een gemoed niet vrolijk dan dacht ik dat het vijandig was. Dan voelde het huis onveilig. Dan was ik er te gast. Misschien niet langer welkom.‘ Verder vind ik zijn taalgebruik zo mooi sober maar toch is ieder woord op zijn plaats en voorzien van een lading, hetzij humor, verdriet, mededogen, spijt etc. Het doet me denken aan de boeken van Griet Op de Beeck maar dan in de Nederlandse en mannelijke variant. Hij schrijft wel veel directer en geeft zichzelf bloot zonder zich te te sparen.

Er zijn veel stukken die ik zou kunnen citeren maar ik kies voor blz. 104 ‘Nu denk ik aan het stukje dat ik in het vorige deel schreef. Over de ets en de neetjes Over het beschadigen van je kind en dat je nooit precies weet hoe en wanner je dat doet. Maar dát het gebeurt is onvermijdelijk. Een volwassen mens is een knstwerk van littekens. Ik geloof niet dat een ouder altijd bereid moet zijn te gronde te worden gericht in het belang van haar of zijn kind. Het is een kosten-batenafweging, oe zakelijk dat ook mag klinken. Ik heb wel eens de klamboe van mijn jongste zoon boven mijn eigen bed gehangen toen hij al sliep, omdat ik redeneerde: ik kan niet slapen met muggen en hij slaapt wel door. Hij werd wakker met heel veel bultjes waaraan hij de hele ochtend liep te krabben.

Ik hoor je denken. En inderdaad, die klamboe is een nogal triviaal en onschuldig voorbeeld. natuurlijk beschadig ik mijn zoons ook op meer fundamentele niveaus. Mijn korte lontje, mijn bijtende kritiek, mijn voortdurende egoïsme: altijd bezig met een nieuw boek, altijd gedeeltelijk daar met min aandacht. En dan laat ik het feit dat ik bij hun moeder weg ben gegaan nog even buiten beschouwing.

Wat ik wil zeggen is: de dingen gaan zoals ze gaan en mensen doen wat ze kunnen, en soms vluchten ze, of geven ze op. Daarover oordelen wil ik niet, omdat ik ook mezélf die marge gun. De marge waarin ik mag falen en opgeven.

Je kunt het boek lezen om de stukken met seks, de drugs etc. en de rock en roll oftewel zijn bandje en hoe hij opging in de muziek. Het komt nogal expliciet aan de orde dus daar moet je tegen kunnen maar je moet kijken naar de ontwikkeling die Henk doormaakte. Kijk nog even naar de kaft van het boek die ik in zijn geheel fotografeerde. Van dat jochie tot die gast met die tattoos en die baard. ‘De jeugd werkt door. Jij kunt wel klaar zijn met je jeugd maar je jeugd is vaak nog niet klaar met jou. Er zijn altijd losse eindjes.’ (blz. 202). Google de auteur en je komt wellicht op zijn blog hier en natuurlijk hebben anderen ook een mening over zijn boeken: klik en klik en klik

‘We blijven thuis grenzeloos vakantie vieren in eigen land’ van Stephanie Pander lijkt als geroepen te komen in deze tijd van pandemie. Afgelopen jaar bracht ik net als vele anderen de vakantie in eigen land door. Maar ik roep al veel langer #nederlandismooi en schrijf blogs over fiets- en wandeltochten en dingen die ik bezoek en waarvan ik heb genoten. In de 11 hoofstukken en 203 bladzijden vertelt de schrijfster over het ‘panderen’ in eigen land maar ze laat ook anderen aan het woord. Het is geen boekje met tips voor mensen die aan de hand moeten worden genomen om beleving na beleving af te strepen. Het laat je anders kijken naar je huis. Maak het vakantieproof. Het laat je anders kijken naar uit eten gaan. In Nederland kun je zoveel lekkers scoren. ‘Alain Caron, chef-kok en televisiemaker doorkruiste al 5 seizoenen lang voor zijn televisieprogramma BinnensteBuiten door ons land op zoek naar bijzondere en lekker producten en hun makers. Ons eigen land gezien door dogen van een Fransman. ‘Nederland heeft alles, en gelukkig hebben de Nederlanders dat steeds beter door.’ (blz. 75).

Het vraagt een mindset om te genieten van wat dichtbij is. Het is geen verarming of verlies maar een verrijkende ontdekkingstocht zonder de nadelen van verre reizen. Ze beweert absoluut niet dat het moet maar gunt je de ervaring en de opluchting dat je niet zo ver weg hoeft om te genieten en weer op te laden. Ik hou het nog even bij de hand want we zijn al weer plannen aan het maken voor de zomervakantie van 2021 in Nederland natuurlijk.

‘De vrouw van Martin Guerrre’ van Janet Lewis is een novelle over een waargebeurde zaak in de 16e eeuw. Je moet het plaatsen in de tijd dat vrouwen en mannen werden uitgehuwelijkt om familiebanden en machtsmonopolies zeker te stellen. De jonge Martin en Bertrande zijn zo gekoppeld aan elkaar. Martin is het niet eens met zijn vader qua beleid maar moet inbinden. Hij verkiest daarom zijn vrijheid en trekt naar de oorlog. Op een dag komt hij weer thuis maar hij lijkt totaal anders in zijn manier van doen. Bertrande is er blij mee en tegelijkertijd is er wantrouwen en schuldgevoel. Er komt en rechtszaak met een ontknoping. Dat moeten jullie maar zelf lezen. Het boek zit heel goed in elkaar. Voor meer informatie over de inhoud kun je hier spieken klik

‘De edele Zweedse kunst van het opruimen’ hetgeen döstädning heet in het Zweeds van Margareta Magnusson 143 pagina’s gaat over minimaliseren van je spullen als je ouder wordt zodat na je dood een ander niet al het werk hoeft te doen. Het boekje is vooral gericht op de motivatie waarom je dat zou doen en geeft een aantal aanwijzingen hoe je het zou kunnen aanpakken. Verder wijst ze naar het opruimen van dingen waar je niet zo gauw aan denktzoals je computer. Ze zegt dat je vooral je niet moet haasten en dat het hele proces ook rust geeft. Je kunt het beste met grote dingen beginnen en eindigen met brieven/foto’s omdat dat veel moeilijker is. Ze adviseert om instructies te schrijven waar bepaalde spullen naar toe moeten maar ook om familierecepten op te schrijven die anders verloren zouden gaan. Ze adviseert je ook om je geheimen op te ruimen om je nabestaanden de confrontatie ermee te besparen. Ze zegt niet dat je zomaar alles moet weg doen, maar dat je ook allerlei dingen kunt bewaren in een zogenaamde weggooidoos. Daar doe je dan kaarten, souvenirs etc. in die voor jou betekenis hebben, maar die na je dood zo kunnen worden weggegooid.

Ik vond het een interessante gedachte maar het boek zelf vond ik niet zo praktisch, maar misschien moet je ook juist een beetje met gevoel hieraan werken. De schrijfster is een tachtigplusser. Hier kun je haar zien en horen spreken over haar boek klik. Sinds ik het boek van Manu Kierse over ‘Helpen met verlies en verdriet’ waarin hij spreekt over een ‘zorgvuldigheidsmap’ heb gelezen ben ik meer bezig om zaken te regelen voor als wij er niet meer zijn. Ik schreef erover in dit blog.

“De boekbindster’ (220 pagina’s)van Anne Delaflotte Mehevi was echt een boek voor mij. Het gaat over iemand die een ambacht uitoefent (ik ook), het gaat over mensen die in dezelfde steeg en dorp wonen en die voor elkaar opkomen (zo ook de buren in onze straat). De boekbindster volgt haar hart en maakt werk van haar passie (ik heb mijn -weliswaar bescheiden – Atelier DJ). Onverwachte wendingen bepalen het leven van de boekbindster Mathilde (bij mij ook, en bij wie niet eigenlijk). Als je een samenvatting van het verhaal wilt lezen moet je hier even kijken klik maar ik wil de plot niet verklappen. Ik vond het lezen als een trein. De afwisseling tussen hoe het boekbinden in zijn werk gaat, het mysterie van de onbekende man dat ontrafeld wordt en alle stappen die erin gezet worden gaan in een aangenaam tempo en komen waarachtig over. Geen ellenlange uitweidingen of ingewikkelde constructies met twee verhaallijnen nodig. Alhoewel…. nou negeer ik het hel verhaal van Cyrano de Bergerac waarvan steeds een paar regels staan als de gevoelens van Mathilde hoog oplopen. Die heb ik dus gewoon overgeslagen. Ik ben een bruut en onbenul literair gezien, ik weet het. Maar verder een prima boek om een regenachtige dag mee door te komen of om lekker te lezen in het zonnetje in de tuin of op vakantie.

Nog en citaat van blz. 67/68 waarin de boekbindster praat met een klokkenmaker ‘“In vroeger tijden, toen er veel onwetendheid heerste had de ogen van een twintigjarige maar was men blind. Nu worden we weer blind omdat we te ver in het oneindig grote en oneindig kleine willen kijken. Ik ben een door de tijd ingehaalde mecanicien, een achterlopende klokkenmaker…. De lithiumbatterijen en de atomische schommelingen hebben mij niet nodig. ..Ik geloof dat ik deels daarom van leven veranderd ben … Ik geef graag toe dat het een spannend avontuur is dat zijn beloop moet hebben, maar dan zonder mij alstublieft.” “Ik geloof dat ik deels daarom van leven veranderd ben: om gereedschap te kunnen gebruikend at ik begrijp, dat op mijn maat is gemaakt, om in te kunnen staan voor de gevolgen van mijn handelingen en bewegingen.” “Wat trouwens helemaal niet wil zeggen dat dat oude gereedschap gemakkelijk te handteren is, vindt u wel?” “Nee, er is geen knop war je op kunt drukken; er is goed over nagedacht, maar je moet alles met de hand doen. In de handen van een leek wordt het niets. Je dient er de tijd voor te nemen. ‘

Hiermee kom ik aan het einde van mijn boekenblogs. Er ligt nog wel een stapeltje bij mijn bed en er zijn ook nog 2 non-fictieboeken over naaien waar ik mee bezig ben. Ik heb ze even in een leuke volgorde gelegd zodat er weer min of meer een stapelgedicht is ontstaan:

Downton Abbey, het waargebeurde verhaal
voor wat, hoort wat
kangaroe correspondentie
ben je gek
hemelwater
de kerstquilt
wilde tuinen
middaguur
swingtime
het zwijgen van Maria Zachea

Ik wil komend jaar wel kort vermelden wat ik las en een score geven van hoeveel leesplezier ik eraan had. De uitgebreide blogs van afgelopen jaar zorgden ervoor dat ik mee wist over wat ik las maar het maakte me ook minder vrij voor mijn gevoel omdat ik daarna er ook iets over op wilde schrijven. Ik voelde ook druk om boeken uit te krijgen terwijl ik sommige echt helemaal niks vond om te lezen. Meestal had ik de discipline om dat dan toch uit te lezen. Maar ik lees voor mijn ontspanning, dus ik haal de druk weg en stop met uitgebreid schrijven erover. Ik kijk wel altijd wat anderen lezen en soms noteer ik dat op mijn leesverlanglijst. Die is meer dan 300 titels lang trouwens dus eigenlijk hoef ik dat ook niet meer te doen.

Van de boeken van het afgelopen jaar heb ik een lijst gemaakt in volgorde waarin ik ze las. Ze staan hieronder. Aan de maand kun je zien wanneer ik erover heb geblogd als je dat nog eens terug wil lezen. Je komt daar het snelste door op deze tag te klikken

auteurvoornaam titellees-pleziergelezen
BarnesJulianHoogteverschillen’*januari
RileyLucinda ‘De Olijfboom’****januari
Mc DougallChristopher ‘De geboren renner’***januari
TowlesAmor ‘Graaf in Moskou’*januari
SimsionGraeme en Anne Buist ‘Camino’****januari
Ringland ‘Het verhaal van Alice Hart’*****januari
Roosmalen, vanMonique ‘De gesloten piano’****januari
SpoorHendrikje ‘Vader en dochter, het verhaal van een opvoeding’*****januari
RaynerSarah ‘Ochtendlicht’*****januari
RonhaarGerda ‘Andermansleven’*januari
RaneyDeborah ‘Dochterlief’*februari
SodaRadmilo ‘Seniority, Mijn visie op gezond en fit ouder worden’***februari
SpijkerRita ‘Renate’**februari
SimsionGraeme ‘Het Rosie effect’*februari
St. ClairKassia ‘De Gouden Draad’****februari
SchlinkBernhard ‘Zomerleugens’ ****februari
PolakNina‘Gebrek is een groot woord’ *****maart
JohanGoossensWie heeft er wél een boek bij zich?’*****maart
PolakNinaWe zullen niet te pletter slaan’*****maart
SchenkArd‘Je tweede jeugd begint nu’**maart
Porthuma de BoerEva‘De comedy Club’ *maart
JohanGoossens‘Jongens, ik wil nu toch écht beginnen’*****maart
O’ConorJoseph‘Alles goed?’**maart
GortIlja‘De vulkaan’***maart
RousEmmaDe tweeling van Summerbourn’ ****maart
WebsterJean‘Vadertje Langbeen’ *****maart
MetaliousGrace‘Peyton Place’ *****april
BerkelChristian‘De appelboom’ **april
KleonAustin‘Steal like and artist’ ****april
FagerstormDerek en Lauen Smith & The show me team‘Zo doe je dat’van Derek Fagerstrom, Lauen Smith & The show me team***april
MeisterMarie de ‘De stilte van Thé’ ****april
Zijl, van derAnnejet‘Sonny Boy’ ****april
MeesterMariët‘Liefdeslied van een reiziger’ ****mei
Bree, vanHedwig‘Ik háát hardlopen! … dacht ik’ ****mei
O’FarrelMaggie‘Jij en ik’***mei
PennenkampJob‘Nooit meer bananen’ **mei
BoomsmaKlaas‘Ren voor je leven’****mei
LispectorClariceDe ontdekking van de Wereld – Kronieken *****mei
MasonCarol‘De Liefdesmarkt’**juni
AzevedoFrancisco‘Familie is het moeilijkste gerecht’***juni
AllendeIsabel‘Bloemblad van Zee*****juni
Heijden, van de A.F.Th.‘De ochtendgave’*juni
BenaliAbdelkader‘Zandloper’****juni
Bülow, vanTrix‘Ik wou dat er eindelijk eens iets leuks gebeurde’*juni
CassKiera‘Siren’***juni
BrilMartin‘De zon schijnt’****juni
ProustAmanda‘Poppy day’**juni
LaanSaskia Laan en Claire Boeter‘Haken & Kleur Buiten’***juni
PinneaoSarah ‘De Kluts kwijt’ ****juli
KootenKees van‘Levensnevel’ ***juli
ProwseAmanda‘Clover’s kind’ **juli
Vijay Madhuri ‘Het Verre Veld’ *****juli
WijnenAnki‘Shoot! Fotograferen met je hart’ ***juli
TennenbaumSylvia‘De Wertheims, twee oorlogen, één familiegeschiedenis’****juli
FellowsJulianBelgravia’*juli
VerweerdJoke‘Vogelvlucht’ van Joke Verweerd **juli
JoyceRachelDe dag dat de tijd stilstond’*****juli
DubbersMarjolein‘Eet meer energie’ *juli
MeerMyrthe van der Het houden van mannen, veldgids voor de praktijk’ ***juli
CantrellJulie‘Dans van de bergen’****juli
MurakamiHaruki ‘De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren’ *****juli
AlvarezJulia‘Een betere wereld’**augustus
KeilsonHans ‘Komedie in mineur’*****augustus
PadrasNuria‘Een modehuis in Barcelona – Kroniek van een familiebedrijf in de 20e eeuw’ ****augustus
LispectorClarice‘Het uur van de ster”  en  ‘Familiebanden’  *****augustus
FitzgeraldPenelope‘De boekhandel’ ***augustus
DubbersMarjoleinHet energieke vrouwen voedingscompas**augustus
TorenvlietMarie-José‘(H)erken je honger”***augustus
Jong, deCarla‘Nooit meer regen’*****augustus
BenjaminCloe‘De Onsterfelijken’ *****augustus
Broeck, Van denCharlotte‘Waagstukken’ ***augustus
Jongh, deRinusSchippersverhalen’****augustus
KarstkarelPeter’89x Súdwest-Fryslân’***augustus
ANWB‘Ontdek Nederland’ ANWB***augustus
OzAmos‘Een verhaal van liefde en duisternis’ **september
Wachter, deDirk‘De kunst van het ongelukkig zijn ‘ ***september
BinchyMaeve‘Het leven is te mooi voor tranen’ oudere titel “Vergeet niet te leven’september
HillTobias‘Dat het goed komt’ *september
O’FarrellMaggie‘Hamnet’ *september
GroultBenoîte en Fora‘Anne en Isabelle’ ****oktober
HarrisHelenDe Schrijfclub *oktober
CrossHelenMijn zomer vol liefde’*oktober
BotesAnnelie‘Raadselkind’ 316 pagina’s van Annelie Botes****oktober
BourdinFrançoise‘Valérie’ van Françoise Bourdin is een ontsnapping van 335****oktober
WolkersJanWinterbloei’****oktober
PfeijfferIlja Leonard‘La superba’ Ilja Leonard Pfeijffer*oktober
FinlayVictoria‘Kleur , een reis door de geschiedenis’**november
CollingsSuzanne‘De ballade van slangen en zangvogels’ ****november
PitzornoBianca‘De stof in haar handen’ ****november
Ólafsdóttir  Auður Ava‘Vlinders in november’****november
51°51’NB4°29’OL Carnisse/Portland in 12 verhalen***november
HuijbregtsMarc-MarieMarc-Marie Huijbregts in stukjes’ ***december
BremerFeikjeReservekind, Verhaal van de Hemelseberg’ **december
ClaudelPhilippeHet kleine meisje van meneer Linh***december
StratenHenk van‘Wij zeggen hier niet halfboer’ *****december
PanderStephanieWe blijven thuis grenzeloos vakantie vieren in eigen land’****december
LewisJanet‘De vrouw van Martin Guerrre’ ****december
MagnussonMargaretha‘De edele Zweedse kunst van het opruimen: de edele Zweedse kunst van döstädning’***december
Delaflotte MehdeviAnneDe boekbindster****december

In mijn bibliotheekapp staan alle boeken die ik sinds december 2015 leende. Het zijn 565 stuks. Daar ga ik nog wel een lijstje van maken voor mezelf om nou eens te kijken wat me aansprak zodat ik wat gerichter boeken kan kiezen die me goed doen. Ik heb zo’n lijstje ook liever ouderwets op de eigen pcHet is nu een ‘troubled time’ en ik heb regelmatig een ‘troubled mind’ dus dat is een goed idee. Lezen doet me ook echt goed. Het is voor mij de snelste manier om echt te ontspannen en mijn zinnen te verzetten. Afijn genoeg over de boeken nu. Ik ga zo beginnen in ‘De kerstquilt’ een boek van Jennifer Chiaverini dat door een attente minibiebbeheerster bij mij thuis, vergezeld van goede wensen werd bezorgd. Ik ga graag op zo’n leesuitnodiging in.

Ik hoop dat jullie een goed leesjaar hadden. Wat was jullie mooiste, vervelendste, grappigste etc. boek en wat moet ik beslist nog lezen of wat juist niet?

24 reacties Voeg uw reactie toe

  1. MyriamC schreef:

    Ik had een heel slecht leesjaar. Kan me niet meer concentreren. Twee hoofdstukken lezen en ik weet al niet meer waarover het gaat. Hopelijk komt het ooit weer goed.

    Huijbregts is heel populair op de Vlaamse televisie. Niet als cabaretier, maar hij zetelt in verschillende panels. Ik vind hem grappig, maar hij legt het er soms wat te dik bovenop.

    Vervelend dat je noodgedwongen moest veranderen van muishand. Ik typ op een laptop en gebruik geen muis.

    1. djaktief schreef:

      Je hebt nogal wat meegemaakt. Dat heeft impact. Ik moet ook wel eens een hoofdstuk terug. Vooral als ik ’s nachts gelezen heb. Ik herinner me ook dat narcose de concentratie negatief beïnvloedde en ook de overgang heeft me vergeetachtiger gemaakt. Ik duim dat het terug komt bij jou.

  2. Mrs. T. schreef:

    Hier ook een prima leesjaar. Met pareltjes en mwah-boeken. Van Claudel las ik ‘Grijze zielen’ al ooit: https://www.triltaal.nl/2012/08/18/boeken/

    1. djaktief schreef:

      Die staat nog op mijn lijstje. Ik ga je blog bekijken.

  3. Neeltje schreef:

    Knap, zo’n lap tekst met je linkerhand.

    1. djaktief schreef:

      Het typen gaat gewoon met 10 vingers hoor, maar het muizen nu met links

  4. Jan schreef:

    Wat een lijst Dorothé! Leuk om even doorheen te grasduinen en tips op te doen. Zelf lees ik op dit moment het laatste boek van David Mitchell, Utopia Avenue. Erg mooi vind ik. Verder las ik 2 boeken op aanraden van Ron, nl Max Misha en het Tet offensief en Schittering van Mazzantini. Allebei erg mooie boeken. Ook de laatste van Oek de Jong was erg goed vond ik. Ik zag dat Lize Spit ook weer een nieuw boek heeft. Dat wordt de.volgende denk ik. Maar ik zal ook nog eens door je lijstje gaan voor ideeën. 😊

    1. djaktief schreef:

      Die van jou ga ik nakijken. Ik lees geen misdaadboeken. Die staan nogal eens op Rons lijstje. De namen die je noemt zeggen me nu nog niets.

  5. Menck schreef:

    Marc-Marie Huijbregts is bij ons gekend als jurylid van De Slimste Mens Ter Wereld. Zijn humor is niet de mijne, zeg maar.
    Dit jaar hield ik me vooral onledig met naslagwerken. Ik kocht er behoorlijk wat. (Meest indrukwekkende aankoop: ‘Present’ van Stephan Vanfleteren, zowat de bijbel voor elke fotoliefhebber en -amateur.) Daar schoot het ware lezen bij in. Tijdens de lockdown, waar veel mensen ineens zeeën van (lees)tijd hadden, heb ik vooral lange werkuren geklopt.
    Je boekentips neem ik graag ter harte!

    1. djaktief schreef:

      Naar fototentoonstellingen ging ik graag. Misschien dat ik toch eens aan die boeken ga nu alles dicht is. Ik lees gewoon wat ik leuk vind. Mij opa had een huis vol boeken. Iedere kamer stond aan alle kanten vol inclusief tafels en stoelen met stapels erop. Ik denk dat ik daarom een boekenwurm ben. Ook qua levensvisie heb ik veel uit boeken geleerd. Je kunt eruit nemen wat je aanspreekt. Je moet niet, je mag.

      1. Menck schreef:

        Mooi gezegd. En o zo waar.
        Ook in onze woonkamer is er geen tekort aan boeken, om het maar eens zacht uit te drukken. Zonder zou ik niet kunnen noch willen.

  6. saturnein schreef:

    Weer met veel plezier gelezen (ik stel dat lezen uit tot ik weet dat ik tijd heb om er op mijn gemak voor te gaan zitten). Zoveel fouten zijn me niet opgevallen.
    Het boek van Henk van Straten spreekt me wel aan. Een stiefgezin hebben we hier wel, en ik ben ook de mening toegedaan dat je niet alles moet opofferen voor je kinderen. Het stukje over de klamboe met de glimlach gelezen.
    Het boek van Janet Lewis spreekt me ook aan.
    Ik ben momenteel The Miniaturist aan het lezen van Jessie Burton. Heb jij dat al gelezen? Het lijkt me wel iets voor jou. Ik heb moeite gehad om “erin” te komen, maar eens voorbij pakweg 1/3, ben ik nu wel goed vertrokken. Intrigerend boek.
    Ik snap dat deze blogposts een zekere druk op jou leggen, ik zou dat dus ook niet kunnen. Ik ga ze missen, maar de ingekorte versie kijk ik toch met belangstelling tegemoet hoor! 🙂

    1. djaktief schreef:

      Bedankt voor je compliment en tip. Ik ga eens kijken

  7. rietepietz schreef:

    Petje af hoor, het is vréselijk om met “de niet natuurlijke” hand te moeten muizen en dat breng je er goed vanaf. Misschien is met de mouse path werken iets voor Jou? Maar ook dat is afzien om het te leren maar volgens mij maakt het daarbij minder uit met welke hand je dat doet. Er zijn mensen die er héél handig in zijn.
    Huijbregts ken ik juist alleen van TV optredens en dat is een vette plus als je iets van hem leest, je hoort hem dan als het ware voorlezen op zijn aparte manier van praten.

    1. djaktief schreef:

      Ik had een mouse path op mijn mini laptop en vond dat erg lastig. Links muizen is wennen. Mijn man doet het al jaren. Ik denk dat alles wat ik rechts niet doe is meegenomen. Naaien wil ik niet mee stoppen, maar breien en haken heb ik wel tijdelijk gestaakt.

      1. rietepietz schreef:

        Ik kan er ook niet mee overweg, mijn kleinzoon doet er álles mee. Dus ik snap het.

  8. Petra schreef:

    Wat een mooi blog als afsluiting van je interessante serie boekenblog. Dank! Ik heb weer inspiratie opgedaan en ga ‘De vrouw van Martin Guerrre’ proberen. Het Zweedse opruimboek vond ik leuk: zo mild en relativerend geschreven.

    1. djaktief schreef:

      Ja die relativering verzachtte het doel: döstäding klinkt ook vriendelijker. Dat boek van Lewis schijnt er een in een historische reeks te zijn. Ik zoek daar nog verder naar.

  9. Sandra schreef:

    Dankjewel voor de inspiratie. Ik heb minder gelezen dan ik had willen lezen, maar doe nu een inhaalslag. Al moet ik toegeven dat de concentratie die ik ‘vroeger’ had – lees als in voor ik kinderen had – er een pak op achteruit gegaan is. Maar ik lees toch weer meer dan enkele jaren terug, en dat is pure winst. Je even verliezen in een boek, in een andere wereld zijn… mooi is dat!

    1. djaktief schreef:

      Ik vind het heerlijk, maar moeilijke boeken kan ik ook veel minder goed lezen. Ik kijk zo min mogelijk tv en Netflix. Ik voel me fijner na lezen dan na een serie kijken.

  10. Mirjam Kakelbont schreef:

    In advertenties, kranten en boeken, zie ik regelmatig spelfouten maar ik zal er een persoon of blog niet op beoordelen. Dan ga je aan de inhoud voorbij.
    Wat knap om met je andere hand te gaan “muizen.” Af en toe heb ik een “linkse” dag en hang ik de was op/af, poets ik m’n tanden met links enz. Om het gewone eens te doorbreken. Ik vind je dapper! En dat je ook nog alle boeken op een rij hebt gezet, met aantal sterren.
    Van de boekbindster was ik ook onder de indruk. Eens herlees ik het.
    Sonny Boy kreeg ik niet uit. Ik wilde begrijpen waarom anderen er lovend over waren maar uiteindelijk heb ik het weggelegd.
    De historische roman Nachtblauw van Simone van der Vlugt was dit jaar mijn favoriete boek.

    1. djaktief schreef:

      Leuk een linkse dag bij jou. Ik probeer nu zover mogelijk links te doen om rechts te ontzien dus. Sonny boy kreeg ik eerst ook niet uit, pas toen ik de film had gezien pakte het boek me meer. Ik ga jouw favoriet eens googelen. Bedankt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s