Portret

selfie van afgelopen woensdag

Vorige week zaterdag zat er ter gelegenheid van het 100 jaar De Volkskrant een bijlage bij de krant waarin 100 redacteuren/fotografen 100 Nederlanders in de leeftijd van 0 tot en met 100 portretteerden hoe ze in het leven staan. Ik heb de hem nog niet uit, maar ik lees steeds een aantal interviews en denk daar dan een tijdje over na. De vragen zijn niet steeds precies hetzelfde omdat de redacteuren en personen ook een verschillende aanpak hebben. Ik heb alle algemene vragen hieronder in willekeurige volgorde genoteerd en ik beantwoord ze nu ik vandaag word ik 60 jaar ben geworden. Ga je gang als je zin hebt om het stokje (deels) over te nemen op je blog. Het is een momentopname en onthoudt ‘niet perfect is het nieuwe zwart’. Ik noteer hier ook maar het eerste wat in me opkomt.

Waar bent u het liefst?

In mijn bed, in diepe slaap, naast mijn man.

Wat doet u het liefst?

Dingen maken en dan het liefst van oude dingen iets nieuws maken, bij voorkeur achter de naaimachine met stof maar ook het opknappen van meubels of gebruikte spullen zoals onze kano’s geeft mij heel veel voldoening.

Wat vindt u het grootste onrecht?

De verdeling van rijkdom in de wereld. Dat arme mensen, arme landen steeds armer worden en dat rijke mensen steeds rijker worden en dat we niet zo geneigd zijn om onze rijkdom te delen. Dat we mensen die vluchten voor oorlog en armoede te weinig helpen omdat we bang zijn dat we het zelf minder goed zullen krijgen.

Welke beroemdheid is uw grote held?/Wie is uw grootste held?

Sander de Hosson, longarts, die schrijft over wat hem beweegt, hoe hij omgaat met de vaak ingewikkelde ziektegeschiedenissen van zijn patiënten en hoe hij worstelt met de vraag: waar ligt de grens van geneeskunde? ‘Geneeskunde is soms genezen, vaak verlichten, altijd troosten’. Uit zijn verhalen uit de praktijk trek ik veel levenslessen.

Wanneer was u het gelukkigst?

Toen ik mijn man Arjen leerde kennen met carnaval in 1992 en maandenlang hopeloos verliefd was en als ik ’s morgens wakker word en hij naast me ligt.

Bent u een optimist of een pessimist?

Ik ben heb last van dystymie/depressie en ben vaak zwaarmoedig.

Wanneer kruiste het grote nieuws uw eigen leven?

We hadden op onze fietsvakantie afgelopen juni langs de Maas gefietst en kort daarna was er extreem hoog water in Limburg (in België en Duitsland zelfs met dodelijke slachtoffers). Ik was er helemaal van slag van omdat ik de omvang van de watersnood zo goed kon voorstellen omdat we door veel van die overloopgebieden uren hadden gefietst. Wonen onder de zeespiegel en klimaatverandering waren ineens geen vage begrippen meer. Overstromingen gebeuren altijd elders maar het was echt kritiek hier in Nederland ondanks alle maatregelen, voorzorgen, dijken etc.

Wat zou u aan uw leven willen veranderen?

Ik zou mijn tijd graag beter gebruiken omdat ik besef dat de uren, dagen, maanden jaren opraken. Ik pluk vaak ‘laaghangend fruit’ in die zin dat ik eerst allerlei voor de hand liggende klusjes doe voordat ik aan de slag ga of eerst allerlei blogs of post op Instagram, Twitter en Strava lees of bekijk en er dan op reageer terwijl ik eigenlijk de krant of een boek wil uitlezen. Ook bij naaiwerk doe ik eerst verstelwerk in plaats van dat ik direct start met het project. Op de computer check ik eerst de mail en handel die af in plaats van dat fotoboek te maken of blog te schrijven.

Hoe is uw leven gelopen?

Ik ben geboren als schipperskind, ging met 7 jaar naar het internaat. Na 2 jaar stopten mijn ouders met varen in verband met de gezondheid van mijn moeder en de slechtere situatie in de binnenvaart en kwam ik terug aan boord. Ik bleef daar wonen tot ik 21 was. Er was veel zorg om de gezondheid van mijn moeder en dat beïnvloedde mij zeer. Ik deed havo, vwo en Schoevers directiesecretaresse en werkte ook in die functie bij verschillende bedrijven. Ik raakt een paar keer overwerkt/overspannen (zo heette dat toen). Twee jaar na het huwelijk met mijn man die ik op mijn 27e leerde kennen, kregen we drie zonen (en tussendoor twee miskramen). Ik had steeds last van postpartum depressies. Toen de kinderen allemaal naar de basisschool waren, begon ik met de modevakschool en toen de jongste naar het middelbaar onderwijs ging, wilde ik weer buitenshuis gaan werken maar ik vond ondanks bijscholing geen baan. Toen ben ik begonnen met naailes geven. Na het overlijden van mijn moeder ben ik gestart met hardlopen. Zeven jaar geleden werd huidkanker (BCC) geconstateerd en er volgden een paar jaar met operaties en herstel. Sinds vorig jaar knieartrose vastgesteld mag ik niet meer hardlopen en ben ik helemaal geswitcht naar fietsen. Naailes geven doe ik nog incidenteel.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Basale dingen zoals lopen, eten, drinken, fietsen en een band plakken van mijn ouders; schoolwerk van oom Thieu en tante Joep; liefhebben van mijn man; jezelf zijn van mijn kinderen; voor jezelf zorgen van mijn zus en vriendinnen.

Denkt u dat uw kinderen het beter hebben dan u?/Denkt u dat de volgende generatie het beter krijgt dan u?

Ik maak me zorgen om de toekomst. Ik vind de prestatiedruk erg groot. Alles draait om geld en economische opbrengst. Er is te weinig woonruimte en de leefruimte en Nederland wordt volgebouwd met distributiecentra en kantoren gericht op nog meer verkopen of vastgoedbeleggingen. Naast vergroting van de kloof tussen arm en rijk en de klimaatcrisis maak ik me ook grote zorgen over de polarisatie in het algemeen. Het begrip voor een ander en diens situatie neemt af. Het gaat steeds minder om de inhoud en de binnenkant en wie je bent maar steeds meer om maatschappelijk succes.

Wat vindt u belangrijk?

De binnenkant en de echtheid van mensen en dingen; goed contact tussen mensen of je nu van mening verschilt of niet, werkelijke interesse in mensen en dingen. Herwaardering van al dan niet betaald werk vind ik noodzakelijk. Studie mag niet uitsluitend iemands toekomst, welvaart en welzijn bepalen. Vaardigheden, verpleging- en verzorging, kunst, huishouden en schoonmaken, opvoeding en begeleiding, koken, lassen, metselen, etc. zijn net zo noodzakelijk als beroepen waarvoor een al dan niet universitaire etc. voor nodig is. Financiële waardering, lonen, uitkeringen etc. dat is niet goed verdeeld. Niet alles uitbesteden of on line bestellen maar ook zelf dingen blijven doen zoals koken, tuinieren, een kaart schrijven en een cadeautje kopen zorgt voor meer balans en waardering. Misschien kan dit leiden tot veranderingen in welvaart en welzijn voor iedereen.

Wat maakt uw leven de moeite waard?

Dat ik iets kan betekenen voor een ander door troost, aanmoediging, hulp, uitleg etc. Dat ik dat ook mag ontvangen. Dat ik kan bezig mag blijven met sport/beweging, naaiwerk, tuin, natuur, cultuur en kunst en dat ik nieuwe dingen blijf ontdekken onderweg en dichtbij, digitaal, in boeken en in mensen.

Aan welk moment uit uw leven had de kant aandacht mogen besteden?

De krant mag meer aandacht besteden aan gewone mensen zoals u en ik en die 100 anderen in deze jubileumbijlage van De Volkskrant. Als we alleen maar lezen over rampen en crises – al dan niet politiek- dan raakt iedereen afgestompt. Er moet een betere mix komen tussen nieuwswaarde en informatie. Niet alleen nieuws- en achtergronden/affaires, hypes/sensatie, sport- en andere prestaties/prijswinnaars. Minder opinie en duiding, meer gewone verhalen over wat mensen doen en bezig houdt.

Woont u graag in Nederland, en waarom?

Ja ik woon hier graag omdat er zoveel water is, omdat er zoveel vrijheid is voor levens/geloofsopvatting, omdat er zoveel rijkdom is aan natuur, cultuur, geschiedenis en mogelijkheden, omdat de gezondheidszorg goed is en er sociale verzekeringen zijn, omdat er democratie is. Maar vooral omdat mijn geliefden hier wonen.

Zo mijn zelfgebakken perenstrudel is klaar. Ik ga koffie drinken en genieten van vandaag.

23 reacties Voeg uw reactie toe

  1. runningreneetje schreef:

    Mooi om je antwoorden op deze vragen te lezen!

  2. Samaja schreef:

    Leuk interview met jezelf!

    1. Neeltje schreef:

      Nou, wat een mooi blog zeg. Mijn respect voor je openhartige antwoorden. Die perenstrudel heb je dan ook dubbel en dwars verdiend!

  3. sabinehaarlem schreef:

    Mooi stuk, je een beetje beter leren kennen. Ik had vandaag een discussie met mijn man over het principe van een ander iets gunnen en niet altijd het onderste uit de kan willen hebben nav een meneer in Haarlem die zijn huis voor de (niet overdreven hoge) vraagprijs gunde aan een startend lokaal stel. Manlief zijn ‘maar hij had er meer voor kunnen krijgen’ stuitte op mijn ‘maar als je krijgt wat je vroeg, waarom dan niet ook je maatschappelijke verantwoordelijkheid genomen?’
    Een principieel iets – ik ben van het delen en hij ook wel ‘maar’ 😉
    Mede daarom doe ik een aantal dingen juist niet zelf maar stellen we een ander in staat zijn/haar inkomen aan te vullen.

    1. djaktief schreef:

      Bewustzijn dat het ook anders kan is zo belangrijk

  4. Petra Teunissen schreef:

    Een prachtig en eerlijk zelfportret in woorden. Een mooi cadeau voor jezelf en je dierbaren.

  5. Proficiat met je verjaardag!
    Een lijstje met vragen/antwoorden die bevestigen wat ik van je weet uit vroegere logjes/reacties. Een dame die eerlijk (met zichzelf) in het leven staat. Kan ik alleen maar bewondering voor hebben…

  6. omabaard schreef:

    Proficiat met de nieuwe tram.

    Deze vragen stellen tot nadenken. Heel fijn om de mens achter het schrijven beter te leren kennen en begrijpen. Want uiteindelijk blijft dat hetgene dat me intrigeert, een open en eerlijke blik achter het scherm. Dank je wel.

    1. omabaard schreef:

      Stemmen. Sorry.
      En ja, ik ga er ook eens over nadenken.

  7. Karel schreef:

    allereerst van harte met je verjaardag
    en al ik hier bij je las vind ik terug bij de reactie die je mij bracht
    niets dan positief in het leven staan , met de nodige ellende tussendoor , in het eigen leven , en toch veel aan anderen denken , klasse – grote klasse

  8. Matroos Beek schreef:

    Gefeliciteerd Dorothée!
    Wat een boeiende en eerlijke antwoorden. Fijn om te lezen!

  9. Mrs. T. schreef:

    Hieperdepiep hoera! Gefeliciteerd met je verjaardag. Leuk lijstje!

  10. Affodil schreef:

    Ben ik nog op tijd? Alsnog een welgemeende proficiat voor je verjaardag. En je antwoorden stemmen helemaal overeen met het beeld dat ik me al van jou gevormd had.

  11. Gefeliciteerd met je 60ste verjaardag Dorothé! Dit is een interessante inkijk in je leven en je opvattingen. Ik ben nu benieuwd naar wat ik zelf zou antwoorden op bovenstaande vragen.

    1. djaktief schreef:

      Erover nadenken is al belangrijk en kan aanzet geven om dingen bij te stellen.

  12. Kathleen schreef:

    Op je 7e naar het internaat? Hoe was dat voor jou? Lijkt me erg zwaar voor zo´n jong meisje om op die leeftijd hara ouders al te moeten missen, niet?

    Ik vond het ook bemoedigend om hier te lezen dat we er dezelfde ideeën op nahouden over de prestatiemaatschappij en de kloof tussen rijk en arm, al wist ik uit vorige conversaties al wel dat we op vele vlakken hetzelfde denken over dit soort zaken 🙂

    1. djaktief schreef:

      Als schipperskind vond ik het leuk om met andere kinderen in contact te zijn. Soms miste ik mijn ouders en zusje. Het was een fijn internaat. Alle feesten werden gevierd en ik leerde lezen. Als ik ooit mijn vakantieverhaal af heb zal ik bij het stuk over Arnhem nog schrijven over mijn herinneringen aan het internaat.

      1. Kathleen schreef:

        Wat mooi om te lezen dat je op een fijn internaat zat! Ja, als je in een zorgzame omgeving terecht komt en daar goede vriendschappen enzo kan opbouwen, dan kan ik me wel voorstellen dat dat je helpt om je familie niet teveel te missen. Ik ben blij te horen dat je daar zo´n mooie herinneringen aan hebt ❤

        1. djaktief schreef:

          Er waren ook heus vervelende herinneringen bij. Ik was te jong nog voor echte vriendschappen en ik heb er maar 2 jaar gezeten tot mijn ouders stopten met varen.

  13. Menck schreef:

    Je antwoorden geven stof tot nadenken. Je denkt duidelijk goed na over de dingen.
    Fijne verjaardag, trouwens!

  14. djaktief schreef:

    Nadenken – mits niet teveel – is een mooie bezigheid.

  15. Toos schreef:

    Allereerst, van harte gefeliciteerd.
    Heb je nu weer wat beter leren kennen, een mooi mens ben jij.

    Oh die perenstrudel, daar is vast en zeker van zijn gesmuld.

  16. saturnein schreef:

    Nog een late gelukkige verjaardag gewenst. Of beter: een mooi en gezond nieuw levensjaar.
    Fijn om je zo wat beter te leren kennen. Je gaat erg grondig in op de vragen, vind ik mooi.
    Ik hou je blogpost bij om later eventueel ook eens te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s