Van scherven naar mozaïek

De titel van dit blog had eigenlijk ‘Kleurrijke energie deel 3’ moeten heten omdat het gaat over de het nog ontbrekende stukje uit de wandeling die ik in deel 1 en deel 2 schreef. Dat stukje paste niet zo goed in de rest omdat het geen muurschilderingen/murals zijn. Het is wel Urban Art StreetArt

Street art is net als graffiti kunst een subgenre van urban art. Vrij vertaald staat urban art voor kunst die (legaal of illegaal) onderdeel uitmaakt van het stedelijk landschap. Bij graffiti staat de alias, de handtekening van de kunstenaar centraal; het werk is imagegericht. Bij street art draait het echt om het beeld, de boodschap die de kunstenaar wil verkondigen. Hij of zij wil met het werk in de openbare ruimte echt iets teweegbrengen.bron galerie AbrahamArt.

Maar sinds de ingelaste persconferentie met de nieuwe maatregelen om tijd te kopen tegen de Omnikronvariant van het Coronavirus liggen bij mij net als bij iedereen alle plannen voor de komende tijd aan scherven. En dan zit ik natuurlijk nog in een gunstige positie zit: gezond, geen kleine kinderen, niet werkzaam in de zorg, gehuwd met ambtenaar, in een ruime woning met internet en tv, zonder geldzorgen, met één thuiswonende zoon en aardige buren om een praatje, een spelletje of wandeling te doen.

De hele pandemie – het woord alleen al – maakt me klein, bang, zoekend, onzeker, neurotisch, twijfelachtig etc. Ik voel me min of meer schuldig dat ik afgelopen week en ook gisteren nog gauw een aantal zaken gedaan, gekocht en geregeld heb. Vergoelijkend zeg ik daarbij dan het kopen van wandelschoenen van de week en route was -op weg naar mijn afspraak bij de SMA sportfysio in Rotterdam – om 09:30 toen het nog doodstil was in Rotterdam. Ik sniekte ook nog gauw even Donner in om 2 boeken te kopen met de bon die ik voor mijn verjaardag had gekregen. Ik probeer juist niet on line te bestellen ivm het vervuilende transport, de papierschaarste, de slechte werkomstandigheden van bezorgers en het verdwijnen van fysieke winkels. En gisteren reden we vroeg naar de fietsenwinkel om spullen te kopen om aangenamer te kunnen fietsen in de kou omdat het enige trainingsmogelijk zal zijn de komende tijd. En we reden naar de Makro omdat ik dacht dat de kledingafdeling daar niet druk zou zijn en kochten daar spijkerbroeken voor manlief, die er nog slechts eentje bezat die niet kapot was. Onze aanname klopte. De parkeerplaats en de vlees- en delicatessenafdeling puilden uit, maar daar hoefden wij niet naar toe gelukkig. Op de valreep maakte ik ook nog een flitsbezoek aan de bouwmarkt om nieuwe lak te kopen voor de stoelen die ik reeds had geschuurd. De lak die ik nog had was in een week tijd zo brokkelig geworden dat ik het niet meer aandurfde en ik wil die stoelen die nu naast de kerstboom liggen wel uit beeld. De lak droogde onvoldoende in de garage dus vandaar de ongebruikelijke klusplek.

Dat gevoel van inperking, je verantwoorden waarom je dingen doet en het zoeken naar de mogelijkheden die wel geoorloofd zijn binnen de maatregelen en je daarover schuldig voelen dat beïnvloed mijn stemming (toch reeds geplaagd door wisselingen als gevolg van dysthyme stoornis). Deze kerst kunnen we met hetzelfde gezelschap qua aantal mensen op de ene plek geoorloofd en op de andere plek in overtreding zijn. Ik zal het niet voorrekenen en uitleggen allemaal, want jullie zullen wel je eigen sommetjes maken.

Gelukkig krijg ik morgen mijn booster, waarvoor ik op een lastig en laat tijdstip op een onbekende plaats moet zijn en manlief een dag later. Bij ons beiden ging het maken van afspraken tenminste zonder problemen. Laten we hopen dat het behalve de oppepper voor de antistoffen in mijn lijf ook voor mijn kop is. Met alle respect voor iedereen kan ik geen meningen van ‘waar-dan-ook-standers’ meer verdragen. Ik hou me beter bezig met het oprapen van de scherven en ze weer samen te voegen tot mijn levensmozaïek.

Dat brengt me bij het mozaïek in de titel. Het een buurtproject onthuld in 2014 en het heet ‘The Garden Wall Mosaic’ en het is van de Scottisch Church Rotterdam aan de Schiedamsesingel, vandaar ook het Engels

‘A mosaic that stretches over almost 30 square metres on the outside of the garden wall of the Scots International Church Rotterdam at Schiedamsevest 121. It was started in May 2013 and was festively unveiled in May 2014. Almost a 100 volunteers, from the church, the neighbourhood and the wider community were involved in building the mosaic designs from Italian ceramic tiles and glass.Most of the work was done inside the attic of the Scots International Church Rotterdam during the cold winter months. The completed sections of the design were then later attached to the garden wall like a giant puzzle, linked up and grouted.The wall is in full view of the large playground and the school on “Het Landje” and of the homes and businesses bordering on this landmark. The design of the mosaics was inspired by the theme “Garden in the City”, the legendary Scottish thistle and the colourful expressions of World Folk Art.Funding for the project came from the Church of Scotland, the City Council of Rotterdam and several individual donators. The project is an initiative of the Scots International Church Rotterdam with the goal to transform the large, derelect garden wall, with the help of the neighbourhood and wider community, into an expression of beauty and love’. Bron FB

Hierna volgen de foto’s die ik er dus heb gemaakt tijdens die wandeling van de Rewritersapp in januari van dit jaar. Ik zag op Instagram dat ze i.v.m. de scholensluiting hun hele app met 12! Art-om te wandelen of te fietsen nu volledig gratis hebben gemaakt als hun bijdrage om de wereld wat mooier te maken. Ik ga zeker nog op pad om een kijkje te nemen op de andere routes Het is een andere link dan hiervoor en hij staat hier met toelichting wat je kunt verwachten.

Tot slot nog 2 foto’s van items uit deze wandeling. Voor jullie lezers staat het er los van maar ik schrijf lekker mijn eigen herinneringdrieluikblog. Het kaartje plaats ik gemakshalve nog een keer. Het mozaïek lig bij nummer 16 touwens.

Op een gegeven moment werd mijn oog in de buurt van de Nieuwe Binnenweg (vlakbij nr. 25 op het kaartje) bij ‘Santa Claus het kunstwerk van Paul McCarty dat door de Rotterdammers ‘Kabouter Butplug‘ wordt genoemd, getrokken door een tegelgalerij waar ik een tijdlang gefascineerd naar heb staan kijken. Ik denk dat kunst hier begint met wat de kinderen hebben geschilderd op hun tegel(s) en later de hoofdletter Art krijgt in wat we in musea en op straat zien. Vandaar dat ik het in deze reportage wilde.

Dat beginnen met iets dat zit ook in deze deur met stickers vlakbij dezelfde locatie aan de rechterkant (zie nummer 28). Je kunt dit verfoeien of ophemelen, lelijk of mooi vinden en discussiëren of het kunst is, maar in ieder geval is het duidelijk dat het leeft. Iedereen heeft zijn steentje – in dit geval stickertje of krabbel/tag – bijgedragen aan het geheel. Mij doet het wat in positieve zin. Het is maar wat je ervan maakt. Geen moraal in dit verhaal maar gewoon mijn gedachtenkronkels over wat ik zie, fotografeer en ervaar in deze tijd met opnieuw een lockdown.

Zo tijd voor het zondagse ontbijt en dan klim ik maar weer eens op de fiets en als ik thuis kom dan lak ik de stoelen en ga ik misschien nog aan de slag achter de naaimachien. Maar daarover een andere keer.

34 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Het is al heel ver gekomen dat mensen die het goed menen met de coronamaatregelen zich schuldig voelen bij het doen van een noodzakelijke uitstap. Groot gelijk dat je die aankoop nog hebt gedaan, want nu is het ‘slot’ tot half januari!
    Mooie kunst met die scherven. Mogen ze bij ons ook eens toepassen!

    1. djaktief schreef:

      Tja Thomas onzekere mensen zoals ik raken mentaal nog meer van de leg. Kijken naar mooie dingen zoals mozaïek heelt de mens. Bij mij werkt dat zo althans.

  2. Petra schreef:

    Wat zijn die vogels prachtig! Dank voor het delen.

    1. djaktief schreef:

      Ja ik vond het ook fantastisch om te bekijken. Heb je gezien dat er nu 12 routes gratis beschikbaar zijn in de genoemde app.

  3. veronique schreef:

    Ik heb weer genoten van je schrijfkunst en de mooie foto’s die je hebt gemaakt. Dank hiervoor. Gelukkig heb je heel veel hobby’s die je zult je niet vervelen in coronatijd. Blijf gezond.

    1. djaktief schreef:

      Verveling ken ik inderdaad niet. Ik hoop dat we allemaal gezond blijven. De booster binnenkort zal helpen.

  4. Matroos Beek schreef:

    Die schervenkunst is echt mooi. Vooral de fazant is prachtig!
    Het beste met de booster!

  5. Karel schreef:

    Wat een mooie kunstwerken , groot en klein ze mogen er allemaal zijn
    Je hebt het blog ook weer mooi opgeschreven , en terwijl ik het las , zag ik ook niet maar 1 reden om je te verontschuldigen

    1. djaktief schreef:

      Bedankt Karel voor je compliment etc.

      1. Karel schreef:

        wel verdiend , goed in beeld gebracht en mooi verteld

  6. Kathleen schreef:

    Ik vind het zo droevig te horen dat je je schuldig voelt omdat je wat spullen bent gaan kopen. Daar dienen winkels voor. je bent gevaccineerd, je droeg een mondkapje (veronderstel ik), je zal vast zoveel mogelijk afstand hebben gehouden. Dan mag je toch zeker wel naar de winkel gaan? Echt, je hoeft je niet schuldig te voelen.

    Wat schervenmozaïek betreft, daar hebben ze hier in Valencia ook mooie voorbeledne van. We hebben zelfs een metro station dat volledig op die manier betegeld is (het station Alameda). Prachtige voorbeelden heb je hier trouwens op de blog gezet.

    Ik hoop dat je op een of andere manier toch een beetje een fijne kerst hebt!

    1. djaktief schreef:

      Het is wat de voortdurende inperking en waarschuwingen als ‘blijf thuis’ met mij doen. Ik raak er verknipt van. Manlief en zonen zijn nuchterder en helpen me erdoorheen. Ik zie ze met Kerst en zij koken, dus ik heb het heerlijk.

      1. Kathleen schreef:

        Fijn dat je zoveel steun aan hen hebt ❤
        Ik heb gisteren nog met een vriend uit Nederland gesproken en het zijn daar barre tijden precies, om zoveel redenen… Mentaal vraagt het echt een zware tol van de mensen. Gelukkig hebben we nog steun aan elkaar…
        Heel veel liefs dus ook van hieruit!

  7. omabaard schreef:

    Zelf probeer ik dat schuldgevoel te bannen, we doen wat we kunnen en vooral niets verkeerds. Ik lees dat je mannen je gelukkig helpen om die gevoelens, die helemaal niet nodig zijn, te verdringen.
    Een goede vriendin verwerkt glasscherven in lood, Tiffany, en maakt prachtige stukken. Van je foto’s heb ik ook heel erg genoten. En zo zie je maar, scherven brengen geluk👍

    1. djaktief schreef:

      We doen wat we kunnen. De een is gevoeliger voor dingen dat de ander. Ik las vandaag op Instagram de tekst van #lizzismore: ‘Mijn ogen zien een heuveltje, de jouwe zien een berg, als ik mijn blik nu delen kon, leek alles minder erg.’ Mijn mannen zien heuveltjes en ik de berg, dus ik leen hun blik om het aan te kunnen.

      1. omabaard schreef:

        Zoals het halflege en het het halfvolle glas. Mooie tekst hier.

        1. djaktief schreef:

          Mensen zijn verschillend. Niet iedereen kan hetzelfde waarnemen door de eigen voorgeschiedenis, omstandigheden etc.

          1. omabaard schreef:

            Gelukkig zijn we allen uniek!

          2. omabaard schreef:

            Ik heb even gegoogeld op dysthyme stoornis, niet eenvoudig om mee te leven. Hopelijk vond jij een manier om mee om te gaan!

          3. djaktief schreef:

            Je leest hier op mijn blog hoe dat gaat. Het is niet precies zoals het op internet staat. Er zijn gradaties. Ik probeer te leven en handelen met het vermoeden van de zon. Dat lukt de ene dag beter dan de andere.

  8. Sandra schreef:

    Wauw, die mozaïek is erg mooi!
    Hopelijk niet teveel last van de boosterprik. Fijne feesten alvast!

  9. djaktief schreef:

    Dankjewel voor alle wensen

  10. Die schervenkunst daar zit heel wat werk in, maar het heeft geloond met een aantal prachtige ontwerpen. Vooral die fazant steelt de show.

    1. djaktief schreef:

      Ja ik was er ook door getroffen en vond dat ze de hoofdrol in een blog verdienden

  11. Toos schreef:

    Er is daar veel moois om te bekijken, prachtige mozaïeken .
    Maar ook jou schrijfkunst is niet te versmaden.

    1. djaktief schreef:

      Oh ik doe maar wat, twijfel veel en laat het dan toch maar staan. Ik vind het een groot compliment.

  12. Neeltje schreef:

    Mooie metafoor, je scherven en je eigen levens mozaiek

    1. djaktief schreef:

      Fijn dat jij het ziet. Bedankt

      1. Neeltje schreef:

        Ja, ik probeer altijd met aandacht te lezen wat iemand schrijft. Graag gedaan!

        1. djaktief schreef:

          Ik lees heel verschillend bij mensen. Het is afhankelijk van allerlei dingen.

  13. Affodil schreef:

    Ik heb ooit – in onze vorige tuin – een tuintafeltje gemaakt met zulk inlegwerk van kapotte tegeltjes. Niet half zo kunstig als wat je hier toont, maar het principe was hetzelfde. En om aan scherven te komen, moet je eerst kapot slaan. Héél therapeutisch! 😉

    1. djaktief schreef:

      Het lijkt mij heel leuk om te doen. Ik heb nog wel wat staan dat als basis kan dienen. Ik zie weer een recycling project. Weet je nog hoe je tewerk ging? Wat je nodig had etc.?

      1. Affodil schreef:

        Goh … Tegeltjes, een hamer, een stukje Franse colère, tegellijm en -voegsel. Voor een buitentafeltje moet je er wel even op letten of het vorstbestendig is. Bij ons was dat een gemetste sokkel met 2 molenstenen op, dus binnen halen voor de winter was niet aan de orde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s