Opnieuw anders verder

Als je dit blog al lang leest dan weet je dat ik om de zoveel tijd probeer het roer om te gooien als ik dreig vast te lopen. De laatste paar weken voel ik dat ik weer afglij. Vrijwel alles kost me grote moeite. Natuurlijk verzet ik me daartegen en geef ik mezelf regelmatig een schop om weer in actie te komen. Daardoor komt er nog wel wat uit mijn handen maar het is een voortdurende strijd tegen het uitstelgedrag.

Door een openhartig verhaal over depressie van een medeblogger werd ik werd me ervan bewust dat procastinatie bij mij de voorbode kan zijn of worden van erger. Het is niet gewoon een dipdag waarin je nergens zin hebt zoals iedereen die wel eens heeft. Heel langzaam wordt alles overwoekerd door tegenzin, moedeloosheid, concentratieproblemen en vergeetachtigheid, stress en angst. Je kunt het ook niet afdoen met ‘je bent aan vakantie toe’ en ‘ga er eens even lekker uit’. Het zit dieper geworteld in mij. Ik beklaag me niet. Iedereen heeft wat. De een heeft een hart- of long-, de ander mentale problemen.

Mijn zelfbeeld kleurt momenteel steeds donkerder door de hiermee gepaard gaande eetbuien en het eindeloos lezen op de smartphone. Ik heb al vaak geschreven over die negatieve gevoelens en wat ik eraan probeer te doen. Klik maar en je leest een schat aan tips. Maar dat is dus het punt voor mij: ik kan mijn leven niet ‘beter lezen’ maar wel ‘beter leven’. Er is niks tegen het lezen van een boek of een tijdschrift want dat is op een gegeven moment uit. Maar het internet is nooit uit te lezen.

Herkenbaar?

  • Blogreader openen en dan sympathie voelen voor de schrijver van een blog en vervolgens veel tijd gebruiken om een reactie te formuleren bij de betreffende blogpost.
  • Blog app openen en dan allemaal meldingen zien van reacties en likes op reacties en dat waarderen maar dan toch weer verzeild raken in daarop reageren.
  • Een blog lezen en dan gaan zoeken op internet om te kunnen reageren op de kwestie waar de blogschrijver mee zit.
  • Een blog lezen en dan de aantrekkelijke locatie/route opzoeken en allerlei informatie opslaan/delen met manlief om misschien ooit te bezoeken of te gaan doen terwijl onze plannenlijst zo overloopt dat we niet tot uitvoering komen.
  • Eten terwijl je leest (als ik alleen ben) en daardoor meer eten omdat je het niet in de gaten hebt.
  • Mijn fiets- of looproute of sportactiviteit op Strava opslaan en dan gauw doorklikken naar social media .
  • Foto’s op Strava zetten omdat anderen dat ook doen.
  • Social media openen na andere taken en bezigheden op mijn smartphone (agenda gebruik, route/locatie zoeken).
  • Scrollen door sociale media en dan reageren omdat je het stom vindt om een ander niet te feliciteren, complimenteren of succes te wensen omdat ze dat ook bij jou deden. Je wilt niet de hork zijn die nooit iets laat horen.
  • Accounts gaan volgen op Instagram, Twitter, Strava omdat je personen kent van het bloggen terwijl je eigenlijk niet meer hoef te weten.
  • Op Instagram de voorgestelde berichten bekijken en blijven hangen in de filmpjes over naaien, koken of andere onderwerpen die volgens de algoritmes erg bij je passen.
  • Op Twitter zien dat mensen tweeten over zaken die jij nog niet wist en dan gaan zoeken waar het over gaat om bij te blijven.
  • Na Twitter nog gauw even op de NOS-site kijken naar het laatste (sport)nieuws.
  • Als je tv kijkt tegelijkertijd even sociale media doorneemt (tijdens de reclame).
  • Als je bij bent met je berichten op het ene social media kanaal altijd doorklikken naar het volgende platform tot je het hele rondje hebt gehad en dan weer opnieuw beginnen.
  • De accounts bekijken die je een like of een reactie hebben gegeven op je (blog)bericht of foto enz.

Snappen jullie dat de smartphone voor mij een gokkast is die me verdoofd en die mijn uitstelgedrag nog meer in de hand werkt. Het is een illusie om te denken dat ik de smartphone gebruik. Hij gebruikt mij. Ik heb al eerder geprobeerd er wat aan te doen. Net zoals bij het behouden van een gezond gewicht is het een kwestie die herhaaldelijk terug komt. Ik ben gemotiveerd om de on-line-boel aan te pakken omdat ik geen zin heb om weer zo diep in de put te raken als begin dit jaar.

Zoals jullie konden lezen in het hapsnapblog van 9 dagen geleden zijn er genoeg dingen waar ik me op kan richten om uit mijn hoofd komen en weer dingen te gaan doen. Maar dan moet ik zorgen dat ik geen vluchtmogelijkheid heb.

Dit is het plan nu:

  • Ik blijf bloggen over deze dingen en ook over andere zaken maar ik ga de reactiemogelijkheid op mijn blog uitzetten; nog niet op deze blog maar vanaf 1 juli a.s. Als jullie me echt willen bereiken dan kun je me mailen. De gegevens staan bij ‘ over mij’ Misschien dat ik eens in de zoveel tijd wel een keer de reacties open, maar voorlopig niet. Verder stop ik met reageren bij anderen. Ik heb grote waardering voor jullie blogs maar het is voor mij beter als ik het mechanisme doorbreek waardoor ik lang op internet blijf hangen en dus het louter bij lezen hou.
  • Ik blijf mijn sportverrichtingen posten op Strava maar eigenlijk wil ik daar geen volgers meer omdat het puur een logboek is voor mezelf. Ik heb er een beetje opruiming gehouden en alleen degenen laten staan waarmee ik echt qua sportmotiviatie/sportrelatie iets heb. Ik zou het liefst een nieuw account beginnen maar dan ben ik de logboekgegevens van dit account kwijt en dat wil ik niet.
  • Facebook gebruik ik alleen voor een paar overzeese familiebanden, hooguit een keer per maand kom ik daar. Ook heb ik daar nog een bedrijfspagina voor Atelier DJ maar daar gebeurt weinig. Ik ben Facebook ook ontwend en mensen weten van mij dat ik er niet meer actief ben
  • Pinterest is een naslagwerk van tips waar ik alleen kom als ik er moet zijn. LinkedIn daar handhaaf ik wel mijn inschrijving in verband met Atelier DJ. Dit kan gewoon zo blijven.
  • Instagram en Twitter daarvan ga ik de apps op mijn smartphone verwijderen. Ik ga er het komende half jaar geen berichten meer op plaatsen. De vakantie komt eraan en dan zou ik veel te veel aandrang voelen om die mooie Noorse foto’s te posten. Ik denk dat ik zoveel tijd nodig heb om los te komen van de bevestiging die ik toch ontleen aan Instagram. Bij mij is Instagram gekoppeld aan Twitter via IFTT (If this than that) waardoor de IG-foto als origineel wordt doorgeplaatst. De accounts van Twitter en IG laat ik wel bestaan zodat ik nog wel via een omweg ernaar kan kijken. Reageren en liken wil ik ook een halfjaar achterwege laten. Er zijn enkele accounts die mij net zoveel inspireren als bepaalde blogs en daarom wil ik er toch wel toegang tot blijven houden. Of ik over een half jaar weer actief wordt daar laat ik nog in het midden.

Ik verwacht dat ik door minder on line te zijn ook anders zal gaan fotograferen. Ik hoop vooral op minder en ook dat ik met al die foto’s die ik heb al heb nog wel heb wat ga doen. Fotoboeken maken en evt. in blogs gebruiken ligt voor de hand maar de praktijk daar komt het op aan.

Voor alle duidelijkheid. Iedereen moet doen en laten waar hij/zij zich goed bij voelt. Voor mij voelt dit nu als een mogelijke uitweg want mijn barometer geeft aan dat er mentaal zwaar weer op komst is.

Om het niet al te zwaar te maken heb ik er een paar foto’s bijgezet van wat me momenteel plezier doet: de montbretia (crocosmina) in volle bloei naast de door mijn zus herstelde steigerbanken in onze tuin en het zomerfruit dat we konden oogsten.

21 reacties Voeg uw reactie toe

  1. volkstuinvanbemar schreef:

    Wat vervelend om te lezen dat je zo vast loopt! Ik kan je wellicht allerlei tips gaan geven maar zelf zul je het best weten wat voor jou werkt. Stress is herkenbaar voor mij, ben er vanmorgen zelf voor naar een specialist geweest. Ik wens je veel sterkte en moed.Wel dapper dat jullie het durven te bloggen, ik las de andere blogger ook. Reageren hoeft niet meer, ik doe het zelf vaak omdat diegene het ook bij mij doet. Maar mijn mailbox stroomt soms over van mensen die soms wel driemaal per dag iets posten. Niet bij te houden. Af en toe delete ik daarom van een aantal dagen anders word ik er gek van.Ik geef je in ieder geval een digitale knuffel x

  2. Karel schreef:

    uitstel gedrag heb ik enkel met HH klusjes 🙂
    ik wens je suc6 met alles wat je , je hebt voor genomen

  3. Neeltje schreef:

    Lijkt me een goed plan, ik wens je toe dat het je helpt. En nee, die lijst is voor mij niet herkenbaar. Maar lijkt me overigens doodvermoeiend. Rust maar eens even goed uit van dat internet. En ik mail je wel. Liefs van mij.

  4. Gelukkig herken ik maar een paar van de dingen die je hier noemt, en dan nog in heel beperkte mate. Ik hoop en wens jou dat jij ook een eind in die richting komt. Zet ‘m op!

  5. omabaard schreef:

    Moeilijk om te voelen hoe je terug afglijdt en om dan als lezer/mee-levende geen goede tips te kunnen geven. Wat de media betreft, kan iedereen vrij doen wat hij wil. Daar hoort geen enkele ‘verplichting’ bij. Maar de nieuwe media werken wel soms verslavend, je hoort het steeds meer.
    Het wordt uittesten wat bij jou werkt, jij kent jezelf als geen ander. We hebben allen onze ‘eigen ziel’. Ik ben blij voor jou dat je goed omringd bent. Ik hoop dat je eruit geraakt.

  6. sabinehaarlem schreef:

    Oh, ik herken het zo 🙈
    Ik ben inmiddels weer aan de medicatie. Het is gewoon te moeilijk om dat anders werkende brein van mij iedere keer weer uit het moeras te trekken. En de extra vitamine D3 (8 keer de dagdosis) blijkt ook te helpen. Misschien is dat iets wat je nog niet geprobeerd hebt.

    Ik hoop dat je snel je draai weer vindt.

  7. Zou dit ‘gevoel’ met het seizoen te maken hebben? Veel van de puntjes die je opnoemt zijn bij mij heel herkenbaar. Tot een maand geleden had ik inspiratie zat om te bloggen, nu staat die onder het vriespunt. Ik verlies ook heel veel tijd op social media (lezen, dan), terwijl ik er zelf minimaal dingen op post.
    Ik wens je toe dat het allemaal weer goed komt….

  8. marieclaire schreef:

    Heel veel succes met deze besluiten en voornemens. Ik wens je een fijne zomer.

  9. Petra schreef:

    Wat een dappere en duidelijke beslissing. En die nam je helemaal zelf, zonder een kloosterretraite en hulp 😉 je bent goed zoals je bent. Ik wens je toe dat de beslissing je rust geeft en herstel en een meer ontspannen vakantie.

  10. Samaja schreef:

    Het voelt aan alsof je veel ‘moet’ van jezelf. Ik reageer vaak op blogs van mensen die ook bij mij komen lezen, maar soms heb ik geen tijd of komt er iets anders tussen en sla ik eens een post over. Ik zou niet willen dat het als een verplichting begint aan te voelen, dan zou ik er zelf ook mee stoppen. Ik hoop dat je een aanpak vindt die voor jou werkt, maar wees ook niet te streng voor jezelf.

  11. Matroos Beek schreef:

    Draag goed zorg voor jezelf Dorothé. Een digitaal dieet lijkt me prima.

  12. KnutzEls schreef:

    Ik herken het gevoel van “niet de hork willen zijn die nooit wat schrijft”. Maar dat is natuurlijk absurd, je hoeft helemaal niks. Je leeft je leven zoals jij het wilt. En de wereld draait echt door ook zonder onze opmerkingen of reacties. Ga genieten van je reis naar Noorwegen. Maak fotos voor je eigen herinnering. Lap de rest aan je laars en stijg boven de depressie uit. Dikke knuffel 😉🤗🍀

  13. Mrs. T. schreef:

    Ik vind het mooi om te lezen hoe bewust je hiermee bezig bent. Er is maar één ding belangrijk en dat is dat jij als jij vindt dat het roer om moet, dat dan het roer om moet. Maar ik zal je wel missen!

  14. zijvanhiernaastendaarnaast schreef:

    Wat vervelend voor je zeg! Ik hoop dat je je rust en draai weer vindt.

  15. Regenboogvlinder schreef:

    Wat een ontzettend helder, overdacht geschreven log. Heel vervelend dat je (kennelijk weer) mentaal in de knoop zit of dreigt te komen. Ik wens je veel sterkte te komende tijd en hoop dat je langzaam weer uit het dal zult kunnen klimmen.

  16. veronique schreef:

    Zet de telefoon overdag uit en enkel een half uurtje ;s avonds aan.

  17. Sandra schreef:

    Dit zal niet allemaal van de ene dag op de andere van een leien dakje lopen, wees dan niet te streng voor jezelf. Ik wens jou heel veel sterkte, en alvast een hele fijne vakantie Dorothé!

  18. Rob Alberts schreef:

    Op mijn blog schrijf ik sporadisch over mijn eigen gemoedstoestand.

    Nu lezend bi jou komt mijn oude blogpost: https://robalberts.wordpress.com/2020/05/30/dysthymie/ Weer in mijn gedachten.

    Lezen en soms reageren bij jou houd mij op de been.
    Respect en bewondering heb ik voor jouw doorzettingsvermogen.

    Bemoedigde groet,

  19. rietepietz schreef:

    Inderdaad gewoon doen wat voor jóu goed voelt want jij bent jij en en weet dat het beste. Internet kán verslavend werken als je daar gevoelig voor ben daar nauwelijks invloed op. Maar ik maak ook geen gebruik van al die andere opties als Instagram enz. dat klopt. Hoewel ik natuurlijk ook mijn dips wel heb heeft mijn blog gedrag behalve misschien een positieve invloed. Heel veel sterkte met alles de baas worden en áls ik iets voor je kan doen hoor ik dat graag, al dénk ik dat ik weinig toe kan voegen aan wat je zelf al bedacht hebt.

  20. rietepietz schreef:

    Oeps, ik heb een stukje zin zoek gemaakt. Er moest staan “als je daar gevoelig voor bent , maar mijn bloggedrag voelt daar nauwelijks invloed op .

  21. Affodil schreef:

    Mijn probleem is momenteel dat ik alweer ettelijke blogjes achter sta met lezen. Ik opende vanmorgen mijn mapje en vond maar liefst 41 titels die ik nog te lezen heb. Het weer lijkt niet echt ergens naar, dus ga ik maar eens aan de slag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s