In een lastig parket

Dat is een uitdrukking die iedereen wel kent. Bij ons was dat letterlijk zo want wij hebben een parketvloer op onze gehele woonkamer met keuken. Hij is ‘zwevend’ gelegd i.v.m. de vloerverwarming die wij hebben. We wonen sinds 2005 in dit huis dus je kunt je wel voorstellen dat er een paar krasjes op zitten. De vloer in de keuken was echter sterk beschadigd omdat daar het meest wordt gelopen en geknoeid.

Parket laten schuren en lakken is een prijzige en lastige klus omdat alle meubels eruit moeten. Nu met de hoge gasprijzen is het misschien ook wijzer om een andere vloer te nemen om de vloerverwarming beter te benutten. Zoiets is ook een flinke investering en we weten niet of we wel in dit huis blijven wonen nu onze kinderen bijna allemaal uitgevlogen zijn.

Deze afwegingen leidden ertoe dat ik besloot zelf gedeeltelijk het parket te schuren en te lakken. We zouden dan alleen een weekje niet in de keuken kunnen. De keukenvloer zou weer beschermd zijn met een laklaag en niet verder achteruit gaan. Lastig was dat het parket nog met ouderwetse parketlak (alkyd) was gedaan. Ik moest dus weer zoiets hebben maar tegenwoordig is alles op waterbasis. Je kunt niet zomaar het een over het andere zetten. In de watersportwinkel waar ik de verf voor de kano’s kocht vond ik olievernis die sterk genoeg uithard en die mat/eiglans was.

Na het losschroeven van de rand onder de kastjes en het verplaatsen van de noodzakelijke spullen uit de keuken en het schoonmaken van de vloer, begon ik met het schuren met een deltaschuurmachine. Dat was een mijl op zeven en al gauw ging ik naar de bouwmarkt voor een vlakschuurmachine. Dat werkte beter maar het was nog steeds een flinke klus. Ik kon niet bij alle hoeken en randen en moest daar met de hand schuren. Ik durfde niet met grote schuurmachines aan de gang in ons kleine keukentje. Van een kantenschuurmachine had ik toen nog niet gehoord.

Het was een stoffige bedoening ondanks de afzuiging op de schuurmachine maar het werd mooi glad. Ik plamuurde de gaten met houtrotvuller die ik nog had van het opknappen van de optimist (zeilbootje) van de kinderen destijds. De tweecomponenten vuller was nog uitstekend gebleven. Na het zuigen en afnemen kon de eerste laklaag erop. Die deed ik met een veloursroller anders zou het niet dik genoeg erop komen. Voor de kwast was het oppervlak te groot.

De volgende dag schuurde ik met de hand de vloer op omdat tussen de lagen alleen licht schuren voldoende was. Veel van schilderwerk heb ik geleerd aan boord. Onze roef was betimmerd met hout en zat strak in de lak. Ik vind het ook fijn om hout in ons huis te hebben. In mijn hoofd hoor ik dan ook weer de adviezen en uitleg van mijn vader zoals , ‘met de nerf meeschuren’  en ‘pas op voor lopers’ (druppels). Ook had mijn vader talloze tips voor het bewaren van verf en hoe je een pot verf/lak gebruikt:

  • Hand op deksel waar je deze met schroevendraaier open wipt. Zo verbuigt de deksel niet
  • Goed roeren, minstens 10 minuten, om alle verfstoffen goed te mengen
  • Randen van de pot schoon houden en verf uitgieten aan de kant waar niet de gebruiksaanwijzing van de pot staat
  • Pot sluiten door licht dicht te drukken en dan pas met de hamer op een houtje dat je over de pot legt tikken of met de brede zijkant van de hamer. Zo komt het deksel er weer goed op.
  • Bij het definitief opbergen van een aangebroken pot deze even op de kop houden om een laagje aan de onderkant van het deksel en de randen te krijgen die de pot echt luchtdicht maken.

Er zijn zoveel tips die ik in de loop der jaren heb geleerd. Dat is het fijne van zelf aan de slag gaan. Je wordt er wijzer door en je krijgt meer waardering voor het werk van vakmensen of hoe je die tegenwoordig ook moet noemen. Hier nog een foto van alles wat ik gebruikte.

Om een lang verhaal kort te maken: er kwamen 4 laklagen op de vloer met tussenliggende schuursessies en de droogtijd. Na dit alles kon ik alles schoonmaken van het schuurstof en alle spullen terug zetten. De vloer moet nog wel twee weken uitharden voordat ik er weer polish op mag doen. Uitharden gebeurt immers aan de lucht en die kan er niet bij als je er weer iets overheen doet.

Het was een week hard werken met improviseren omdat we de keuken niet konden gebruiken. Lang leve het campinggasstel en de magnetron.

De vloer ziet er wat donkerder uit maar dat bleekt nog door de zon. Hopelijk vallen de zijkanten dan iets minder op. Hoofdzaak is dat de vloer weer beschermd is. Het geeft een goed gevoel dat ik deze klus heb geklaard. Met de kennis van het resultaat van nu zou ik 2 dingen anders hebben gedaan. Ik zou een kanten schuurmachine hebben gehuurd en ik zou in een andere vorm hebben afgeplakt. Maar achteraf kijk je een koe in de kont.

Voorlopig geef ik mezelf rust maar na de vakantie heb ik nog een paar kleine verfklussen. Met mijn handen bezig zijn is goed voor mij omdat ik me volledig moet concentreren op de klus en het zorgt voor continuïteit in actie. Dat ik er een blog – een tijdje na de klus want ik was moe -aan wijd is een schouderklopje voor mezelf. Doen jullie dat ook wel eens jezelf een schouderklopje geven? En hebben jullie klustips?

19 reacties Voeg uw reactie toe

  1. MyriamC schreef:

    Dit noem ik al geen klussen meer hoor. Dit is echt vakwerk! Als je daar een mannetje voor moet laten komen kost dat een hoop geld.

  2. omabaard schreef:

    Ik vind het dapper en ijverig van jou. Zelf zou ik er niet durven aan beginnen, vrees altijd dat ik onherstelbare fouten zou maken. Bij je tip ivm verven ontdekte ik ook een paar punten waar we hier te weinig rekening mee houden. Dank je wel.

  3. KnutzEls schreef:

    Als je jezelf niet een kietelt, kun je nooit lachen, zei mijn moeder vaak. Haar vorm van een schouderklopje. Maar deze klus verdient wel meer dan een schouderklop. Op zijn minst een knuffel en bloemen 😉👍💐🍀

  4. Rob Alberts schreef:

    Complimenten voor jouw project!

    Het overzicht van tips en adviezen ziet er professioneel uit.

    Stille groet,

  5. Karel schreef:

    dat is vakwerk van de vakvrouw , jong geleerd oud gedaan
    en ook weer wat dingenachteraf geleerd
    nu eerst maar genieten van vakantie zou ik zeggen

  6. marieclaire schreef:

    Wat knap dat je zo’n karwei aanpakt en aandurft. Ik doe het je niet na.

  7. Zo’n werkje aanpakken vraagt lef en durf. Chapeau voor jou dat je het niet alleen geprobeerd hebt, maar ook op een manier hebt afgewerkt die ik je niet zou nagedaan hebben (toen ‘alles’ nog lukte).

  8. Regenboogvlinder schreef:

    Wat knap dat je dat allemaal zelf kunt. Maar je hebt een goede leermeester gehad, je vader! Ik heb geen klustips want ik kan niks. Ik mocht vroeger nooit helpen, mijn ex was timmerman en werkte het liefste alleen. Dus, ik was voor de catering en voor de schoonmaak als hij alles weer had opgeruimd.
    Maar toch baal ik er nu wel eens van hoor. Ik heb wel ruimtelijk inzicht en dat is ook handig. Lekker eerst op vakantie, dan kun je daarna weer met frisse moed beginnen met de volgende klussen.

  9. Samaja schreef:

    Geen klustips hier, ik ben een echte kluns daarin en de echtgenoot is nog slechter. Straf dat je dat gewoon helemaal zelf gedaan hebt!

  10. Neeltje schreef:

    Ik lig hier al plat na het lezen van je megaklus! Respect hoor!

  11. Menck schreef:

    Het is een helse klus, maar het resultaat is dan weer uitermate bevredigend. Hoedje af!

    1. djaktief schreef:

      Leuk dat je me weer gevonden hebt na je reader problemen. De klus kon beter worden geklaard maar met dit resultaat kan ik voorlopig uit de voeten.

  12. Mrs. T. schreef:

    Petje af hoor!

  13. rietepietz schreef:

    Een flinke klus geweest en ik wéér waar ik het over heb. ooit onze eerste parketvloer van van dat blokjesparket zélf met de hand geschuurd en geschuurd en geschuurd, op de knietje en met staalwol. Voor de vloeren mogen de parketleggers inderdaad geen lak meer gebruiken, zelfs olie mag al niet meer. Maar een parketvloer blijft mooi en is altijd de moeite waard om op te knappen. Jij weet van aanpakken hoor., petje af.

    1. djaktief schreef:

      Jij weet dus ook van aanpakken Riet 😅

      1. rietepietz schreef:

        O ja hoor, ik doe het nu natuurlijk veel minder maar heb altijd m’n steentje bijgedragen bij verbouwingen en er is niet veel dat ik nooit geprobeerd heb.

  14. Affodil schreef:

    Ik neem een paar van die tips mee. Bedankt!

  15. saturnein schreef:

    Achteraf kijk je een koe in de kont, die moet ik onthouden.

    Als ik de tips van jouw vader lees, dan merk ik dat mijn ma er ook wel wat van kent, want van haar hoorde ik ongeveer hetzelfde.

    Ooit, 30 jaar geleden, knapte ik de houten vloeren in onze toenmalige woning op. Twee verdiepingen, drie kamers. Het schuren kon ik niet zelf, dat was met zo’n grote machine en die ging met mij aan de haal (ik woog toen minstens 20 kilo minder dan nu) in plaats dat ik de machine hanteerde. Maar verder deed ik het allemaal zelf, uren kanten schuren, laag bescherming tegen beestjes, grondlaag, 2 lagen lak. Ben ik altijd trots op geweest, plenty of schouderklopjes voor mezelf!

    1. djaktief schreef:

      Dat is pas een grote klus. Ik deed alleen de keuken. Had ik dat geweten had ik jou tevoren om raad gevraagd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s