Huishouden

Vandaag gisteren las ik een blogje op Samajatalk over de eeuwig carrousel van was en strijk en ik begon daar een reactie neer te pennen. Toen dacht ik dat ik beter gelijk een blog erover kon schrijven.

Bij mij hangen 4 spreuken op de koelkast over het huishouden:

  1. ‘sop till you drop’
  2. ”het huis schoonmaken terwijl de kinderen opgroeien is als sneeuw ruimen terwijl het nog sneeuwt’
  3. ‘ik voel dat ik het huis moet schoonmaken, dus ik ga gauw even liggen zodat het overgaat’
  4. ‘find comfort in chaos’

Vroeger was de subtitel van mijn blog: ‘hoezo huisvrouw’. Ik heb nl. geen baan buitenshuis en toen de kinderen jong waren was ik een zogenaamde thuisblijfmoeder. Nu geef ik naailessen aan huis en soms op locatie. Mijn man Arjen maakt lange dagen en er is nog een zoon van 18 thuiswonend. Ik heb geen huishoudelijke hulp meer. Voorheen kwam die eenmaal per maand en deden we samen de grote klussen. Maar helaas heeft ze opgezegd omdat ze zoveel aanvragen had die vaker hulp wilden en haar zo meer inkomsten brachten.

Van huis uit heb ik van mijn moeder goed geleerd hoe ik het huishouden moest doen. Mijn moeder was veel ziek toen ik jong was dus dat deed ik gewoon. Later verdiende ik ook geld met schoonmaakwerk bij tantes en hun vriendinnen. Ook daar leerde ik veel van.

Ik ben een redelijk ordelijk mens en toen ik op mezelf ging wonen hield ik mijn kamers en later mijn flat keurig bij. Ook toen ik ging samenwonen met manlief poetste ik nog graag de nieuwe spulletjes van ons mooie grote appartement en later onze eengezinswoning.

Maar toen kwamen er kinderen en trad spreuk 2 in werking: ‘het huis schoonmaken terwijl de kinderen opgroeien is als sneeuw ruimen terwijl het nog sneeuwt.’ Tussen de oudste en de middelste zitten 20 maanden en de jongste kwam 27 maanden daarna. Ik had er mijn handen vol aan. Ik zette de tering naar de nering. Bij rondkruipende kinderen die alles in hun mond staken werd er dagelijks gestofzuigd maar hun kleding liet ik ze gerust nog een dagje dragen. Ik was destijds wel dol op strijken vooral omdat ik ook veel kleding voor de kinderen zelf maakte. Manlief en ik deden dat voor de tv. Ik streek en hij vouwde alles, ook dat wat niet gestreken hoefde te worden zoals ondergoed en sokken en lakens. Als er visite kwam dan zette ik ook rustig de stofzuiger in de kamer en zei dan dat ik daar net mee wilde beginnen. Een goed verstaander nam dat dan vaak even van me over.

Natuurlijk komt er bij het runnen van een huishouden wat meer kijken dan alleen maar de was en de schoonmaak. Er moet ook gegeten worden. Daarvoor sloeg ik oneindige hoeveelheden voedsel in en kookte ik dagelijks een gezonde maaltijd met wekelijks een keer een makkelijke prak à la pizza, pannenkoeken of patat.

Huishouden en opvoeden gingen ook door elkaar lopen. Ik schakelde de kinderen in om mee te helpen. Vaak ging dat van de wal in de sloot natuurlijk maar ik zag dat als een investering in hun en mijn toekomst. De kinderen vonden schoonmaken niks maar koken kon ze nog wel bekoren. Tegen het eind van de basisschool kregen ze € 10,– en moesten ze daar met zijn drietjes samen boodschappen voor een zelf te bereiden maaltijd voor doen. De kinderen zijn nooit erg ordelijk geworden maar ze moesten van mij eenmaal per week iets aan hun kamer doen. Ik leerde ze het verschil tussen ‘Franse slag ‘ en ‘grondige beurt’ en je snapt wel waar het vaak op uitdraaide.

Met kinderen in huis is er altijd wat zoek, kapot, gewenst, te klein, kwijt, kriebelend, stom etc. Ik leerde ze ook de beginselen van een knoop aan zetten, banden plakken, administratie, sparen etc. De twee oudsten zijn uitwonende studenten die hun zaken nu naar eigen goeddunken regelen. Soms zie ik daar dingen in terug die ze van ons hebben geleerd en soms ook juist varen ze een heel andere koers. Ik vind het prima.

Al dat huishouden en opvoeden ging me natuurlijk af en toe flink tegen staan. Vroeger had ik een strakke planning en lijstjes om af te vinken maar daar ben ik al lang van af gestapt. Ik hou geen grote schoonmaak meer, maar volg meer mijn gevoel. Wekelijks heb ik natuurlijk een vaste hoeveelheid werk want ik sla het stofzuigen geen week over en als je wilt koken moet je boodschappen doen. De vuile was loopt vlug op als je allebei veel sport, dus die draait regelmatig. Daarnaast doe ik iedere week iets extra’s al naar gelang het noodzakelijk is of naar ik tijd en energie beschikbaar heb. Dat heb ik mezelf geleerd in de periode van de gezichtsoperaties toen ik toch niet alles kon bijbenen en mocht doen (ik mocht dan niet bukken of zwaar tillen).

Maar hoe zorg je er nou voor dat je geen dingen gaat vergeten en dat alles een keertje aan de beurt komt? Ik hou gewoon een schriftje bij en daarin schrijf ik op wat ik die week doe aan het huishouden. Zo worden bijvoorbeeld bij mij niet de bedden afgehaald als de studenten er 1x in geslapen hebben. Ik noteer gewoon wanneer ze verschoond zijn en hoe vaak erin is geslapen en hou er rekening mee wanneer ze weer komen. Natuurlijk gaat het kussensloop wel direct in de was. Ik heb eerst gewerkt met een lijstje met alle taken erop en dan noteerde ik wanneer ik wat had gedaan. Daar werd ik zenuwachtig van want dan had ik het gevoel dat ik dingen moest afvinken en targets moest halen.

Ik noteer er ook allerlei andere dingen in zoals wanneer ik de tandenborstels vervang en de motorolie bijvul en de keukenapparaten ontkalk. Ik hoef alleen maar even terug te bladeren om te zien wat ik de laatste tijd gedaan heb en ik weet gelijk waar ik het beste mee aan de slag kan gaan. Soms plan ik ook dat ik bijv. de keuken ga soppen over twee weken en dan maak ik daar extra tijd voor vrij. Wij hebben gelakt parket en marmoleum en dat moet jaarlijks goed onderhouden worden. Daarvoor moet ik ook echt minimaal een dag per verdieping voor uittrekken.

Ik schat dat ik wekelijks minimaal 3 uur met de kleine werkzaamheden bezig ben, dan een halve dag met boodschappen doen (in totaal), koken en opruimen dagelijks 2 uur en dan de was 5x een uur. En dan komen de extra werkzaamheden er nog bij dus. En niet te vergeten de tuin in de zomer….. enz. enz. Nou dit is mijn schriftje. Lach er maar om. Ik ben benieuwd hoe jullie het huishouden regelen.

17 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Samaja schreef:

    Ik vind dat schriftje eigenlijk nog wel een goed idee, al weet ik dat ik niet vlijtig genoeg ben om dat dan ook bij te houden… Leuk dat ik je geïnspireerd heb. Het is overigens Samajatalk, niet Samanja 😉

    1. djaktief schreef:

      Ik zal je naam gauw aanpassen in mijn blog. En soms vergeet ik ook dingen op te schrijven, maar dan weet ik nog dat ik iets deed de week ervoor of erna en dan krabbel ik het er later in. Ik schrijf ook wel eens een paar dingen op die ik snel moet gaan inplannen.

  2. Matroos Beek schreef:

    Man en ik doen het samen en dat gaat best goed. Een schrift bijhouden zou me niet lukken, ik heb al teveel administratie. Huishouden tussendoor ervaar ik dan als ontspannend. Als het zich ophoopt word ik humeurig, dus meestal laat ik het niet zover komen. Iedere dag doe ik iets. Tenzij vandaag, dan is mijn werkdag te lang. Toch heb ik net een was op het rek gehangen. Straks nog de vaatwasser ledigen. Dat zal het zijn voor vandaag.

    1. djaktief schreef:

      Iedereen doet het zoals het haar/hem past

  3. KnutzEls schreef:

    Zo ordelijk ben ik niet. Van huis uit kreeg ik de raad/opdracht wekelijks ramen te zemen, bedden verschonen en jaarlijks in voor- en najaar een schoonmaak te houden. Daar ben ik snel mee opgehouden. Mijn hulp doet 1 x per 14 dagen het huis aan kant maken en soms wat extra. Koken doe ik graag, maar ik erger me niet aan een wat gemorst fornuis. En samen met man lukt het ons ons huis netjes te houden.
    En van de was strijk ik maar heel weinig. Maar alles netjes opvouwen doe ik wel. En leg het dan op bed, zodat man het zelf in de kast legt. Gouden tip die ik nog van jou heb 😘

    1. djaktief schreef:

      Iedereen zijn eigen manier van omgaan met het huishouden. Ik herinner me niet dat ik jou hier een tip heb gegeven trouwens.

  4. AnneMarie schreef:

    Nu de echtgenoot echt thuis is komt mijn huishoudelijke werk een beetje in het verdomhoekje. Al het nodige wordt wel gedaan maar de extra klussen schieten erbij in. Heb m’n weg er nog niet in gevonden.

    1. djaktief schreef:

      Nieuwe wegen zoeken. Verandering zijn soms lastig. Ik heb dat hier ook met de studenten of anderen. Soms is er dan ineens iets leuks of wat voor heb belangrijk is. Mensen gaan voor dingen bij mij. Zeker huishoudelijke dingen.

      1. AnneMarie schreef:

        Klopt mensen gaan voor.

  5. Veronique schreef:

    je hebt het goed voor elkaar. Ik moert zeggen dat ik blij ben met mijn hulp die iedere week komt, behalve schoolvakanties en die dan 2 1/2 uur de toilet, badkamer, huiskamer, slaapkamer en gang schoonmaakt. Voor mij blijver er genoeg klussen over maar een strak schema heb ik niet. Vaak komt alles tegelijk, maandagmiddag is wel mijn vaste strijkmiddag en de was draai ik als de zon schijnt vanwege de zonnecollectoren op het dak. Bij slecht weer neem ik een keukenla onder handen of de kledingkast.

    1. djaktief schreef:

      Het is heerlijk om geen schema te hebben. Zo doe ik het dus ook.

  6. Affodil schreef:

    Zo’n schriftje werkt als het werkt, maar bij mij zou het al heel snel een stille dood sterven. Op de tijd die ik besteed aan het invullen en terugzoeken, heb ik die twee hemden gestreken die net uit de droger kwamen. Maar verder veel herkenbaars.

    1. djaktief schreef:

      Het is tegen mijn eigen vergeetachtigheid …. hoe lang geleden ontkalkte ik die apparaten, die boekenkast is vorig jaar nog uitgebreid gedaan, dat sla ik dit jaar over … + de bedden verschonen ….. en dat soort dingen.

  7. Affodil schreef:

    Tot hier toe onthou ik dat wel. Het enige wat ik op de kalender aanduid, is wanneer ik de rookmelders moet testen. Maar dat is dan weer een restant van de beroepsmisvorming. 😉

    1. djaktief schreef:

      Goede tip. Ik vervang alle batterijen als er eentje begint te piepen/tikken of hoe noem je dat, maar testen doe ik ze nooit

  8. Kakel schreef:

    Mijn moeder vond een schoon huis belangrijker dan zich bezig houden met mijn broer(tje) en mij. Er mochten geen vingerafdrukken op de glazen tafel komen. We mochten niet douchen als die net was schoongemaakt…
    Bij ons thuis is het schoon maar je ziet dat er geleefd wordt.
    Mijn vriendin heeft ook z’n schrift.
    Lieve groet.

    1. djaktief schreef:

      Wat verdrietig voor jou Mirjam. Fijn dat jij andere prioriteiten hebt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s